open access

Vol 7, No 4 (2000)
Original Papers
Published online: 2000-09-26
Get Citation

Morfologiczne aspekty jednojamowej prawokomorowej stałej stymulacji serca.
Część IV: Stymulacja pęczka Hisa

Dariusz Kozłowski, Marcin Ciszkowicz, Rafał Kamiński, Edward Koźluk, Wojciech Krupa, Marek Grzybiak i Franciszek Walczak
Folia Cardiologica Excerpta 2000;7(4):327-334.

open access

Vol 7, No 4 (2000)
Original Papers
Published online: 2000-09-26

Abstract


Morfologiczne aspekty stymulacji serca
Wstęp: Stała stymulacja pęczka Hisa zapewnia najbardziej fizjologiczny front depolaryzacji mięśnia komór.
Cel pracy: Morfologiczna ocena możliwości stymulacji pęczka Hisa i uszkodzeń powstałych w wyniku wkręcania elektrody z aktywną fiksacją w okolicę przegrody błoniastej (PB).
Materiał i metody: Badanie objęło 32 serca ludzi dorosłych, obojga płci (13K, 19M), w wieku 19–82 lat. Do badań używano elektrody z aktywną fiksacją, którą wkręcano w PB (3–4 obroty). Analizowano obraz makro- i mikroskopowy okolicy PB po umieszczeniu w niej powyższej elektrody. PB została podzielona na 5 części: przednio-górną (PG), tylno-górną (TG), tylno-dolną (TD), przednio-dolną (PD) i centralną (CC). Badano również możliwość uszkodzenia w wyniku implantacji elektrody następujących struktur serca: ściany aorty (AO), płatka przegrodowego zastawki trójdzielnej (TR), drogi odpływu lewej komory (DOLK).
Wyniki: Na podstawie naszych obserwacji stwierdziliśmy, iż tylko w 62,5% badanych serc doszło do prawidłowej stymulacji pęczka Hisa. W pozostałych przypadkach końcówka elektrody znajdowała się w ciele włóknistym (28,1%), mięśniówce przedsionków (6,3%) lub węźle Tawary (3,1%). Najczęściej elektroda wkręcana była w PG — 34% i TD — 8%. Ponadto w wyniku wkręcania elektrody doszło do uszkodzenia: TR — 10 serc, (31,5% elektrod wkrętowych; w większości w CC — 80%), DOLK — 6 serc (18,8%; głównie w PG — 75%) i AO — 1 przypadek (3,1%).
Wnioski: Na podstawie badań mikroskopowych stwierdziliśmy, że stymulacja pęczka Hisa może być możliwa tylko w 62,5% przypadków (z anatomicznego punku widzenia). Aktywna fiksacja w okolicy przegrody błoniastej nie jest całkowicie bezpieczna, gdyż w 53% przypadków powoduje uszkodzenie struktur serca.

Abstract


Morfologiczne aspekty stymulacji serca
Wstęp: Stała stymulacja pęczka Hisa zapewnia najbardziej fizjologiczny front depolaryzacji mięśnia komór.
Cel pracy: Morfologiczna ocena możliwości stymulacji pęczka Hisa i uszkodzeń powstałych w wyniku wkręcania elektrody z aktywną fiksacją w okolicę przegrody błoniastej (PB).
Materiał i metody: Badanie objęło 32 serca ludzi dorosłych, obojga płci (13K, 19M), w wieku 19–82 lat. Do badań używano elektrody z aktywną fiksacją, którą wkręcano w PB (3–4 obroty). Analizowano obraz makro- i mikroskopowy okolicy PB po umieszczeniu w niej powyższej elektrody. PB została podzielona na 5 części: przednio-górną (PG), tylno-górną (TG), tylno-dolną (TD), przednio-dolną (PD) i centralną (CC). Badano również możliwość uszkodzenia w wyniku implantacji elektrody następujących struktur serca: ściany aorty (AO), płatka przegrodowego zastawki trójdzielnej (TR), drogi odpływu lewej komory (DOLK).
Wyniki: Na podstawie naszych obserwacji stwierdziliśmy, iż tylko w 62,5% badanych serc doszło do prawidłowej stymulacji pęczka Hisa. W pozostałych przypadkach końcówka elektrody znajdowała się w ciele włóknistym (28,1%), mięśniówce przedsionków (6,3%) lub węźle Tawary (3,1%). Najczęściej elektroda wkręcana była w PG — 34% i TD — 8%. Ponadto w wyniku wkręcania elektrody doszło do uszkodzenia: TR — 10 serc, (31,5% elektrod wkrętowych; w większości w CC — 80%), DOLK — 6 serc (18,8%; głównie w PG — 75%) i AO — 1 przypadek (3,1%).
Wnioski: Na podstawie badań mikroskopowych stwierdziliśmy, że stymulacja pęczka Hisa może być możliwa tylko w 62,5% przypadków (z anatomicznego punku widzenia). Aktywna fiksacja w okolicy przegrody błoniastej nie jest całkowicie bezpieczna, gdyż w 53% przypadków powoduje uszkodzenie struktur serca.
Get Citation

Keywords

alternatywna metoda stymulacji; morfologia obszaru aktywnej fiksacji; stymulacja pęczka przedsionkowo-komorowego

About this article
Title

Morfologiczne aspekty jednojamowej prawokomorowej stałej stymulacji serca.
Część IV: Stymulacja pęczka Hisa

Journal

Folia Cardiologica

Issue

Vol 7, No 4 (2000)

Pages

327-334

Published online

2000-09-26

Bibliographic record

Folia Cardiologica Excerpta 2000;7(4):327-334.

Keywords

alternatywna metoda stymulacji
morfologia obszaru aktywnej fiksacji
stymulacja pęczka przedsionkowo-komorowego

Authors

Dariusz Kozłowski
Marcin Ciszkowicz
Rafał Kamiński
Edward Koźluk
Wojciech Krupa
Marek Grzybiak i Franciszek Walczak

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl