open access

Vol 1, No 6 (2006)
Original Papers
Published online: 2006-10-06
Get Citation

Wartość wstępnego elektrokardiogramu w ocenie obszaru ostrego niedokrwienia w zawale ściany przedniej serca

Małgorzata Czechowska, Zdzisława Kornacewicz-Jach, Jarosław Gorący, Krzysztof Przybycień, Joanna Zielonka, Maciej Lewandowski, Andrzej Wojtarowicz i Irmina Kossuth
Folia Cardiologica Excerpta 2006;1(6):333-341.

open access

Vol 1, No 6 (2006)
Original Papers
Published online: 2006-10-06

Abstract

Wstęp: Celem badania była ocena wartości elektrokardiogramu w analizie obszaru ostrego niedokrwienia w zawale ściany przedniej serca, a zwłaszcza wykazanie zależności obrazu elektrokardiograficznego od angiograficznej i echokardiograficznej lokalizacji zawału, a także porównanie rozległości i rodzaju zmian w zapisie EKG oraz w badaniu echokardiograficznym ze stężeniem biochemicznych markerów martwicy mięśnia sercowego.
Metody: Badaniem objęto 56 pacjentów z ostrym zawałem ściany przedniej serca. U wszystkich wykonano badanie EKG, echokardiograficzne, pomiar stężenia troponiny I, aktywności CK-MB i koronarografię. W badanej grupie szczegółowo przeanalizowano dane statystyczne.
Wyniki: We wszystkich przypadkach (oprócz 1) naczyniem odpowiedzialnym za zawał była gałąź przednia zstępująca lewej tętnicy wieńcowej. Uniesienie ST w odprowadzeniach I i aVL wiązało się z proksymalnym umiejscowieniem zmiany zawałowej w gałęzi przedniej zstępującej względem gałęzi pierwszej septalnej. Wysokość uniesienia ST w odprowadzeniach I i aVL korelowała z niską frakcją wyrzutową lewej komory i wysoką maksymalną aktywnością CK-MB. U pacjentów z proksymalną lokalizacją zamknięcia lub zwężenia stwierdzono uniesienie ST w większej liczbie odprowadzeń elektrokardiogramu, średnio wyższe uniesienie ST w I, aVL, V3 i V5 oraz maksymalną aktywność CK-MB w porównaniu z pacjentami z dystalną lokalizacją zmiany. Im wyższa była suma wysokości uniesienia ST we wszystkich 12 odprowadzeniach, tym większy był obszar uszkodzenia mięśnia sercowego mierzony maksymalną aktywnością CK-MB.
Wnioski: Badanie EKG jest przydatne w ocenie obszaru ostrego niedokrwienia. Pozwala na identyfikację miejsca zwężenia lub zamknięcia tętnicy odpowiedzialnej za zawał ściany przedniej serca. Rozległość zmian elektrokardiograficznych dobrze koreluje z wielkością obszaru ostrego niedokrwienia mierzoną stężeniem biochemicznych markerów martwicy mięśnia sercowego, nieco słabiej z obrazem echokardiograficznym.

Abstract

Wstęp: Celem badania była ocena wartości elektrokardiogramu w analizie obszaru ostrego niedokrwienia w zawale ściany przedniej serca, a zwłaszcza wykazanie zależności obrazu elektrokardiograficznego od angiograficznej i echokardiograficznej lokalizacji zawału, a także porównanie rozległości i rodzaju zmian w zapisie EKG oraz w badaniu echokardiograficznym ze stężeniem biochemicznych markerów martwicy mięśnia sercowego.
Metody: Badaniem objęto 56 pacjentów z ostrym zawałem ściany przedniej serca. U wszystkich wykonano badanie EKG, echokardiograficzne, pomiar stężenia troponiny I, aktywności CK-MB i koronarografię. W badanej grupie szczegółowo przeanalizowano dane statystyczne.
Wyniki: We wszystkich przypadkach (oprócz 1) naczyniem odpowiedzialnym za zawał była gałąź przednia zstępująca lewej tętnicy wieńcowej. Uniesienie ST w odprowadzeniach I i aVL wiązało się z proksymalnym umiejscowieniem zmiany zawałowej w gałęzi przedniej zstępującej względem gałęzi pierwszej septalnej. Wysokość uniesienia ST w odprowadzeniach I i aVL korelowała z niską frakcją wyrzutową lewej komory i wysoką maksymalną aktywnością CK-MB. U pacjentów z proksymalną lokalizacją zamknięcia lub zwężenia stwierdzono uniesienie ST w większej liczbie odprowadzeń elektrokardiogramu, średnio wyższe uniesienie ST w I, aVL, V3 i V5 oraz maksymalną aktywność CK-MB w porównaniu z pacjentami z dystalną lokalizacją zmiany. Im wyższa była suma wysokości uniesienia ST we wszystkich 12 odprowadzeniach, tym większy był obszar uszkodzenia mięśnia sercowego mierzony maksymalną aktywnością CK-MB.
Wnioski: Badanie EKG jest przydatne w ocenie obszaru ostrego niedokrwienia. Pozwala na identyfikację miejsca zwężenia lub zamknięcia tętnicy odpowiedzialnej za zawał ściany przedniej serca. Rozległość zmian elektrokardiograficznych dobrze koreluje z wielkością obszaru ostrego niedokrwienia mierzoną stężeniem biochemicznych markerów martwicy mięśnia sercowego, nieco słabiej z obrazem echokardiograficznym.
Get Citation

Keywords

elektrokardiogram; zawał ściany przedniej; uniesienie odcinka ST; biochemiczne markery martwicy mięśnia sercowego

About this article
Title

Wartość wstępnego elektrokardiogramu w ocenie obszaru ostrego niedokrwienia w zawale ściany przedniej serca

Journal

Folia Cardiologica

Issue

Vol 1, No 6 (2006)

Pages

333-341

Published online

2006-10-06

Bibliographic record

Folia Cardiologica Excerpta 2006;1(6):333-341.

Keywords

elektrokardiogram
zawał ściany przedniej
uniesienie odcinka ST
biochemiczne markery martwicy mięśnia sercowego

Authors

Małgorzata Czechowska
Zdzisława Kornacewicz-Jach
Jarosław Gorący
Krzysztof Przybycień
Joanna Zielonka
Maciej Lewandowski
Andrzej Wojtarowicz i Irmina Kossuth

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl