open access

Vol 1, No 7 (2006)
Original Papers
Published online: 2006-11-15
Get Citation

Wpływ leczenia stymulatorem typu DDD(R) z funkcją stymulacji antytachyarytmicznej u chorych z nawracającym napadowym migotaniem przedsionków

Katarzyna Gepner, Maciej Sterliński, Mariusz Pytkowski, Aleksander Maciąg, Andrzej Przybylski, Alicja Kraska, Michał Lewandowski i Hanna Szwed
Folia Cardiologica Excerpta 2006;1(7):383-389.

open access

Vol 1, No 7 (2006)
Original Papers
Published online: 2006-11-15

Abstract

Wstęp: Migotanie przedsionków (AF) jest arytmią o złożonym podłożu patofizjologicznym. Obecnie bada się skuteczność różnych algorytmów stymulacji antytachyarytmicznej u chorych z nawracającym AF. Celem niniejszej pracy była ocena skuteczności leczenia stałą stymulacją DDD(R) z funkcją przedsionkowej stymulacji antytachyarytmicznej i wpływu na częstość nawrotów arytmii u chorych z nawracającym AF opornym na farmakoterapię.
Metody: W latach 2002-2004 do wszczepienia stymulatora dwujamowego typu DDD(R) zakwalifikowano 19 osób (10 kobiet, 9 mężczyzn) w wieku 45-74 lat (śr. 64,2 ± 7,6 roku). Wskazaniem do zabiegu był zespół tachykardia–bradykardia z nawracającym AF opornym na farmakoterapię. U wszystkich pacjentów w ciągu ostatniego roku wystąpiły co najmniej 3 objawowe napady AF. Chorych obserwowano przez rok. Co 6 miesięcy w trakcie wizyty ambulatoryjnej oceniano częstość napadów AF, liczbę hospitalizacji i pobytów na izbie przyjęć z powodu arytmii oraz wykonywano rutynową kontrolę stymulatora z oceną: średniej częstości rytmu wiodącego, częstości włączania się funkcji auto mode-switch i odsetka wystymulowanych pobudzeń przedsionkowych. Ponadto każdy pacjent wyjściowo i po roku obserwacji wypełniał kwestionariusz SF-36, w którym oceniano jakość życia; przeprowadzano też badanie echokardiograficzne serca ze szczególnym uwzględnieniem wielkości przedsionków.
Wyniki: U 1 pacjentki po około miesięcznej obserwacji nastąpiło utrwalenie arytmii wymagające przeprogramowania stymulatora na tryb pracy VVIR. U pozostałych osób uzyskano skuteczną stymulację dwujamową. W ciągu rocznego okresu obserwacji w porównaniu z analogicznym okresem poprzedzającym wszczepienie stymulatora zanotowano zmniejszenie częstości hospitalizacji z powodu napadu AF z 3,9 do 0,4 (p = 0,005). Zmalała także częstość zgłoszeń do umiarowienia napadów AF na izbie przyjęć z 2,1 do 0,8 (p = 0,05). Stwierdzono średnio 95,7 ± 2,9% wystymulowanych pobudzeń przedsionkowych (overdrive).
Średnia częstość włączania się funkcji auto mode-switch wynosiła 6,4% (1-50%; mediana 2%) w ciągu pierwszych 6 miesięcy obserwacji, a po roku zmniejszyła się do 2,5% (0-7%; mediana 2%; NS). Liczba zdarzeń traktowanych jako napad AF wynosiła przez pierwsze 6 miesięcy średnio 483 zdarzenia/miesiąc (0,44-5761; mediana 31), a po roku od wszczepienia - 84 zdarzenia/miesiąc (0-480; mediana 17; NS). W obserwacji półrocznej AF burden wyniósł 1,92 dnia/miesiesiąc (od 7 h do 15 dni; mediana 14 h), a po kolejnych 6 miesiącach zmniejszył się do 0,74 dnia/miesiąc (0-2,1 dnia; mediana 14 h; NS). Istotnie poprawiła się również jakość życia chorych.
Wnioski: Stymulacja typu overdrive jest skuteczną metodą leczenia pacjentów z napadowym AF opornym na farmakoterapię i typowymi wskazaniami do wszczepienia układu stymulującego serce. Jest dobrze tolerowana przez chorych. Powoduje zmniejszenie liczby AF burden, częstości hospitalizacji i istotnie poprawia jakość życia.

Abstract

Wstęp: Migotanie przedsionków (AF) jest arytmią o złożonym podłożu patofizjologicznym. Obecnie bada się skuteczność różnych algorytmów stymulacji antytachyarytmicznej u chorych z nawracającym AF. Celem niniejszej pracy była ocena skuteczności leczenia stałą stymulacją DDD(R) z funkcją przedsionkowej stymulacji antytachyarytmicznej i wpływu na częstość nawrotów arytmii u chorych z nawracającym AF opornym na farmakoterapię.
Metody: W latach 2002-2004 do wszczepienia stymulatora dwujamowego typu DDD(R) zakwalifikowano 19 osób (10 kobiet, 9 mężczyzn) w wieku 45-74 lat (śr. 64,2 ± 7,6 roku). Wskazaniem do zabiegu był zespół tachykardia–bradykardia z nawracającym AF opornym na farmakoterapię. U wszystkich pacjentów w ciągu ostatniego roku wystąpiły co najmniej 3 objawowe napady AF. Chorych obserwowano przez rok. Co 6 miesięcy w trakcie wizyty ambulatoryjnej oceniano częstość napadów AF, liczbę hospitalizacji i pobytów na izbie przyjęć z powodu arytmii oraz wykonywano rutynową kontrolę stymulatora z oceną: średniej częstości rytmu wiodącego, częstości włączania się funkcji auto mode-switch i odsetka wystymulowanych pobudzeń przedsionkowych. Ponadto każdy pacjent wyjściowo i po roku obserwacji wypełniał kwestionariusz SF-36, w którym oceniano jakość życia; przeprowadzano też badanie echokardiograficzne serca ze szczególnym uwzględnieniem wielkości przedsionków.
Wyniki: U 1 pacjentki po około miesięcznej obserwacji nastąpiło utrwalenie arytmii wymagające przeprogramowania stymulatora na tryb pracy VVIR. U pozostałych osób uzyskano skuteczną stymulację dwujamową. W ciągu rocznego okresu obserwacji w porównaniu z analogicznym okresem poprzedzającym wszczepienie stymulatora zanotowano zmniejszenie częstości hospitalizacji z powodu napadu AF z 3,9 do 0,4 (p = 0,005). Zmalała także częstość zgłoszeń do umiarowienia napadów AF na izbie przyjęć z 2,1 do 0,8 (p = 0,05). Stwierdzono średnio 95,7 ± 2,9% wystymulowanych pobudzeń przedsionkowych (overdrive).
Średnia częstość włączania się funkcji auto mode-switch wynosiła 6,4% (1-50%; mediana 2%) w ciągu pierwszych 6 miesięcy obserwacji, a po roku zmniejszyła się do 2,5% (0-7%; mediana 2%; NS). Liczba zdarzeń traktowanych jako napad AF wynosiła przez pierwsze 6 miesięcy średnio 483 zdarzenia/miesiąc (0,44-5761; mediana 31), a po roku od wszczepienia - 84 zdarzenia/miesiąc (0-480; mediana 17; NS). W obserwacji półrocznej AF burden wyniósł 1,92 dnia/miesiesiąc (od 7 h do 15 dni; mediana 14 h), a po kolejnych 6 miesiącach zmniejszył się do 0,74 dnia/miesiąc (0-2,1 dnia; mediana 14 h; NS). Istotnie poprawiła się również jakość życia chorych.
Wnioski: Stymulacja typu overdrive jest skuteczną metodą leczenia pacjentów z napadowym AF opornym na farmakoterapię i typowymi wskazaniami do wszczepienia układu stymulującego serce. Jest dobrze tolerowana przez chorych. Powoduje zmniejszenie liczby AF burden, częstości hospitalizacji i istotnie poprawia jakość życia.
Get Citation

Keywords

napadowe migotanie przedsionków; zespół tachykardia-bradykardia; stymulacja antytachyarytmiczna; overdrive

About this article
Title

Wpływ leczenia stymulatorem typu DDD(R) z funkcją stymulacji antytachyarytmicznej u chorych z nawracającym napadowym migotaniem przedsionków

Journal

Folia Cardiologica

Issue

Vol 1, No 7 (2006)

Pages

383-389

Published online

2006-11-15

Bibliographic record

Folia Cardiologica Excerpta 2006;1(7):383-389.

Keywords

napadowe migotanie przedsionków
zespół tachykardia-bradykardia
stymulacja antytachyarytmiczna
overdrive

Authors

Katarzyna Gepner
Maciej Sterliński
Mariusz Pytkowski
Aleksander Maciąg
Andrzej Przybylski
Alicja Kraska
Michał Lewandowski i Hanna Szwed

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl