Tom 5, Nr 6 (2019)
PRACE ORYGINALNE

Wpływ linagliptyny na bakteryjną florę okrężnicy u chorych z HNF1A-MODY i cukrzycą typu 2 — badanie wstępne

Sandra Mrozińska, Tomasz Gosiewski, Agnieszka Sroka-Oleksiak, Magdalena Szopa, Małgorzata Bulanda, Maciej T. Małecki, Tomasz Klupa
Diabetologia Praktyczna 2019;5(6):293-301.

dostęp płatny

Tom 5, Nr 6 (2019)
PRACE ORYGINALNE

Streszczenie

Wstęp: W wielu dotychczas przeprowadzonych badaniach oceniano związek między cukrzycą a mikroflorą jelitową. Obserwowano zmianę mikroflory jelitowej pod wpływem inhibitorów dipeptydylopeptydazy-4 w modelach zwierzęcych. Celem niniejszego badania była ocena wpływu linagliptyny na florę bakteryjną okrężnicy u ludzi. Materiał i metody: W prospektywnym badaniu kohortowym wzięło udział 24 pacjentów: 5 chorych na cukrzycę monogenową, związaną z mutacją HNF1A, i 19 chorych na cukrzycę typu 2. Próbki kału pobrano przed i 4 tygodnie po intensyfikacji aktualnego leczenia za pomocą linagliptyny lub pochodnej sulfonylomocznika. Z próbek kału wyizolowano rRNA, a następnie wykonano sekwencjonowanie 16S nowej generacji. Wyniki: U 9 pacjentów do leczenia dołączono linagliptynę, a u 15 pacjentów dołączono sulfonylomocznik lub zwiększono jego dawkę. Po leczeniu linagliptyną nie zaobserwowano zmian na poziomach taksonomicznych L2–L7 na podstawie analizy składu mikrobiomów (ANCOM). To samo odnosiło się do różnorodności alfa [wskaźnik różnorodności Shannona, p = 0,59; wskaźnik równomierności Pielou, p = 0,68; obserwowane operacyjne jednostki taksonomiczne (OTU), p = 0,77] i różnorodności beta (nieważony wskaźnik UniFrac, p = 0,99; ważony wskaźnik UniFrac, p = 0,93; wskaźnik Braya–Curtisa, p = 0,98; wskaźnik Jaccarda, p = 0,99). Również po intensyfikacji leczenia pochodną sulfonylomocznika nie zaobserwowano zmian na poziomach taksonomicznych L2–L7 w ANCOM ani zmian w różnorodności alfa (wskaźnik różnorodności Shannona, p = 0,19; wskaźnik równomierności Pielou, p = 0,21; obserwowane OTU, p = 0,42) i różnorodności beta (nieważony wskaźnik UniFrac, p = 0,99; ważony wskaźnik UniFrac, p = 0,99; wskaźnik Braya–Curtisa, p = 1; wskaźnik Jaccarda, p = 0,99). Wnioski: Po 4 tygodniach od dołączenia linagliptyny do aktualnego leczenia cukrzycy nie zaobserwowano zmian w mikroflorze okrężnicy. Konieczne są dalsze badania w celu ustalenia, czy linagliptyna wpływa na mikroflorę okrężnicy u ludzi.

Streszczenie

Wstęp: W wielu dotychczas przeprowadzonych badaniach oceniano związek między cukrzycą a mikroflorą jelitową. Obserwowano zmianę mikroflory jelitowej pod wpływem inhibitorów dipeptydylopeptydazy-4 w modelach zwierzęcych. Celem niniejszego badania była ocena wpływu linagliptyny na florę bakteryjną okrężnicy u ludzi. Materiał i metody: W prospektywnym badaniu kohortowym wzięło udział 24 pacjentów: 5 chorych na cukrzycę monogenową, związaną z mutacją HNF1A, i 19 chorych na cukrzycę typu 2. Próbki kału pobrano przed i 4 tygodnie po intensyfikacji aktualnego leczenia za pomocą linagliptyny lub pochodnej sulfonylomocznika. Z próbek kału wyizolowano rRNA, a następnie wykonano sekwencjonowanie 16S nowej generacji. Wyniki: U 9 pacjentów do leczenia dołączono linagliptynę, a u 15 pacjentów dołączono sulfonylomocznik lub zwiększono jego dawkę. Po leczeniu linagliptyną nie zaobserwowano zmian na poziomach taksonomicznych L2–L7 na podstawie analizy składu mikrobiomów (ANCOM). To samo odnosiło się do różnorodności alfa [wskaźnik różnorodności Shannona, p = 0,59; wskaźnik równomierności Pielou, p = 0,68; obserwowane operacyjne jednostki taksonomiczne (OTU), p = 0,77] i różnorodności beta (nieważony wskaźnik UniFrac, p = 0,99; ważony wskaźnik UniFrac, p = 0,93; wskaźnik Braya–Curtisa, p = 0,98; wskaźnik Jaccarda, p = 0,99). Również po intensyfikacji leczenia pochodną sulfonylomocznika nie zaobserwowano zmian na poziomach taksonomicznych L2–L7 w ANCOM ani zmian w różnorodności alfa (wskaźnik różnorodności Shannona, p = 0,19; wskaźnik równomierności Pielou, p = 0,21; obserwowane OTU, p = 0,42) i różnorodności beta (nieważony wskaźnik UniFrac, p = 0,99; ważony wskaźnik UniFrac, p = 0,99; wskaźnik Braya–Curtisa, p = 1; wskaźnik Jaccarda, p = 0,99). Wnioski: Po 4 tygodniach od dołączenia linagliptyny do aktualnego leczenia cukrzycy nie zaobserwowano zmian w mikroflorze okrężnicy. Konieczne są dalsze badania w celu ustalenia, czy linagliptyna wpływa na mikroflorę okrężnicy u ludzi.

Informacje o artykule
Tytuł

Wpływ linagliptyny na bakteryjną florę okrężnicy u chorych z HNF1A-MODY i cukrzycą typu 2 — badanie wstępne

Czasopismo

Diabetologia Praktyczna

Numer

Tom 5, Nr 6 (2019)

Strony

293-301

Rekord bibliograficzny

Diabetologia Praktyczna 2019;5(6):293-301.

Autorzy

Sandra Mrozińska
Tomasz Gosiewski
Agnieszka Sroka-Oleksiak
Magdalena Szopa
Małgorzata Bulanda
Maciej T. Małecki
Tomasz Klupa

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl