dostęp otwarty

Tom 2, Nr 6 (2016)
PRACE ORYGINALNE
Opublikowany online: 2017-04-21

Częstość występowania objawów depresyjnych oraz rozpoznanych zaburzeń depresyjnych u osób z długim wywiadem cukrzycy typu 1 bez zaawansowanych przewlekłych powikłań, hospitalizowanych z powodu niewyrównania metabolicznego

Anna Duda-Sobczak, Dorota Zozulińska-Ziółkiewicz, Bogna Wierusz-Wysocka
Diabetologia Praktyczna 2016;2(6):201-205.

dostęp otwarty

Tom 2, Nr 6 (2016)
PRACE ORYGINALNE
Opublikowany online: 2017-04-21

Streszczenie

Wstęp. Depresja i cukrzyca są często współistniejącymi problemami. Cukrzyca typu 1 jest chorobą przewle­kłą, wymagającą stałej insulinoterapii. Konieczność przestrzegania zasad leczenia, związanych z kontrolą glikemii, odpowiednim dawkowaniem insuliny oraz przestrzeganiem zaleceń dotyczących diety i wysiłku fizycznego może stanowić źródło napięcia emocjonal­nego oraz depresji. Wpływa to negatywnie na wyniki leczenia. Celem badania była ocena częstości wystę­powania objawów depresyjnych oraz rozpoznanych zaburzeń depresyjnych u osób z długim wywiadem cukrzycy typu 1 bez rozpoznanych dotychczas zaawan­sowanych przewlekłych powikłań choroby.

Materiał i metody. Do badania włączono 283 osób (151 kobiet) w wieku 43,0 ± 10,7 roku, ze średnim czasem trwania cukrzycy typu 1 27,2 ± 6,1 roku, wartością HbA1c 8,1 ± 1,4% (65 ± 8,2 mmol/mol). Wykluczono osoby z rozpoznanymi przewlekłymi powikłaniami powodującymi kalectwo, takimi jak ślepota, stan po amputacji kończyny dolnej, nefropatia w stadium wy­magającym dializoterapii. Miało to na celu uniknięcie ewentualnego wpływu tych czynników na odpowiedzi udzielane w zastosowanym kwestionariuszu. W celu oceny częstości występowania oraz nasilenia obja­wów depresyjnych badani wypełniali kwestionariusz depresji Becka (BDI, Beck Depression Inventory). Częstość występowania rozpoznanej depresji ustalano na podstawie dostępnej dokumentacji medycznej oraz zebranego wywiadu.

Wyniki. Objawy depresyjne występowały u 42,0% badanych, dwukrotnie częściej u kobiet. U 10,9% ba­danych rozpoznano uprzednio zaburzenia depresyjne. Spośród 45 badanych, u których występowały objawy depresyjne o średnim lub ciężkim nasileniu, tylko u 17 rozpoznano uprzednio zaburzenia depresyjne.

Wnioski. Wyniki badania potwierdzają wysoką częstość występowania objawów depresyjnych u osób z długim wywiadem cukrzycy typu 1. Nadal są one niewystar­czająco często diagnozowane.

Streszczenie

Wstęp. Depresja i cukrzyca są często współistniejącymi problemami. Cukrzyca typu 1 jest chorobą przewle­kłą, wymagającą stałej insulinoterapii. Konieczność przestrzegania zasad leczenia, związanych z kontrolą glikemii, odpowiednim dawkowaniem insuliny oraz przestrzeganiem zaleceń dotyczących diety i wysiłku fizycznego może stanowić źródło napięcia emocjonal­nego oraz depresji. Wpływa to negatywnie na wyniki leczenia. Celem badania była ocena częstości wystę­powania objawów depresyjnych oraz rozpoznanych zaburzeń depresyjnych u osób z długim wywiadem cukrzycy typu 1 bez rozpoznanych dotychczas zaawan­sowanych przewlekłych powikłań choroby.

Materiał i metody. Do badania włączono 283 osób (151 kobiet) w wieku 43,0 ± 10,7 roku, ze średnim czasem trwania cukrzycy typu 1 27,2 ± 6,1 roku, wartością HbA1c 8,1 ± 1,4% (65 ± 8,2 mmol/mol). Wykluczono osoby z rozpoznanymi przewlekłymi powikłaniami powodującymi kalectwo, takimi jak ślepota, stan po amputacji kończyny dolnej, nefropatia w stadium wy­magającym dializoterapii. Miało to na celu uniknięcie ewentualnego wpływu tych czynników na odpowiedzi udzielane w zastosowanym kwestionariuszu. W celu oceny częstości występowania oraz nasilenia obja­wów depresyjnych badani wypełniali kwestionariusz depresji Becka (BDI, Beck Depression Inventory). Częstość występowania rozpoznanej depresji ustalano na podstawie dostępnej dokumentacji medycznej oraz zebranego wywiadu.

Wyniki. Objawy depresyjne występowały u 42,0% badanych, dwukrotnie częściej u kobiet. U 10,9% ba­danych rozpoznano uprzednio zaburzenia depresyjne. Spośród 45 badanych, u których występowały objawy depresyjne o średnim lub ciężkim nasileniu, tylko u 17 rozpoznano uprzednio zaburzenia depresyjne.

Wnioski. Wyniki badania potwierdzają wysoką częstość występowania objawów depresyjnych u osób z długim wywiadem cukrzycy typu 1. Nadal są one niewystar­czająco często diagnozowane.

Informacje o artykule
Tytuł

Częstość występowania objawów depresyjnych oraz rozpoznanych zaburzeń depresyjnych u osób z długim wywiadem cukrzycy typu 1 bez zaawansowanych przewlekłych powikłań, hospitalizowanych z powodu niewyrównania metabolicznego

Czasopismo

Diabetologia Praktyczna

Numer

Tom 2, Nr 6 (2016)

Strony

201-205

Data publikacji on-line

2017-04-21

Rekord bibliograficzny

Diabetologia Praktyczna 2016;2(6):201-205.

Autorzy

Anna Duda-Sobczak
Dorota Zozulińska-Ziółkiewicz
Bogna Wierusz-Wysocka

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl