open access

Vol 3, No 12 (2008)
Original Papers
Published online: 2009-01-09
Get Citation

Ekstrasystolia z drogi odpływu prawej komory w standardowym elektrokardiogramie oraz w elektrokardiografii wysokiej rozdzielczości sygnałowej

Dariusz Kozłowski, Rafał Olszewski, Alicja Dąbrowska-Kugacka, Adam Kosiński, Dagmara Sominka, Katarzyna Kogut-Dębska, Maria Dudziak, Marek Grzybiak, Grzegorz Raczak
Folia Cardiologica Excerpta 2008;3(12):578-585.

open access

Vol 3, No 12 (2008)
Original Papers
Published online: 2009-01-09

Abstract


Wstęp: Elektrokardiografia wysokiej rozdzielczości sygnałowej (EKG-CREM) jest nową, obiecującą metodą badań w diagnostyce kardiologicznej. Procedura ta powstała na bazie cyfrowej elektrokardiografii. Jej istotą jest zwiększenie rozdzielczości, udoskonalenie, a w konsekwencji znaczne rozszerzenie możliwości diagnostycznych standardowego EKG. Dzięki temu stało się możliwe wykrywanie niewidocznych w standardowym EKG stosunkowo niewielkich zmian w aktywności elektrycznej poszczególnych fragmentów mięśnia sercowego. Dla ułatwienia interpretacji zapisów EKG-CREM wykorzystano technikę wektokardiografii. W badaniu są oceniane takie fragmenty serca, jak: ściana przednia (SP), ściana tylna (ST), ściana boczna (SB) oraz ściana dolna (SD), Ponadto w EKG-CREM są opisywane przyprzegrodowe fragmenty mięśnia sercowego: fragment pośrednio-przedni (FPA), fragment pośrednio-tylny (FPB) i fragment tylno-dolny (LOT). Dzięki temu można dokładniej ocenić aktywności elektryczne w porównaniu z EKG. Celem niniejszej pracy była ocena punktu wyjścia arytmii komorowej w postaci dodatkowych skurczów komorowych w badaniu EKG-CREM.
Metody: Badania przeprowadzono u 26 pacjentów (16 kobiet, 10 mężczyzn), u których w przynajmniej 6-miesięcznej obserwacji stwierdzano permanentne występowanie przedwczesnych pobudzeń komorowych (VPCs). U chorych wykonano standardowe badanie elektrokardiograficzne (EKG-STAND) i wysokiej rozdzielczości (EKG-CREM). Porównywano punkt wyjścia arytmii w obu metodach.
Wyniki: U wszystkich pacjentów w badaniu holterowskim stwierdzono monomorficzne dodatkowe skurcze pochodzenia komorowego w liczbie 12 430-39 860 na dobę (średnio 22834 ± 926). Nie wykazywały one cech parasystolii i były pochodzenia ekstrasystolicznego, bowiem występowały z tym samym czasem sprzężenia wynoszącym średnio 420 ± 34 ms. W całej grupie badanej nie udało się określić istnienia tak zwanej strefy wyzwalania. Podczas zapisu EKG-STAND stwierdzono, że ognisko arytmogenne było położone w 6 różnych punktach (1, 3, 5, 7, 8, 9), natomiast nie stwierdzono jego lokalizacji w punktach 2, 4 i 6. Najczęściej występowało w strefie drogi odpływu prawej komory: pośrednio-dolnej (nr 8: 30,7%), przednio-dolnej (nr 9: 23,0%), pośrednio-pośredniej (nr 5: 23,0%), najrzadziej zaś w punktach: 1 - strefa tylnogórna, 3 - strefa przednio-górna, 7 - strefa tylno-dolna (po 7,6%). W EKG-CREM z równoczesnym zapisem pojedynczych VPCs stwierdzono, że najczęściej była pobudzana strefa pośrednio-tylna (FPB), bowiem występowała u 5 chorych (33,3%). Kolejna pod względem częstości była strefa dolna (SD) (4 chorych; 26,6%). Następne 2 były tak samo pobudzane - pośrednio-przednia (FPA) i strefa tylna (ST); wystąpiły one u 2 pacjentów (13,3% badanych). Ostatnimi pobudzanymi strefami były: przednia (SP) i dolno-tylna (LOT); występowały one u pojedynczych pacjentów, stanowiąc 6,6% całej badanej grupy.
Wnioski: Całość analizy pozwala stwierdzić, że istnieje pewna korelacja lokalizacji ogniska arytmogennego w badaniach EKG-STAND i EKG-CREM, ale wymaga to przeprowadzenia dalszych badań obejmujących większą grupę pacjentów.

Abstract


Wstęp: Elektrokardiografia wysokiej rozdzielczości sygnałowej (EKG-CREM) jest nową, obiecującą metodą badań w diagnostyce kardiologicznej. Procedura ta powstała na bazie cyfrowej elektrokardiografii. Jej istotą jest zwiększenie rozdzielczości, udoskonalenie, a w konsekwencji znaczne rozszerzenie możliwości diagnostycznych standardowego EKG. Dzięki temu stało się możliwe wykrywanie niewidocznych w standardowym EKG stosunkowo niewielkich zmian w aktywności elektrycznej poszczególnych fragmentów mięśnia sercowego. Dla ułatwienia interpretacji zapisów EKG-CREM wykorzystano technikę wektokardiografii. W badaniu są oceniane takie fragmenty serca, jak: ściana przednia (SP), ściana tylna (ST), ściana boczna (SB) oraz ściana dolna (SD), Ponadto w EKG-CREM są opisywane przyprzegrodowe fragmenty mięśnia sercowego: fragment pośrednio-przedni (FPA), fragment pośrednio-tylny (FPB) i fragment tylno-dolny (LOT). Dzięki temu można dokładniej ocenić aktywności elektryczne w porównaniu z EKG. Celem niniejszej pracy była ocena punktu wyjścia arytmii komorowej w postaci dodatkowych skurczów komorowych w badaniu EKG-CREM.
Metody: Badania przeprowadzono u 26 pacjentów (16 kobiet, 10 mężczyzn), u których w przynajmniej 6-miesięcznej obserwacji stwierdzano permanentne występowanie przedwczesnych pobudzeń komorowych (VPCs). U chorych wykonano standardowe badanie elektrokardiograficzne (EKG-STAND) i wysokiej rozdzielczości (EKG-CREM). Porównywano punkt wyjścia arytmii w obu metodach.
Wyniki: U wszystkich pacjentów w badaniu holterowskim stwierdzono monomorficzne dodatkowe skurcze pochodzenia komorowego w liczbie 12 430-39 860 na dobę (średnio 22834 ± 926). Nie wykazywały one cech parasystolii i były pochodzenia ekstrasystolicznego, bowiem występowały z tym samym czasem sprzężenia wynoszącym średnio 420 ± 34 ms. W całej grupie badanej nie udało się określić istnienia tak zwanej strefy wyzwalania. Podczas zapisu EKG-STAND stwierdzono, że ognisko arytmogenne było położone w 6 różnych punktach (1, 3, 5, 7, 8, 9), natomiast nie stwierdzono jego lokalizacji w punktach 2, 4 i 6. Najczęściej występowało w strefie drogi odpływu prawej komory: pośrednio-dolnej (nr 8: 30,7%), przednio-dolnej (nr 9: 23,0%), pośrednio-pośredniej (nr 5: 23,0%), najrzadziej zaś w punktach: 1 - strefa tylnogórna, 3 - strefa przednio-górna, 7 - strefa tylno-dolna (po 7,6%). W EKG-CREM z równoczesnym zapisem pojedynczych VPCs stwierdzono, że najczęściej była pobudzana strefa pośrednio-tylna (FPB), bowiem występowała u 5 chorych (33,3%). Kolejna pod względem częstości była strefa dolna (SD) (4 chorych; 26,6%). Następne 2 były tak samo pobudzane - pośrednio-przednia (FPA) i strefa tylna (ST); wystąpiły one u 2 pacjentów (13,3% badanych). Ostatnimi pobudzanymi strefami były: przednia (SP) i dolno-tylna (LOT); występowały one u pojedynczych pacjentów, stanowiąc 6,6% całej badanej grupy.
Wnioski: Całość analizy pozwala stwierdzić, że istnieje pewna korelacja lokalizacji ogniska arytmogennego w badaniach EKG-STAND i EKG-CREM, ale wymaga to przeprowadzenia dalszych badań obejmujących większą grupę pacjentów.
Get Citation

Keywords

ekstrasystolia komorowa; częstoskurcze z drogi odpływu prawej komory; badanie EKG-CREM

About this article
Title

Ekstrasystolia z drogi odpływu prawej komory w standardowym elektrokardiogramie oraz w elektrokardiografii wysokiej rozdzielczości sygnałowej

Journal

Folia Cardiologica

Issue

Vol 3, No 12 (2008)

Pages

578-585

Published online

2009-01-09

Bibliographic record

Folia Cardiologica Excerpta 2008;3(12):578-585.

Keywords

ekstrasystolia komorowa
częstoskurcze z drogi odpływu prawej komory
badanie EKG-CREM

Authors

Dariusz Kozłowski
Rafał Olszewski
Alicja Dąbrowska-Kugacka
Adam Kosiński
Dagmara Sominka
Katarzyna Kogut-Dębska
Maria Dudziak
Marek Grzybiak
Grzegorz Raczak

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl