Vol 5, No 1 (1998)
Original Papers
Published online: 2000-03-07
Get Citation

Wpływ amiodaronu i leków o działaniu beta-adrenolitycznym na dyspersję odstępu QT u chorych leczonych z powodu nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca

Anna Bańcarz, Beata Jołda-Mydłowska, Małgorzata Kobusiak-Prokopowicz
Folia Cardiologica Excerpta 1998;5(1):23-26.
Vol 5, No 1 (1998)
Original Papers
Published online: 2000-03-07

Abstract


Cel pracy: Ocena dyspersji odstępu QT i skorygowanego odstępu QT jest nową metodą, którą próbuje się wykorzystać do przewidywania skuteczności leków antyarytmicznych i ich działania proarytmicznego. Celem pracy była ocena dyspersji odstępu QT u chorych leczonych amiodaronem lub lekami o działaniu b-adrenolitycznym z powodu komorowych i nadkomorowych zaburzeń rytmu serca.
Materiał i metody: Badaniami objęto 21 chorych w wieku 60,2 ± 15,4 lat leczonych amiodaronem i 18 chorych w wieku 60,5 ± 15,3 lat leczonych lekami beta-adrenolitycznymi. Amiodaron stosowano we wlewie dożylnym w dawce 150 mg/dobę przez 3-5 dni. U chorych leczonych lekami beta-adrenolitycznymi stosowano atenolol w dawce 2 x 25 mg doustnie lub metoprolol 3 x 50 mg doustnie przez 3 dni. Długość odstępu QT i jego dyspersję oceniano w 12-odprowadzeniowym standardowym elektrokardiogramie spoczynkowym wykonywanym przed rozpoczęciem leczenia i po 3 dniach leczenia przy użyciu skanera i programu komputerowego PhotoFinish. Analizowano wyłącznie elektrokardiogramy, w których czas trwania zespołu QRS wynosił poniżej 120 ms. Skorygowany odstęp QT wyliczano według wzoru Bazetta.
Wyniki: U chorych leczonych amiodaronem nie wykazaliśmy istotnych zmian częstości rytmu serca, odstępu QT, skorygowanego odstępu QT i ich dyspersji. Natomiast u chorych leczonych lekami beta-adrenolitycznymi istotnie zmniejszyła się częstość rytmu serca i dyspersja skorygowanego odstępu QT, a pozostałe parametry nie uległy zmianie
Wnioski: 1. U osób leczonych z powodu nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca amiodaronem nie obserwowano istotnych zmian dyspersji odstępu QT i skorygowanego odstępu QT. 2. U osób leczonych z powodu nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca lekami o działaniu beta-adrenolitycznym wykazano istotne zmniejszenie dyspersji skorygowanego odstępu QT.

Abstract


Cel pracy: Ocena dyspersji odstępu QT i skorygowanego odstępu QT jest nową metodą, którą próbuje się wykorzystać do przewidywania skuteczności leków antyarytmicznych i ich działania proarytmicznego. Celem pracy była ocena dyspersji odstępu QT u chorych leczonych amiodaronem lub lekami o działaniu b-adrenolitycznym z powodu komorowych i nadkomorowych zaburzeń rytmu serca.
Materiał i metody: Badaniami objęto 21 chorych w wieku 60,2 ± 15,4 lat leczonych amiodaronem i 18 chorych w wieku 60,5 ± 15,3 lat leczonych lekami beta-adrenolitycznymi. Amiodaron stosowano we wlewie dożylnym w dawce 150 mg/dobę przez 3-5 dni. U chorych leczonych lekami beta-adrenolitycznymi stosowano atenolol w dawce 2 x 25 mg doustnie lub metoprolol 3 x 50 mg doustnie przez 3 dni. Długość odstępu QT i jego dyspersję oceniano w 12-odprowadzeniowym standardowym elektrokardiogramie spoczynkowym wykonywanym przed rozpoczęciem leczenia i po 3 dniach leczenia przy użyciu skanera i programu komputerowego PhotoFinish. Analizowano wyłącznie elektrokardiogramy, w których czas trwania zespołu QRS wynosił poniżej 120 ms. Skorygowany odstęp QT wyliczano według wzoru Bazetta.
Wyniki: U chorych leczonych amiodaronem nie wykazaliśmy istotnych zmian częstości rytmu serca, odstępu QT, skorygowanego odstępu QT i ich dyspersji. Natomiast u chorych leczonych lekami beta-adrenolitycznymi istotnie zmniejszyła się częstość rytmu serca i dyspersja skorygowanego odstępu QT, a pozostałe parametry nie uległy zmianie
Wnioski: 1. U osób leczonych z powodu nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca amiodaronem nie obserwowano istotnych zmian dyspersji odstępu QT i skorygowanego odstępu QT. 2. U osób leczonych z powodu nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca lekami o działaniu beta-adrenolitycznym wykazano istotne zmniejszenie dyspersji skorygowanego odstępu QT.
Get Citation

Keywords

dyspersja odstępu QT; leki antyarytmiczne

About this article
Title

Wpływ amiodaronu i leków o działaniu beta-adrenolitycznym na dyspersję odstępu QT u chorych leczonych z powodu nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca

Journal

Folia Cardiologica

Issue

Vol 5, No 1 (1998)

Pages

23-26

Published online

2000-03-07

Bibliographic record

Folia Cardiologica Excerpta 1998;5(1):23-26.

Keywords

dyspersja odstępu QT
leki antyarytmiczne

Authors

Anna Bańcarz
Beata Jołda-Mydłowska
Małgorzata Kobusiak-Prokopowicz

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl