Tom 13, Nr 1 (2022)
Inne materiały uzgodnione z Redakcją
Opublikowany online: 2022-06-30
Wyświetlenia strony 3430
Wyświetlenia/pobrania artykułu 46
Pobierz cytowanie

Eksport do Mediów Społecznościowych

Eksport do Mediów Społecznościowych

Zastosowanie inozytolu w świetle najnowszych badań naukowych

Kornelia Pajtel, Marta Pelczyńska1
Forum Zaburzeń Metabolicznych 2022;13(1):34-41.

Streszczenie

Narastająca epidemia chorób metabolicznych, a także zaburzeń z nimi powiązanych, skłania do poszukiwania nowych związków, których celem będzie wspieranie postępowania terapeutycznego w tych schorzeniach. Jedną z takich substancji jest inozytol, należący do grupy cukroli, wykazujący plejotropowe działanie na organizm człowieka. Jego najpowszechniej występującymi stereoizomerami są mio-inozytol (MI) oraz D-chiro-inozytol (DI). Inozytol może być syntetyzowany de novo w organizmie człowieka, jak również dostarczany wraz z pożywieniem.. Związek ten jest prekursorem cyklu fosfatydyloinozytolu, składnikiem fosfolipidów oraz błon komórkowych. Co więcej, jest także prekursorem w syntezie drugorzędowych przekaźników hormonalnych, takich jak gonadoliberyna (GnRH), tyreotropina (TSH) oraz insulina. W związku z wielokierunkowym oddziaływaniem inozytolu podejmowane są liczne próby oceny jego wpływu na gospodarkę węglowodanową. Wyniki badań doświadczalnych wskazują, iż jego suplementacja jest zasadna w zaburzeniach takich jak insulinooporność oraz cukrzyca ciążowa. Dodatkowo, coraz częściej zaleca się stosowanie inozytolu w zespole policystycznych jajników, natomiast najnowsze dowody naukowe wskazują także na pozytywne działanie tego związku w terapii zespołu metabolicznego oraz jako wsparcie pracy tarczycy.

Dodaj do koszyka: 49,00 PLN

Posiadasz dostęp do tego artykułu?