Vol 5, No 4 (1998)
Original Papers
Published online: 2000-03-07
Get Citation

Występowanie późnych potencjałów komorowych w nadciśnieniu tętniczym z przerostem lewej komory serca

Andrzej Wojszwiłło, Krystyna Łoboz-Grudzień, Jerzy Wachtl, Joanna Jaroch, Alicja Kowalska
Folia Cardiologica Excerpta 1998;5(4):232-238.
Vol 5, No 4 (1998)
Original Papers
Published online: 2000-03-07

Abstract


Cel pracy: Ocena u chorych z nadciśnieniem tętniczym częstości występowania późnych potencjałów komorowych (LP) w zależności od obecności przerostu lewej komory (LVH).
Materiał i metody: Badaniami objęto 78 chorych w wieku 50,9 ± 1 lat z łagodnym i umiarkowanym nadciśnieniem tętniczym, bez objawów choroby wieńcowej. Przerost lewej komory stwierdzano, gdy wskaźnik masy lewej komory przewyższał 125 g/m2. Na podstawie tego wskaźnika i względnej grubości ściany lewej komory wyróżniono prawidłową geometrię (15%), remodeling koncentryczny (20%), przerost koncentryczny (48%) i przerost ekscentryczny (17%). Na podstawie badania echokardiograficznego obliczono ponadto frakcję wyrzutową, objętość późnorozkurczową oraz późnoskurczową lewej komory. Z uśrednionego sygnału EKG obliczono trzy standardowe parametry: QRS, LAS, V40. Obecność LP przyjmowano, gdy spełnione były co najmniej dwa z trzech kryteriów Simsona. Na podstawie 24-godzinnego monitorowania EKG metodą Holtera wyróżniono dwie grupy: z arytmią komorową prostą (klasy < 3 wg Lowna, n = 66) i arytmią komorową złożoną (klasy 3 > = wg Lowna, n = 12).
Wyniki: Późne potencjały komorowe zanotowano u 3/50 (6%) chorych z LVH (w tym u 1 chorego z przerostem koncentrycznym i u 2 chorych z przerostem eksentrycznym) oraz u 1/28 (3,6%) osób bez LVH. Nie stwierdzono korelacji pomiędzy wskaźnikami echokardiograficznymi przerostu i funkcji skurczowej lewej komory a szerokością odfiltrowanego zespołu QRS. Stwierdzono istotną ujemną korelację pomiędzy parametrem V40 a objętością późnorozkurczową (EDV) i objętością późnoskurczową (ESV), odpowiednio r = - 0,33, r = - 0,24, i słabą dodatnią korelacją pomiędzy LAS i EDV, r = 0,2. Późne potencjały zarejestrowano u 4/12 osób ze złożoną arytmią komorową, natomiast u żadnego chorego z arytmią komorową prostą.
Wnioski: 1. Późne potencjały komorowe częściej występują u osób z nadciśnieniem tętniczym z przerostem lewej komory. 2. Wybrane parametry SAECG korelują z dylatacją lewej komory.

Abstract


Cel pracy: Ocena u chorych z nadciśnieniem tętniczym częstości występowania późnych potencjałów komorowych (LP) w zależności od obecności przerostu lewej komory (LVH).
Materiał i metody: Badaniami objęto 78 chorych w wieku 50,9 ± 1 lat z łagodnym i umiarkowanym nadciśnieniem tętniczym, bez objawów choroby wieńcowej. Przerost lewej komory stwierdzano, gdy wskaźnik masy lewej komory przewyższał 125 g/m2. Na podstawie tego wskaźnika i względnej grubości ściany lewej komory wyróżniono prawidłową geometrię (15%), remodeling koncentryczny (20%), przerost koncentryczny (48%) i przerost ekscentryczny (17%). Na podstawie badania echokardiograficznego obliczono ponadto frakcję wyrzutową, objętość późnorozkurczową oraz późnoskurczową lewej komory. Z uśrednionego sygnału EKG obliczono trzy standardowe parametry: QRS, LAS, V40. Obecność LP przyjmowano, gdy spełnione były co najmniej dwa z trzech kryteriów Simsona. Na podstawie 24-godzinnego monitorowania EKG metodą Holtera wyróżniono dwie grupy: z arytmią komorową prostą (klasy < 3 wg Lowna, n = 66) i arytmią komorową złożoną (klasy 3 > = wg Lowna, n = 12).
Wyniki: Późne potencjały komorowe zanotowano u 3/50 (6%) chorych z LVH (w tym u 1 chorego z przerostem koncentrycznym i u 2 chorych z przerostem eksentrycznym) oraz u 1/28 (3,6%) osób bez LVH. Nie stwierdzono korelacji pomiędzy wskaźnikami echokardiograficznymi przerostu i funkcji skurczowej lewej komory a szerokością odfiltrowanego zespołu QRS. Stwierdzono istotną ujemną korelację pomiędzy parametrem V40 a objętością późnorozkurczową (EDV) i objętością późnoskurczową (ESV), odpowiednio r = - 0,33, r = - 0,24, i słabą dodatnią korelacją pomiędzy LAS i EDV, r = 0,2. Późne potencjały zarejestrowano u 4/12 osób ze złożoną arytmią komorową, natomiast u żadnego chorego z arytmią komorową prostą.
Wnioski: 1. Późne potencjały komorowe częściej występują u osób z nadciśnieniem tętniczym z przerostem lewej komory. 2. Wybrane parametry SAECG korelują z dylatacją lewej komory.
Get Citation

Keywords

późne potencjały komorowe; przerost lewej komory; nadciśnienie tętnicze

About this article
Title

Występowanie późnych potencjałów komorowych w nadciśnieniu tętniczym z przerostem lewej komory serca

Journal

Folia Cardiologica

Issue

Vol 5, No 4 (1998)

Pages

232-238

Published online

2000-03-07

Bibliographic record

Folia Cardiologica Excerpta 1998;5(4):232-238.

Keywords

późne potencjały komorowe
przerost lewej komory
nadciśnienie tętnicze

Authors

Andrzej Wojszwiłło
Krystyna Łoboz-Grudzień
Jerzy Wachtl
Joanna Jaroch
Alicja Kowalska

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl