open access

Vol 2, No 4 (2007)
Prace poglądowe - przedruk
Published online: 2007-04-13
Get Citation

Aktualne sposoby leczenia zaburzeń rytmu u pacjentów z zespołem Brugadów

Andrés Ricardo Pérez Riera, Li Zhang, Augusto Hiroshi Uchida, Edgardo Schapachnik, Sergio Dubner i Celso Ferreira
Folia Cardiologica Excerpta 2007;2(4):138-147.

open access

Vol 2, No 4 (2007)
Prace poglądowe - przedruk
Published online: 2007-04-13

Abstract

Zespół Brugadów jest chorobą uwarunkowaną genetycznie, charakteryzującą się obecnością typowych zmian elektrokardiograficznych u osób bez jawnej organicznej choroby serca oraz występowaniem złożonych komorowych zaburzeń rytmu, stanowiących najczęstszą przyczynę nagłego zgonu sercowego. Chociaż w większości przypadków nie stwierdza się powiększenia sylwetki serca ani innych cech kardiomiopatii, w badaniach przeprowadzonych u zmarłych osób z udokumentowanym zespołem wykazano obecność pewnych anomalii histopatologiczych, zwłaszcza w prawej komorze. U części pacjentów wyjściowy elektrokardiogram może być całkowicie prawidłowy. Typowy dla zespołu Brugadów obraz EKG może się ujawnić niekiedy dopiero po podaniu leków antyarytmicznych klasy IC - blokujących kanały sodowe. Nasilenie zmian elektrokardiograficznych w tej grupie chorych może wynikać również z gorączki, wzmożonego napięcia nerwu błędnego, hipokaliemii, zatrucia alkoholem lub kokainą, podawania glukozy z insuliną, a także stosowania leków działających α- i β-adrenergicznie oraz trój- i czteropierścieniowych preparatów przeciwdepresyjnych. Czynnikami przywracającymi zaburzoną równowagę na poziomie kanałów jonowych między okresami depolaryzacji i repolaryzacji komórek mięśnia sercowego, a tym samym zmniejszającymi typowe dla opisywanego zespołu uniesienie odcinka ST w oprowadzeniach V1-V3, są leki antyarytmiczne klasy IA, izoproterenol oraz zwiększający przepływ jonów przez kanały wapniowe cilostazol.
Na podstawie tych danych zaproponowano stosowanie wyżej wymienionych preparatów w terapii pacjentów z zespołem Brugadów. Istnieją również pojedyncze doniesienia wskazujące na przydatność ablacji prądem o wysokiej częstotliwości ognisk w drodze odpływu prawej komory oraz włókien Purkiniego - jako zabiegów zmniejszających (poprzez modyfikację substratu arytmii) ryzyko wystąpienia "burzy elektrycznej" u pacjentów z implantowanym kardiowerterem-defibrylatorem serca. Obecnie najskuteczniejszą metodą zapobiegania nagłej śmierci sercowej u pacjentów z zespołem Brugadów nadal jest implantacja kardiowertera-defibrylatora serca.

Abstract

Zespół Brugadów jest chorobą uwarunkowaną genetycznie, charakteryzującą się obecnością typowych zmian elektrokardiograficznych u osób bez jawnej organicznej choroby serca oraz występowaniem złożonych komorowych zaburzeń rytmu, stanowiących najczęstszą przyczynę nagłego zgonu sercowego. Chociaż w większości przypadków nie stwierdza się powiększenia sylwetki serca ani innych cech kardiomiopatii, w badaniach przeprowadzonych u zmarłych osób z udokumentowanym zespołem wykazano obecność pewnych anomalii histopatologiczych, zwłaszcza w prawej komorze. U części pacjentów wyjściowy elektrokardiogram może być całkowicie prawidłowy. Typowy dla zespołu Brugadów obraz EKG może się ujawnić niekiedy dopiero po podaniu leków antyarytmicznych klasy IC - blokujących kanały sodowe. Nasilenie zmian elektrokardiograficznych w tej grupie chorych może wynikać również z gorączki, wzmożonego napięcia nerwu błędnego, hipokaliemii, zatrucia alkoholem lub kokainą, podawania glukozy z insuliną, a także stosowania leków działających α- i β-adrenergicznie oraz trój- i czteropierścieniowych preparatów przeciwdepresyjnych. Czynnikami przywracającymi zaburzoną równowagę na poziomie kanałów jonowych między okresami depolaryzacji i repolaryzacji komórek mięśnia sercowego, a tym samym zmniejszającymi typowe dla opisywanego zespołu uniesienie odcinka ST w oprowadzeniach V1-V3, są leki antyarytmiczne klasy IA, izoproterenol oraz zwiększający przepływ jonów przez kanały wapniowe cilostazol.
Na podstawie tych danych zaproponowano stosowanie wyżej wymienionych preparatów w terapii pacjentów z zespołem Brugadów. Istnieją również pojedyncze doniesienia wskazujące na przydatność ablacji prądem o wysokiej częstotliwości ognisk w drodze odpływu prawej komory oraz włókien Purkiniego - jako zabiegów zmniejszających (poprzez modyfikację substratu arytmii) ryzyko wystąpienia "burzy elektrycznej" u pacjentów z implantowanym kardiowerterem-defibrylatorem serca. Obecnie najskuteczniejszą metodą zapobiegania nagłej śmierci sercowej u pacjentów z zespołem Brugadów nadal jest implantacja kardiowertera-defibrylatora serca.
Get Citation

Keywords

zespół Brugadów; chinidyna; izoproterenol; implantowany kardiowerter-defibrylator; ablacja prądem o wysokiej częstotliwości

About this article
Title

Aktualne sposoby leczenia zaburzeń rytmu u pacjentów z zespołem Brugadów

Journal

Folia Cardiologica

Issue

Vol 2, No 4 (2007)

Pages

138-147

Published online

2007-04-13

Bibliographic record

Folia Cardiologica Excerpta 2007;2(4):138-147.

Keywords

zespół Brugadów
chinidyna
izoproterenol
implantowany kardiowerter-defibrylator
ablacja prądem o wysokiej częstotliwości

Authors

Andrés Ricardo Pérez Riera
Li Zhang
Augusto Hiroshi Uchida
Edgardo Schapachnik
Sergio Dubner i Celso Ferreira

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl