open access

Vol 7, No 1 (2012)
Review Papers
Published online: 2012-04-30
Get Citation

Przydatność 12-odprowadzeniowego EKG w monitorowaniu pacjentów z implantowanymi urządzeniami resynchronizującymi. Część I

S. Serge Barold, Bengt Herweg
Folia Cardiologica Excerpta 2012;7(1):23-34.

open access

Vol 7, No 1 (2012)
Review Papers
Published online: 2012-04-30

Abstract

Terapia resynchronizująca (CRT) wniosła do oceny elektrokardiograficznej funkcji stymulatora nowy wymiar. Podczas stymulacji lewokomorowej poprzez tylną i tylno-boczną żyłę wieńcową, prawidłowo umiejscowione odprowadzenie V1 rejestruje wysoki załamek R oraz skręt osi serca w prawo (poza nielicznymi wyjątkami). Podczas stymulacji obukomorowej z koniuszka prawej komory i lewokomorowej przez żyły wieńcowe wychylenie zespołu QRS jest zazwyczaj dodatnie w oprowadzeniu V1, a oś serca wychyla się w kierunku górnego prawego bądź rzadziej górnego lewego kwadrantu. Występowanie dominującego załamka R w oprowadzeniu V1 podczas stymulacji dwujamowej waha się w przedziale 50–100% przypadków, przyczyny zjawiska nie są jednak do końca jasne. W stymulacji obukomorowej z impulsami otrzymywanymi z tylnej i tylnobocznej żyły wieńcowej oraz elektrody umieszczonej w drodze odpływu prawej komory, stymulowany QRS w odprowadzeniu V1 ma zazwyczaj wychylenie ujemne, a oś serca jest skierowana w stronę dolnego prawego kwadrantu (prawogram). Ujemny zwrot zespołu QRS w odprowadzeniu V1 podczas stymulacji dwujamowej z elektrodą umieszczoną w koniuszku prawej komory może być spowodowany nieprawidłowym, zbyt wysokim umieszczeniem na klatce piersiowej odprowadzenia V1, brakiem stymulacji lewej komory, dyslokacją elektrody stymulującej lewą komorę, opóźnieniem przewodnictwa (blok wyjścia), zaburzeniami przewodzenia w obrębie stymulacji lewej komory, zsumowaniem pobudzeń stymulowanych i własnych zespołów QRS, stymulacją poprzez przednią lub pośrednią żyłę wieńcową, niezamierzonym umieszczeniem obu elektrod w prawej komorze i poważnymi zaburzeniami przewodnictwa w obrębie mięśnia lewej komory. W większości wypadków taka sytuacja prowadzi do powstania zespołu QS w odprowadzeniu V1, co można tłumaczyć przeważającym wpływem prawej komory na proces depolaryzacji. Poza wyżej wymienionymi przyczynami, ujemny zwrot zespołu QRS w odprowadzeniu V1, jako zjawisko rzadkie, może stanowić efekt odmiennej aktywacji heterogennego szlaku przewodzenia (niedokrwienie, blizna, udział układu His–Purkinje). Ostatnie jest rozpoznaniem z wykluczenia. W przypadku niedominującego w odprowadzeniu V1 załamka R, programowanie odstępu V-V z pobudzeniem LV poprzedzającym pobudzenie RV może doprowadzić do powstania dominującego załamka R w odprowadzeniu V1 jako wyrazu dominacji lewej komory w procesie depolaryzacji ogólnej. W takiej sytuacji pojawienie się załamka R potwierdza diagnozę bloku wyjścia LV lub zaburzeń przewodnictwa śródkomorowego w okolicach punktu stymulacji LV z wykluczeniem opcji dyslokacji lub nieprawidłowej funkcji elektrody lewokomorowej.

Abstract

Terapia resynchronizująca (CRT) wniosła do oceny elektrokardiograficznej funkcji stymulatora nowy wymiar. Podczas stymulacji lewokomorowej poprzez tylną i tylno-boczną żyłę wieńcową, prawidłowo umiejscowione odprowadzenie V1 rejestruje wysoki załamek R oraz skręt osi serca w prawo (poza nielicznymi wyjątkami). Podczas stymulacji obukomorowej z koniuszka prawej komory i lewokomorowej przez żyły wieńcowe wychylenie zespołu QRS jest zazwyczaj dodatnie w oprowadzeniu V1, a oś serca wychyla się w kierunku górnego prawego bądź rzadziej górnego lewego kwadrantu. Występowanie dominującego załamka R w oprowadzeniu V1 podczas stymulacji dwujamowej waha się w przedziale 50–100% przypadków, przyczyny zjawiska nie są jednak do końca jasne. W stymulacji obukomorowej z impulsami otrzymywanymi z tylnej i tylnobocznej żyły wieńcowej oraz elektrody umieszczonej w drodze odpływu prawej komory, stymulowany QRS w odprowadzeniu V1 ma zazwyczaj wychylenie ujemne, a oś serca jest skierowana w stronę dolnego prawego kwadrantu (prawogram). Ujemny zwrot zespołu QRS w odprowadzeniu V1 podczas stymulacji dwujamowej z elektrodą umieszczoną w koniuszku prawej komory może być spowodowany nieprawidłowym, zbyt wysokim umieszczeniem na klatce piersiowej odprowadzenia V1, brakiem stymulacji lewej komory, dyslokacją elektrody stymulującej lewą komorę, opóźnieniem przewodnictwa (blok wyjścia), zaburzeniami przewodzenia w obrębie stymulacji lewej komory, zsumowaniem pobudzeń stymulowanych i własnych zespołów QRS, stymulacją poprzez przednią lub pośrednią żyłę wieńcową, niezamierzonym umieszczeniem obu elektrod w prawej komorze i poważnymi zaburzeniami przewodnictwa w obrębie mięśnia lewej komory. W większości wypadków taka sytuacja prowadzi do powstania zespołu QS w odprowadzeniu V1, co można tłumaczyć przeważającym wpływem prawej komory na proces depolaryzacji. Poza wyżej wymienionymi przyczynami, ujemny zwrot zespołu QRS w odprowadzeniu V1, jako zjawisko rzadkie, może stanowić efekt odmiennej aktywacji heterogennego szlaku przewodzenia (niedokrwienie, blizna, udział układu His–Purkinje). Ostatnie jest rozpoznaniem z wykluczenia. W przypadku niedominującego w odprowadzeniu V1 załamka R, programowanie odstępu V-V z pobudzeniem LV poprzedzającym pobudzenie RV może doprowadzić do powstania dominującego załamka R w odprowadzeniu V1 jako wyrazu dominacji lewej komory w procesie depolaryzacji ogólnej. W takiej sytuacji pojawienie się załamka R potwierdza diagnozę bloku wyjścia LV lub zaburzeń przewodnictwa śródkomorowego w okolicach punktu stymulacji LV z wykluczeniem opcji dyslokacji lub nieprawidłowej funkcji elektrody lewokomorowej.
Get Citation

Keywords

stymulacja lewej komory; urządzenia resynchronizujące; stymulacja obukomorowa; zsumowanie pobudzeń; elektrokardiografia; niewydolność serca; blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia

About this article
Title

Przydatność 12-odprowadzeniowego EKG w monitorowaniu pacjentów z implantowanymi urządzeniami resynchronizującymi. Część I

Journal

Folia Cardiologica

Issue

Vol 7, No 1 (2012)

Pages

23-34

Published online

2012-04-30

Bibliographic record

Folia Cardiologica Excerpta 2012;7(1):23-34.

Keywords

stymulacja lewej komory
urządzenia resynchronizujące
stymulacja obukomorowa
zsumowanie pobudzeń
elektrokardiografia
niewydolność serca
blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia

Authors

S. Serge Barold
Bengt Herweg

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl