open access

Vol 5, No 3 (2010)
Original Papers
Published online: 2010-06-22
Get Citation

Współczesne problemy diagnostyczne i terapeutyczne u chorych na zapalenie mięśnia sercowego na podstawie 3-letniej obserwacji Świętokrzyskiego Centrum Kardiologii w Kielcach

Janusz Sielski
Folia Cardiologica Excerpta 2010;5(3):114-121.

open access

Vol 5, No 3 (2010)
Original Papers
Published online: 2010-06-22

Abstract

Wstęp: Zapalenie mięśnia sercowego jest częstą chorobą ogólnoustrojową rozpoczynającą się objawami infekcyjnymi. W badaniach dodatkowych występują zmiany ST-T w zapisie EKG oraz upośledzenie czynności skurczowej lewej komory. W typowym, łagodnym przebiegu zapalenie mięśnia sercowego można wyleczyć. Postacie zaawansowane choroby występują w formie wstrząsu kardiogennego i prowadzą w krótkim czasie do zgonu. W niniejszej pracy przeanalizowano przypadki zapalenia mięśnia sercowego leczone na Oddziale Kardiologii Szpitala Wojewódzkiego w Kielcach w latach 2005-2008 i prześledzono ich historię.
Materiał i metody: Przeanalizowano retrospektywnie 52 chorych. Brano pod uwagę płeć, wiek, dolegliwości zgłaszane przez chorych, dane pochodzące z badania przedmiotowego oraz z badań dodatkowych, wyniki badania echokardiograficznego, EKG. Przeanalizowano leczenie poszpitalne. Wszystkich chorych zaproszono na badanie kontrolne poszpitalne - zgłosiło się do niego 42 chorych. Wykonano badanie echokardiograficzne z oceną frakcji wyrzutowej lewej komory oraz zmian w osierdziu. W wywiadzie 87,2% badanych zgłaszało występowanie bólów w klatce piersiowej. U 67,3% badanych choroba rozpoczynała się infekcją ze strony górnych dróg oddechowych. Nieżyt przewodu pokarmowego występował u 11,5% chorych, gorączka - u 65% chorych. Laboratoryjnie stwierdzono niedokrwistość u 13,5% chorych, podwyższoną leukocytozę - u 43,3% chorych, podwyższone CRP - u 53,8% chorych, podwyższone wartości transaminaz - u 71,2% chorych, podwyższone wartości enzymów CPK i CKMB liczonych razem - u 60,0% chorych oraz podwyższone wartości troponiny T - u 82,7% chorych. W EKG stwierdzono rytm zatokowy w 92,35% przypadków, zaburzenia rytmu - w 21,2%, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego - w 5,8%, uniesienie odcinka ST - w 51,9%. Obniżenie ST występowało u 40,4% chorych. W badaniu echokardiograficznym stwierdzano prawidłowe wymiary serca u 30,8% badanych, prawidłową frakcję wyrzutową - u 71,2% badanych, zmiany w osierdziu - u 67,3% chorych. Koronarografię wykonano w 26,9% przypadków (była ona prawidłowa).
Wyniki: U chorych, którzy wyszli ze szpitala, zastosowano następujące leczenie: inhibitor konwertazy angiotensyny otrzymało 61,5% chorych, leczenie moczopędne - 19,2% chorych, β-adrenolityk - 55,8% chorych, leczenie przeciwkrzepliwe i antyagregacyjne - 32,7% badanych. W analizowanej grupie chorych wystąpiły 3 zgony w fazie szpitalnej. W tych przypadkach schorzenie przebiegało ciężko od początku z cechami niewydolności serca i wstrząsu kardiogennego. W trakcie dalszej analizy zaproszono listownie chorych do szpitala, aby przeprowadzić ocenę poszpitalną. Stwierdzono poprawę samooceny badanych i wartości frakcji wyrzutowej lewej komory.
Wnioski: Zapalenie mięśnia sercowego rozpoznaje się najczęściej na podstawie dolegliwości bólowych w klatce piersiowej, podwyższonych wartości troponin przy braku krytycznych zwężeń w naczyniach wieńcowych.
(Folia Cardiologica Excerpta 2010; 5, 3: 114-121)

Abstract

Wstęp: Zapalenie mięśnia sercowego jest częstą chorobą ogólnoustrojową rozpoczynającą się objawami infekcyjnymi. W badaniach dodatkowych występują zmiany ST-T w zapisie EKG oraz upośledzenie czynności skurczowej lewej komory. W typowym, łagodnym przebiegu zapalenie mięśnia sercowego można wyleczyć. Postacie zaawansowane choroby występują w formie wstrząsu kardiogennego i prowadzą w krótkim czasie do zgonu. W niniejszej pracy przeanalizowano przypadki zapalenia mięśnia sercowego leczone na Oddziale Kardiologii Szpitala Wojewódzkiego w Kielcach w latach 2005-2008 i prześledzono ich historię.
Materiał i metody: Przeanalizowano retrospektywnie 52 chorych. Brano pod uwagę płeć, wiek, dolegliwości zgłaszane przez chorych, dane pochodzące z badania przedmiotowego oraz z badań dodatkowych, wyniki badania echokardiograficznego, EKG. Przeanalizowano leczenie poszpitalne. Wszystkich chorych zaproszono na badanie kontrolne poszpitalne - zgłosiło się do niego 42 chorych. Wykonano badanie echokardiograficzne z oceną frakcji wyrzutowej lewej komory oraz zmian w osierdziu. W wywiadzie 87,2% badanych zgłaszało występowanie bólów w klatce piersiowej. U 67,3% badanych choroba rozpoczynała się infekcją ze strony górnych dróg oddechowych. Nieżyt przewodu pokarmowego występował u 11,5% chorych, gorączka - u 65% chorych. Laboratoryjnie stwierdzono niedokrwistość u 13,5% chorych, podwyższoną leukocytozę - u 43,3% chorych, podwyższone CRP - u 53,8% chorych, podwyższone wartości transaminaz - u 71,2% chorych, podwyższone wartości enzymów CPK i CKMB liczonych razem - u 60,0% chorych oraz podwyższone wartości troponiny T - u 82,7% chorych. W EKG stwierdzono rytm zatokowy w 92,35% przypadków, zaburzenia rytmu - w 21,2%, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego - w 5,8%, uniesienie odcinka ST - w 51,9%. Obniżenie ST występowało u 40,4% chorych. W badaniu echokardiograficznym stwierdzano prawidłowe wymiary serca u 30,8% badanych, prawidłową frakcję wyrzutową - u 71,2% badanych, zmiany w osierdziu - u 67,3% chorych. Koronarografię wykonano w 26,9% przypadków (była ona prawidłowa).
Wyniki: U chorych, którzy wyszli ze szpitala, zastosowano następujące leczenie: inhibitor konwertazy angiotensyny otrzymało 61,5% chorych, leczenie moczopędne - 19,2% chorych, β-adrenolityk - 55,8% chorych, leczenie przeciwkrzepliwe i antyagregacyjne - 32,7% badanych. W analizowanej grupie chorych wystąpiły 3 zgony w fazie szpitalnej. W tych przypadkach schorzenie przebiegało ciężko od początku z cechami niewydolności serca i wstrząsu kardiogennego. W trakcie dalszej analizy zaproszono listownie chorych do szpitala, aby przeprowadzić ocenę poszpitalną. Stwierdzono poprawę samooceny badanych i wartości frakcji wyrzutowej lewej komory.
Wnioski: Zapalenie mięśnia sercowego rozpoznaje się najczęściej na podstawie dolegliwości bólowych w klatce piersiowej, podwyższonych wartości troponin przy braku krytycznych zwężeń w naczyniach wieńcowych.
(Folia Cardiologica Excerpta 2010; 5, 3: 114-121)
Get Citation

Keywords

zapalenie mięśnia sercowego; uszkodzenie lewej komory; echokardiografia; EKG

About this article
Title

Współczesne problemy diagnostyczne i terapeutyczne u chorych na zapalenie mięśnia sercowego na podstawie 3-letniej obserwacji Świętokrzyskiego Centrum Kardiologii w Kielcach

Journal

Folia Cardiologica

Issue

Vol 5, No 3 (2010)

Pages

114-121

Published online

2010-06-22

Bibliographic record

Folia Cardiologica Excerpta 2010;5(3):114-121.

Keywords

zapalenie mięśnia sercowego
uszkodzenie lewej komory
echokardiografia
EKG

Authors

Janusz Sielski

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl