dostęp otwarty

Tom 16, Nr 1 (2019)
Nadciśnienie tętnicze
Pobierz cytowanie

Nadciśnienie tętnicze maskowane — niedoceniany problem

Marzena Chrostowska, Martyna Liśkiewicz-Jankowska
DOI: 10.5603/ChSiN.2019.0005
·
Choroby Serca i Naczyń 2019;16(1):17-23.

dostęp otwarty

Tom 16, Nr 1 (2019)
Nadciśnienie tętnicze

Streszczenie

Nadciśnienie tętnicze maskowane (MH) rozpoznaje się u pacjentów dotychczas nieleczonych, u których ciśnienie tętnicze w gabinecie jest prawidłowe, czyli poniżej 140/90 mm Hg, a w pomiarach pozagabinetowych jest podwyższone — zatem średnie ciśnienie tętnicze w pomiarach domowych (HBPM) i/lub w całodobowej rejestracji ciśnienia tętniczego (ABPM) w ciągu dnia wynosi co najmniej 135/85 mm Hg albo w czasie snu nie mniej niż 120/70 mm Hg. Wykonanie pozagabinetowych pomiarów ciśnienia jest warunkiem sine qua non rozpoznania MH. Szacuje się, że MH dotyczy nawet 30% osób z prawidłowym ciśnieniem w gabinecie lekarskim. Należy go aktywnie poszukiwać u wszystkich pacjentów z wysokim prawidłowym ciśnieniem. Nadciśnienie tętnicze maskowane częściej występuje u mężczyzn w średnim wieku, z wysokim prawidłowym ciśnieniem, palących tytoń, spożywających w większych ilościach alkohol lub inne używki, narażonych na stres. Choroby predysponujące do wystąpienia MH to: otyłość, cukrzyca, przewlekła choroba nerek, obturacyjny bezdech senny. Szczególną postacią MH obciążającą układ sercowo-naczyniowy jest wysokie ciśnienie tętnicze w czasie snu i brak nocnego spadku ciśnienia tętniczego. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym maskowanym globalne ryzyko sercowo-naczyniowe jest znamiennie wyższe w porównaniu z osobami normotensyjnymi. Ze względu na częste występowanie powikłań narządowych i chorób współistniejących są to zazwyczaj pacjenci wysokiego ryzyka. Szacuje się, że u ponad 35% chorych z MH rozwinie się utrwalone nadciśnienie tętnicze. Jeden na pięciu pacjentów przez wiele lat będzie miał podwyższone wartości ciśnienia tętniczego jedynie w pomiarach pozagabinetowych, co potencjalnie opóźni diagnozę i leczenie, a jednocześnie rozwój subklinicznych powikłań narządowych będzie postępował. Dlatego też leczenie niefarmakologiczne i farmakologiczne powinno być wdrożone u wszystkich pacjentów z rozpoznanym nadciśnieniem maskowanym. Zgodnie z aktualnymi wytycznymi European Society of Hypertension/European Society of Cardiology należy aktywnie poszukiwać MH, zaś ABPM i HBPM powinny być podstawowym elementem diagnostyki i kontroli efektów terapii nadciśnienia maskowanego.

Streszczenie

Nadciśnienie tętnicze maskowane (MH) rozpoznaje się u pacjentów dotychczas nieleczonych, u których ciśnienie tętnicze w gabinecie jest prawidłowe, czyli poniżej 140/90 mm Hg, a w pomiarach pozagabinetowych jest podwyższone — zatem średnie ciśnienie tętnicze w pomiarach domowych (HBPM) i/lub w całodobowej rejestracji ciśnienia tętniczego (ABPM) w ciągu dnia wynosi co najmniej 135/85 mm Hg albo w czasie snu nie mniej niż 120/70 mm Hg. Wykonanie pozagabinetowych pomiarów ciśnienia jest warunkiem sine qua non rozpoznania MH. Szacuje się, że MH dotyczy nawet 30% osób z prawidłowym ciśnieniem w gabinecie lekarskim. Należy go aktywnie poszukiwać u wszystkich pacjentów z wysokim prawidłowym ciśnieniem. Nadciśnienie tętnicze maskowane częściej występuje u mężczyzn w średnim wieku, z wysokim prawidłowym ciśnieniem, palących tytoń, spożywających w większych ilościach alkohol lub inne używki, narażonych na stres. Choroby predysponujące do wystąpienia MH to: otyłość, cukrzyca, przewlekła choroba nerek, obturacyjny bezdech senny. Szczególną postacią MH obciążającą układ sercowo-naczyniowy jest wysokie ciśnienie tętnicze w czasie snu i brak nocnego spadku ciśnienia tętniczego. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym maskowanym globalne ryzyko sercowo-naczyniowe jest znamiennie wyższe w porównaniu z osobami normotensyjnymi. Ze względu na częste występowanie powikłań narządowych i chorób współistniejących są to zazwyczaj pacjenci wysokiego ryzyka. Szacuje się, że u ponad 35% chorych z MH rozwinie się utrwalone nadciśnienie tętnicze. Jeden na pięciu pacjentów przez wiele lat będzie miał podwyższone wartości ciśnienia tętniczego jedynie w pomiarach pozagabinetowych, co potencjalnie opóźni diagnozę i leczenie, a jednocześnie rozwój subklinicznych powikłań narządowych będzie postępował. Dlatego też leczenie niefarmakologiczne i farmakologiczne powinno być wdrożone u wszystkich pacjentów z rozpoznanym nadciśnieniem maskowanym. Zgodnie z aktualnymi wytycznymi European Society of Hypertension/European Society of Cardiology należy aktywnie poszukiwać MH, zaś ABPM i HBPM powinny być podstawowym elementem diagnostyki i kontroli efektów terapii nadciśnienia maskowanego.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

nadciśnienie maskowane, częstość występowania, powikłania, leczenie

Informacje o artykule
Tytuł

Nadciśnienie tętnicze maskowane — niedoceniany problem

Czasopismo

Choroby Serca i Naczyń

Numer

Tom 16, Nr 1 (2019)

Strony

17-23

DOI

10.5603/ChSiN.2019.0005

Rekord bibliograficzny

Choroby Serca i Naczyń 2019;16(1):17-23.

Słowa kluczowe

nadciśnienie maskowane
częstość występowania
powikłania
leczenie

Autorzy

Marzena Chrostowska
Martyna Liśkiewicz-Jankowska

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k. ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.: +48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60,  e-mail: viamedica@viamedica.pl