dostęp otwarty

Tom 7, Nr 2 (2012)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2012-10-08
Pobierz cytowanie

Wpływ lewosimendanu podawanego bez dawki nasycającej na skurczową i rozkurczową funkcję serca u pacjentów ze schyłkową niewydolnością serca

Stefano Lunghetti, Elisabetta Palmerini, Rossella Urselli, Silvia Maffei, Elisa Guarino, Marta Focardi, Sergio Mondillo, Roberto Favilli
Folia Cardiologica Excerpta 2012;7(2):71-77.

dostęp otwarty

Tom 7, Nr 2 (2012)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2012-10-08

Streszczenie


Wstęp: Lewosimendan (L) jest lekiem stosowanym w terapii ciężkiej niewydolności serca (HF). Działa inotropowo dodatnio oraz wazodylatacyjnie, nie zwiększając zapotrzebowania serca na tlen. W ostrej HF lewosimendan poprawia parametry hemodynamiczne. W dostępnych publikacjach wykazano, że pozytywnie wpływa na funkcję rozkurczową lewej komory (LV). Celem niniejszego badania była ocena wpływu lewosimendanu na zmiany długiej osi LV, która jest wczesnym markerem dysfunkcji rozkurczowej.
Metody: Do badania włączono 41 pacjentów w średnim wieku 62 ± 12 lat przyjętych do kliniki autorów niniejszej pracy z powodu ostrej HF w klasie IV według NYHA z istotną dysfunkcją LV. Dwudziestu sześciu pacjentom podano lewosimendan w dawce 0,1 μg/kg/min w ciągu 24 godzin bez dawki nasycającej (grupa L), zaś 15 chorych poddano standardowej terapii (grupa C).
Wyniki: Grupy nie różniły się między sobą pod względem podstawowych danych demograficznych, klinicznych i wyników badań biochemicznych. Po tygodniu od leczenia lewosimendanem obserwowano istotną poprawę wydolności w klasie NYHA oraz obniżenie stężenia N-końcowego propeptydu natriuretycznego typu B (pro-BNP). W badaniu echokardiograficznym obserwowano poprawę funkcji skurczowej (p < 0,05) i frakcji wyrzutowej LV (p < 0,05) przy redukcji wskaźnika E/E’ (p < 0,05) w grupie L. Grupę L podzielono na podgrupę z aktywnym niedokrwieniem i bez niedokrwienia oraz wykazano istotną poprawę funkcji skurczowej w pierwszej podgrupie. Nie wykazano różnic między podgrupami w odniesieniu do funkcji rozkurczowej LV.
Wnioski: Stosowanie lewosimendanu bez dawki nasycającej poprawia funkcję LV i klasę NYHA u pacjentów z ostrą HF. Wydaje się, że przedłużony wpływ na parametry hemodynamiczne jest związany z działaniem aktywnych metabolitów leku. (Folia Cardiologica Excerpta 2012; 7, 2: 71-77)

Streszczenie


Wstęp: Lewosimendan (L) jest lekiem stosowanym w terapii ciężkiej niewydolności serca (HF). Działa inotropowo dodatnio oraz wazodylatacyjnie, nie zwiększając zapotrzebowania serca na tlen. W ostrej HF lewosimendan poprawia parametry hemodynamiczne. W dostępnych publikacjach wykazano, że pozytywnie wpływa na funkcję rozkurczową lewej komory (LV). Celem niniejszego badania była ocena wpływu lewosimendanu na zmiany długiej osi LV, która jest wczesnym markerem dysfunkcji rozkurczowej.
Metody: Do badania włączono 41 pacjentów w średnim wieku 62 ± 12 lat przyjętych do kliniki autorów niniejszej pracy z powodu ostrej HF w klasie IV według NYHA z istotną dysfunkcją LV. Dwudziestu sześciu pacjentom podano lewosimendan w dawce 0,1 μg/kg/min w ciągu 24 godzin bez dawki nasycającej (grupa L), zaś 15 chorych poddano standardowej terapii (grupa C).
Wyniki: Grupy nie różniły się między sobą pod względem podstawowych danych demograficznych, klinicznych i wyników badań biochemicznych. Po tygodniu od leczenia lewosimendanem obserwowano istotną poprawę wydolności w klasie NYHA oraz obniżenie stężenia N-końcowego propeptydu natriuretycznego typu B (pro-BNP). W badaniu echokardiograficznym obserwowano poprawę funkcji skurczowej (p < 0,05) i frakcji wyrzutowej LV (p < 0,05) przy redukcji wskaźnika E/E’ (p < 0,05) w grupie L. Grupę L podzielono na podgrupę z aktywnym niedokrwieniem i bez niedokrwienia oraz wykazano istotną poprawę funkcji skurczowej w pierwszej podgrupie. Nie wykazano różnic między podgrupami w odniesieniu do funkcji rozkurczowej LV.
Wnioski: Stosowanie lewosimendanu bez dawki nasycającej poprawia funkcję LV i klasę NYHA u pacjentów z ostrą HF. Wydaje się, że przedłużony wpływ na parametry hemodynamiczne jest związany z działaniem aktywnych metabolitów leku. (Folia Cardiologica Excerpta 2012; 7, 2: 71-77)
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

lewosimendan; niewydolność serca

Informacje o artykule
Tytuł

Wpływ lewosimendanu podawanego bez dawki nasycającej na skurczową i rozkurczową funkcję serca u pacjentów ze schyłkową niewydolnością serca

Czasopismo

Folia Cardiologica

Numer

Tom 7, Nr 2 (2012)

Strony

71-77

Data publikacji on-line

2012-10-08

Rekord bibliograficzny

Folia Cardiologica Excerpta 2012;7(2):71-77.

Słowa kluczowe

lewosimendan
niewydolność serca

Autorzy

Stefano Lunghetti
Elisabetta Palmerini
Rossella Urselli
Silvia Maffei
Elisa Guarino
Marta Focardi
Sergio Mondillo
Roberto Favilli

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Folia Cardiologica dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl