Tom 7, Nr 1 (2021)
Artykuł przeglądowy
Opublikowany online: 2020-04-10
Pobierz cytowanie

Bewacyzumab lub chemioterapia u wcześniej leczonych systemowo chorych na przerzutowego raka jelita grubego z mutacją BRAF — przegląd systematyczny

Marcin Kaczor, Wojciech Staśkiewicz, Monika Homa, Magdalena Górecka, Rafał Wójcik, Piotr Potemski
Onkol Prakt Klin Edu 2021;7(1):31-41.

dostęp płatny

Tom 7, Nr 1 (2021)
PRACE PRZEGLĄDOWE (REVIEW ARTICLES)
Opublikowany online: 2020-04-10

Streszczenie

Wstęp. Mutacja V600E genu BRAF (BRAFmt) w przerzutowym raku jelita grubego (mCRC) wiąże się z gorszym rokowaniem w porównaniu z wariantem prawidłowym (BRAFwt). Celem pracy była ocena skuteczności bewacyzumabu (BEVA) lub chemioterapii (ChT) w II i dalszych liniach leczenia mCRC z BRAFmt. 

Materiał i metody. Przegląd systematyczny objął bazy MEDLINE/PubMed, Embase i Cochrane CENTRAL oraz piśmiennictwo odnalezionych publikacji. 

Wyniki. Do analizy włączono 6 badań: MOMA (BEVA ± ChT), umożliwiające ograniczoną ocenę przeżycia całkowitego (OS), WJOG 6210G (BEVA + FOLFIRI), RAISE i 20050181 (FOLFIRI), PICCOLO oraz Spindler 2013 (irynotekan w monoterapii). Żadna z prób nie była nakierowana na ocenę skuteczności terapii w populacji BRAFmt, a dostępne wyniki pochodziły z ograniczonych analiz w nielicznych podgrupach (kilku lub kilkudziesięciu chorych), czasami obejmujących także mutacje RAS (RASmt). Odnalezione badania nie umożliwiały porównawczej oceny BEVA ± ChT vs. ChT lub różnych ChT w obrębie BRAFmt. Hazard względny (HR) OS dla porównania BRAFmt i BRAFwt wyniósł 1,52 (95% CI: 0,79–2,89), a różnica median — 12,1 miesiąca (odpowiednio, 19,2 vs. 31,3 miesiąca) w przypadku BEVA (MOMA); w WJOG 6210G mediana OS była o 7,9 miesiąca mniejsza u chorych BRAFmt lub RASmt, a mediana czasu przeżycia wolnego od progresji (PFS) o 3,0 miesiące. W przypadku zastosowania ChT u pacjentów BRAFmt mediany PFS były mniejsze o 12–67% (HR w zakresie 1,01–5,3), a OS o 34–73% (HR w zakresie 1,05–5,00). 

Wnioski. Ze względu na ograniczone dane wnioskowanie dotyczące dalszych linii leczenia mCRC z BRAFmt jest obarczone dużą niepewnością. Dane dostępne spójnie wskazują na mniejszą skuteczność BEVA ± ChT i ChT w guzach BRAFmt w porównaniu z BRAFwt. Nadzieję na poprawę wyników w tej populacji może przynieść skojarzenie leków anty-EGFR z inhibitorami BRAF/MEK.

Streszczenie

Wstęp. Mutacja V600E genu BRAF (BRAFmt) w przerzutowym raku jelita grubego (mCRC) wiąże się z gorszym rokowaniem w porównaniu z wariantem prawidłowym (BRAFwt). Celem pracy była ocena skuteczności bewacyzumabu (BEVA) lub chemioterapii (ChT) w II i dalszych liniach leczenia mCRC z BRAFmt. 

Materiał i metody. Przegląd systematyczny objął bazy MEDLINE/PubMed, Embase i Cochrane CENTRAL oraz piśmiennictwo odnalezionych publikacji. 

Wyniki. Do analizy włączono 6 badań: MOMA (BEVA ± ChT), umożliwiające ograniczoną ocenę przeżycia całkowitego (OS), WJOG 6210G (BEVA + FOLFIRI), RAISE i 20050181 (FOLFIRI), PICCOLO oraz Spindler 2013 (irynotekan w monoterapii). Żadna z prób nie była nakierowana na ocenę skuteczności terapii w populacji BRAFmt, a dostępne wyniki pochodziły z ograniczonych analiz w nielicznych podgrupach (kilku lub kilkudziesięciu chorych), czasami obejmujących także mutacje RAS (RASmt). Odnalezione badania nie umożliwiały porównawczej oceny BEVA ± ChT vs. ChT lub różnych ChT w obrębie BRAFmt. Hazard względny (HR) OS dla porównania BRAFmt i BRAFwt wyniósł 1,52 (95% CI: 0,79–2,89), a różnica median — 12,1 miesiąca (odpowiednio, 19,2 vs. 31,3 miesiąca) w przypadku BEVA (MOMA); w WJOG 6210G mediana OS była o 7,9 miesiąca mniejsza u chorych BRAFmt lub RASmt, a mediana czasu przeżycia wolnego od progresji (PFS) o 3,0 miesiące. W przypadku zastosowania ChT u pacjentów BRAFmt mediany PFS były mniejsze o 12–67% (HR w zakresie 1,01–5,3), a OS o 34–73% (HR w zakresie 1,05–5,00). 

Wnioski. Ze względu na ograniczone dane wnioskowanie dotyczące dalszych linii leczenia mCRC z BRAFmt jest obarczone dużą niepewnością. Dane dostępne spójnie wskazują na mniejszą skuteczność BEVA ± ChT i ChT w guzach BRAFmt w porównaniu z BRAFwt. Nadzieję na poprawę wyników w tej populacji może przynieść skojarzenie leków anty-EGFR z inhibitorami BRAF/MEK.

Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

BRAF; rak jelita grubego; przegląd systematyczny; bewacyzumab; chemioterapia

Informacje o artykule
Tytuł

Bewacyzumab lub chemioterapia u wcześniej leczonych systemowo chorych na przerzutowego raka jelita grubego z mutacją BRAF — przegląd systematyczny

Czasopismo

Onkologia w Praktyce Klinicznej - Edukacja

Numer

Tom 7, Nr 1 (2021)

Typ artykułu

Artykuł przeglądowy

Strony

31-41

Data publikacji on-line

2020-04-10

Rekord bibliograficzny

Onkol Prakt Klin Edu 2021;7(1):31-41.

Słowa kluczowe

BRAF
rak jelita grubego
przegląd systematyczny
bewacyzumab
chemioterapia

Autorzy

Marcin Kaczor
Wojciech Staśkiewicz
Monika Homa
Magdalena Górecka
Rafał Wójcik
Piotr Potemski

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl