open access

Vol 8, No 1 (2001)
Original Papers
Published online: 2000-12-05
Get Citation

Optymalna konfiguracja elektrod dla stałej stymulacji dwuprzedsionkowej

Andrzej Kutarski, Maciej Wójcik, Krzysztof Oleszczak i Max Schaldach
Folia Cardiologica Excerpta 2001;8(1):41-60.

open access

Vol 8, No 1 (2001)
Original Papers
Published online: 2000-12-05

Abstract

Optymalna konfiguracja elektrod dla stałej stymulacji dwuprzedsionkowej
Wstęp: Stymulacja dwuprzedsionkowa staje się powszechnie akceptowaną metodą niefarmakologicznego postępowania w zapobieganiu nawrotom arytmii przedsionkowych u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia międzyprzedsionkowego. Jednak optymalna konfiguracja i sposób łączenia elektrod w tych systemach pozostaje nadal sprawą otwartą. Jednoczesna stymulacja obu przedsionków prądem katodowym (poprzez rozgałęźnik „Y”) prawdopodobnie zastąpi najpopularniejsze dotychczas szeregowe łączenie elektrod (unikanie stymulacji anodowej), przy czym wpływ lokalizacji wspólnej anody na efektywność stymulacji dwuprzedsionkowej nie był jak dotąd badany.
Materiał i metody: U 12 pacjentów w czasie implantacji dwuprzedsionkowego układu stymulującego oznaczano progową amplitudę impulsu (próg stymulacji), impedancję obwodu oraz dostępne parametry zużycia energii podczas stymulacji obu przedsionków zarówno przy szeregowym, jak i równoległym połączeniu elektrod, wykorzystując jako wspólną anodę pierścień elektrody prawoprzedsionkowej oraz kolejno oba pierścienie elektrody do stymulacji zatoki wieńcowej. W celu przeprowadzenia dokładniejszej oceny warunków stymulacji i poboru energii podczas pomiarów stosowano standardowy stymulator z programatorem.
Wyniki: Badania wykazały duże różnice efektywności stymulacji dwuprzedsionkowej u poszczególnych pacjentów zarówno przy stosowaniu różnych sposobów połączeń elektrod (szeregowy albo równoległy), jak i przy różnej lokalizacji wspólnej anody.
Wnioski: Zatoka wieńcowa oferuje warunki sterowania porównywalne z uszkiem prawego przedsionka, lecz jest o wiele bardziej energochłonnym miejscem stymulacji przedsionkowej. Konfiguracja dwubiegunowa (BP) stwarza lepsze warunki sterowania i stymulacji z zatoki wieńcowej niż konfiguracja jednobiegunowa (UP). Równoległe połączenie elektrod stymulujących ze wspólną anodą na jednym z pierścieni elektrod przedsionkowych jest równie wartościowe jak szeregowe połączenie elektrod dla stymulacji dwuprzedsionkowej. Wykorzystanie jako wspólnej anody proksymalnego pierścienia elektrody lewoprzedsionkowej pozwala na istotne zwiększenie efektywności stymulacji dwuprzedsionkowej z równoległym połączeniem elektrod (bez istotnego wpływu na warunki sterowania) u większości pacjentów. Zauważalna różnica warunków stymulacji zatoki wieńcowej (pomiędzy proksymalnym a dystalnym pierścieniem elektrody) u części pacjentów wskazuje na konieczność dokładnej oceny warunków stymulacji dwuprzedsionkowej (amplituda impulsu progowego, impedancja) przy różnych połączeniach elektrod i wyboru konfiguracji i połączenia najkorzystniejszej dla danego pacjenta, gdyż nie ma uniwersalnego, optymalnego dla wszystkich pacjentów sposobu łączenia elektrod do stałej stymulacji dwuprzedsionkowej.

Abstract

Optymalna konfiguracja elektrod dla stałej stymulacji dwuprzedsionkowej
Wstęp: Stymulacja dwuprzedsionkowa staje się powszechnie akceptowaną metodą niefarmakologicznego postępowania w zapobieganiu nawrotom arytmii przedsionkowych u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia międzyprzedsionkowego. Jednak optymalna konfiguracja i sposób łączenia elektrod w tych systemach pozostaje nadal sprawą otwartą. Jednoczesna stymulacja obu przedsionków prądem katodowym (poprzez rozgałęźnik „Y”) prawdopodobnie zastąpi najpopularniejsze dotychczas szeregowe łączenie elektrod (unikanie stymulacji anodowej), przy czym wpływ lokalizacji wspólnej anody na efektywność stymulacji dwuprzedsionkowej nie był jak dotąd badany.
Materiał i metody: U 12 pacjentów w czasie implantacji dwuprzedsionkowego układu stymulującego oznaczano progową amplitudę impulsu (próg stymulacji), impedancję obwodu oraz dostępne parametry zużycia energii podczas stymulacji obu przedsionków zarówno przy szeregowym, jak i równoległym połączeniu elektrod, wykorzystując jako wspólną anodę pierścień elektrody prawoprzedsionkowej oraz kolejno oba pierścienie elektrody do stymulacji zatoki wieńcowej. W celu przeprowadzenia dokładniejszej oceny warunków stymulacji i poboru energii podczas pomiarów stosowano standardowy stymulator z programatorem.
Wyniki: Badania wykazały duże różnice efektywności stymulacji dwuprzedsionkowej u poszczególnych pacjentów zarówno przy stosowaniu różnych sposobów połączeń elektrod (szeregowy albo równoległy), jak i przy różnej lokalizacji wspólnej anody.
Wnioski: Zatoka wieńcowa oferuje warunki sterowania porównywalne z uszkiem prawego przedsionka, lecz jest o wiele bardziej energochłonnym miejscem stymulacji przedsionkowej. Konfiguracja dwubiegunowa (BP) stwarza lepsze warunki sterowania i stymulacji z zatoki wieńcowej niż konfiguracja jednobiegunowa (UP). Równoległe połączenie elektrod stymulujących ze wspólną anodą na jednym z pierścieni elektrod przedsionkowych jest równie wartościowe jak szeregowe połączenie elektrod dla stymulacji dwuprzedsionkowej. Wykorzystanie jako wspólnej anody proksymalnego pierścienia elektrody lewoprzedsionkowej pozwala na istotne zwiększenie efektywności stymulacji dwuprzedsionkowej z równoległym połączeniem elektrod (bez istotnego wpływu na warunki sterowania) u większości pacjentów. Zauważalna różnica warunków stymulacji zatoki wieńcowej (pomiędzy proksymalnym a dystalnym pierścieniem elektrody) u części pacjentów wskazuje na konieczność dokładnej oceny warunków stymulacji dwuprzedsionkowej (amplituda impulsu progowego, impedancja) przy różnych połączeniach elektrod i wyboru konfiguracji i połączenia najkorzystniejszej dla danego pacjenta, gdyż nie ma uniwersalnego, optymalnego dla wszystkich pacjentów sposobu łączenia elektrod do stałej stymulacji dwuprzedsionkowej.
Get Citation

Keywords

efektywność stymulacji dwuprzedsionkowej; konfiguracja połączeń elektrod dla stymulacji dwuprzedsionkowej; stymulacja zatoki wieńcowej

About this article
Title

Optymalna konfiguracja elektrod dla stałej stymulacji dwuprzedsionkowej

Journal

Folia Cardiologica

Issue

Vol 8, No 1 (2001)

Pages

41-60

Published online

2000-12-05

Bibliographic record

Folia Cardiologica Excerpta 2001;8(1):41-60.

Keywords

efektywność stymulacji dwuprzedsionkowej
konfiguracja połączeń elektrod dla stymulacji dwuprzedsionkowej
stymulacja zatoki wieńcowej

Authors

Andrzej Kutarski
Maciej Wójcik
Krzysztof Oleszczak i Max Schaldach

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl