open access

Vol 3, No 12 (2008)
Original Papers
Published online: 2009-01-09
Get Citation

Wpływ jonowych i niejonowych środków cieniujących stosowanych w angiografii na aktywność śródbłonka naczyniowego

Grzegorz Grześk, Aldona Kubica, Elżbieta Grześk, Marek Koziński, Ahmad El-Essa, Katarzyna Szadujkis-Szadurska, Adam Sukiennik, Iwona Świątkiewicz, Michał Wiciński
Folia Cardiologica Excerpta 2008;3(12):586-592.

open access

Vol 3, No 12 (2008)
Original Papers
Published online: 2009-01-09

Abstract

Wstęp: Najważniejsze fizykochemiczne właściwości jodowych środków cieniujących (CM), takie jak: rozpuszczalność, lepkość, osmolalaność, lipofilność czy hydrofilność, ładunek elektryczny cząstek, są dobrze poznane. Natomiast mało wiadomo na temat interakcji środków cieniujących z elementami układu receptorowego komórki. Celem niniejszej pracy była ocena zmian reaktywności małej tętnicy oporowej po ekspozycji na jonowe (iCM) i niejonowe (niCM) środki cieniujące.
Metody: Doświadczenia wykonano na izolowanej i perfundowanej tętnicy ogonowej szczura. Badano efektywność stymulacji receptora angiotensynowego angiotensyną II (Ang II) oraz receptora adrenergicznego typu a1 za pomocą fenylefryny (PHE) po krótkiej (2-krotnej) oraz przedłużonej (10-krotnej) ekspozycji na CM w porównaniu z wartościami kontrolnymi.
Wyniki: W obecności środków cieniujących (iCM oraz niCM) obserwowano znamienną redukcję reaktywności mięśniówki gładkiej. Efekt ten nie pojawiał się w obecności indometacyny (inhibitora cyklooksygenazy), a także był znamiennie osłabiony w obecności inhibitorów syntazy tlenku azotu (Nw-nitro-L-arginine-methyl ester) czy inhibitora cyklazy guanylowej (ODQ).
Wnioski: Wyniki sugerują, że wazodylatacja może się wiązać ze stymulacją śródbłonka naczyniowego. W przypadku krótkiej ekspozycji efekt wazodylatacji wynika ze zrównoważonego oddziaływania tlenku azotu i prostanoidów oraz może ustąpić w obecności inhibitorów syntezy powyższych związków lub inhibitora wytwarzania wtórnego przekaźnika. Przedłużona ekspozycja prowadziła jednak do dominującego efektu wazodylatacyjnego związanego z działaniem prostanoidów, dlatego też skutek działania inhibitorów syntazy tlenku azotu czy inhibitora cyklazy guanylowej był nieistotny

Abstract

Wstęp: Najważniejsze fizykochemiczne właściwości jodowych środków cieniujących (CM), takie jak: rozpuszczalność, lepkość, osmolalaność, lipofilność czy hydrofilność, ładunek elektryczny cząstek, są dobrze poznane. Natomiast mało wiadomo na temat interakcji środków cieniujących z elementami układu receptorowego komórki. Celem niniejszej pracy była ocena zmian reaktywności małej tętnicy oporowej po ekspozycji na jonowe (iCM) i niejonowe (niCM) środki cieniujące.
Metody: Doświadczenia wykonano na izolowanej i perfundowanej tętnicy ogonowej szczura. Badano efektywność stymulacji receptora angiotensynowego angiotensyną II (Ang II) oraz receptora adrenergicznego typu a1 za pomocą fenylefryny (PHE) po krótkiej (2-krotnej) oraz przedłużonej (10-krotnej) ekspozycji na CM w porównaniu z wartościami kontrolnymi.
Wyniki: W obecności środków cieniujących (iCM oraz niCM) obserwowano znamienną redukcję reaktywności mięśniówki gładkiej. Efekt ten nie pojawiał się w obecności indometacyny (inhibitora cyklooksygenazy), a także był znamiennie osłabiony w obecności inhibitorów syntazy tlenku azotu (Nw-nitro-L-arginine-methyl ester) czy inhibitora cyklazy guanylowej (ODQ).
Wnioski: Wyniki sugerują, że wazodylatacja może się wiązać ze stymulacją śródbłonka naczyniowego. W przypadku krótkiej ekspozycji efekt wazodylatacji wynika ze zrównoważonego oddziaływania tlenku azotu i prostanoidów oraz może ustąpić w obecności inhibitorów syntezy powyższych związków lub inhibitora wytwarzania wtórnego przekaźnika. Przedłużona ekspozycja prowadziła jednak do dominującego efektu wazodylatacyjnego związanego z działaniem prostanoidów, dlatego też skutek działania inhibitorów syntazy tlenku azotu czy inhibitora cyklazy guanylowej był nieistotny
Get Citation

Keywords

środki cieniujące; angioplastyka wieńcowa; śródbłonek naczyniowy; tlenek azotu; mięśniówka gładka

About this article
Title

Wpływ jonowych i niejonowych środków cieniujących stosowanych w angiografii na aktywność śródbłonka naczyniowego

Journal

Folia Cardiologica

Issue

Vol 3, No 12 (2008)

Pages

586-592

Published online

2009-01-09

Bibliographic record

Folia Cardiologica Excerpta 2008;3(12):586-592.

Keywords

środki cieniujące
angioplastyka wieńcowa
śródbłonek naczyniowy
tlenek azotu
mięśniówka gładka

Authors

Grzegorz Grześk
Aldona Kubica
Elżbieta Grześk
Marek Koziński
Ahmad El-Essa
Katarzyna Szadujkis-Szadurska
Adam Sukiennik
Iwona Świątkiewicz
Michał Wiciński

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl