Najnowszy numer czasopisma Choroby Serca i Naczyń 3/2017

Najnowszy numer czasopisma ,,Choroby Serca i Naczyń” otwiera artykuł ,,Połączenie ramiprilu z amlodipiną — dlaczego niezastąpione w praktyce klinicznej?”. Autorzy zwracają uwagę na preparat złożony zawierający w jednej tabletce ramipril i amlodipinę, który cechuje się jednocześnie wysoką skutecznością hipotensyjną i dobrą tolerancją przez pacjentów stosujących go przewlekle. Pozycja preparatów złożonych (FDC) jest na tyle mocno ugruntowana w wytycznych zarówno Europejskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego, jak i Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego, dlatego większość wprowadzonych obecnie preparatów do terapii stanowią właśnie FDC.

Z kolei w artykule ,,Atorwastatyna w dawce 30 mg, czyli kiedy lepsze nie jest wrogiem dobrego — opis przypadku klinicznego wraz z komentarzem” przedstawiono przykład inicjowania terapii hipolipemizującej z zastosowaniem atorwastatyny w dawce 30 mg, zwracając szczególną uwagę na jej skuteczność hipolipemizującą połączoną z bezpieczeństwem stosowania. Od kilku lat na rynku farmaceutycznym istnieją pośrednie dawki statyn, w tym pośrednie dawki atorwastatyny (dawki 30 mg i 60 mg). Powinny one znaleźć istotne miejsce we współczesnej praktyce klinicznej, aby posłużyć do wprowadzenia nowego modelu indywidualizowania terapii statynowej.

Warto zwrócić uwagę Czytelnika na artykuł ,,Rejestracyjne i pozarejestracyjne wskazania do stosowania iwabradyny — u jakich pacjentów iwabradyna może przynosić korzyści? oraz „Komentarz. Iwabradyna — kiedy jeszcze może mieć zastosowanie?” autorstwa profesora Krzysztofa J. Filipiaka.

Iwabradyna jako jedyny lek selektywnie obniża częstość rytmu serca. Stosowanie iwabradyny łączy się z wieloma korzystnymi działaniami wyrażonymi przede wszystkim korzystnym wpływem na rokowanie pacjentów, nie tylko w typowej sytuacji niewydolności serca, ale także u chorych, których nie ujęto dotychczas w wytycznych — w tak zwanych sytuacjach off-label. Artykuł stanowi podsumowanie przypadków pacjentów, u których stosowanie iwabradyny przynosi korzyści.

W artykule ,,Aktualne wskazania do przezskórnej ablacji migotania przedsionków” autorzy podsumowują najnowsze zalecenia i podkreślają, że przezskórna ablacja odgrywa coraz większą rolę w leczeniu migotania przedsionków (AF). W przypadku występowania objawów związanych z AF należy zawsze dążyć do ich redukcji poprzez leczenie kontrolujące częstość rytmu komór oraz stosowanie leków antyarytmicznych, kardiowersji, ablacji przezcewnikowej lub chirurgicznej.

Autorzy pracy ,,Oporność na doustne leki przeciwpłytkowe u chorych na cukrzycę po ostrych zespołach wieńcowych — ile prawdy, ile mitu?” opisują podstawowe mechanizmy działania leków przeciwpłytkowych, a także podejmują próbę odpowiedzi na pytanie, na czym polega oporność płytek krwi na działanie powyższych leków, szczególnie w grupie pacjentów po ostrych zespołach wieńcowych i chorych na cukrzycę typu 2, u których szczególnie często dochodzi do zjawiska zarówno ostrej zakrzepicy w implantowanym stencie, jak i restenozy.

Numer czasopisma zamyka cykl artykułów w ramach działu ,,Repetytorium z kardiologii” dedykowanemu szczególnie młodym lekarzom w trakcie specjalizacji z kardiologii.

Opublikowane: 2017-10-27

Najnowszy numer czasopisma,, Choroby Serca i Naczyń 2/2017

Najnowszy numer czasopisma ,,Choroby Serca i Naczyń” otwiera artykuł „Miejsce kandesartanu i jego połączeń w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego”. W artykule autorka pracy podsumowuje charakterystykę kandensartanu jako leku stosowanego zarówno w monoterapii, jak i w terapii złożonej. Charakteryzuje się on również dodatkowym działaniem w postaci szczególnego zmniejszania częstości powikłań mózgowych i ograniczenia utraty funkcji poznawczych, a u osób z niewydolnością serca, którzy nie mogą stosować inhibitorów ACE, ogranicza śmiertelność oraz liczbę hospitalizacji z powodu zaostrzeń. Ponadto w badaniach zaobserwowano tendencję do obniżania ryzyka występowania cukrzycy oraz migotania przedsionków u chorych z niewydolnością serca leczonych kandesartanem.

W kolejnej pracy pt. ,,Zaburzenia rytmu serca u kobiet” autorzy zwracają uwagę na odmienności nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca u kobiet i mężczyzn. W pracy zwrócono uwagę na zaburzenia rytmu częściej występujące u kobiet, szukano odpowiedzi, dlaczego tak się dzieje, a także jak to wpływa na rokowanie odległe. Zaburzenia rytmu i przewodzenia u kobiet częściej występują pod postacią choroby węzła zatokowego w porównaniu z zaburzeniami przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, które przeważają u mężczyzn. Wynika to z zależnych od płci różnic w parametrach elektrofizjologicznych, których przyczyny nie są dokładnie poznane. Upatruje się je we właściwościach samego węzła zatokowego, w różnej spoczynkowej czynności serca, ekspresji i w rozmieszczeniu podjednostek kanałów jonowych w sercu, a także we wpływie hormonów płciowych u kobiet.

Warto zwrócić uwagę Czytelnika na artykuł ,,Efektywność i bezpieczeństwo stosowania blokerów SGLT2 u chorych na cukrzycę typu 2 z prawidłową lub upośledzoną funkcją nerek”. Blokery kotransportera sodowo-glukozowego 2 (SGLT2) to nowa grupa leków hipoglikemizujących poprawiających wyrównanie glikemii, obniżających stężenie HbA1c oraz przyczyniających się do spadku masy ciała przy jednoczesnym małym ryzyku wystąpienia hipoglikemii. W niniejszej pracy zaprezentowano aktualne dane dotyczące efektywności oraz bezpieczeństwa stosowania blokerów SGLT2 u chorych zarówno z prawidłową, jak i z upośledzoną funkcją nerek w stadium łagodnym, umiarkowanym i ciężkim.

Z kolei w artykule ,,Riwaroksaban w terapii przeciwkrzepliwej u chorego z trombofilią wrodzoną nieskutecznie leczonego warfaryną” przedstawiono opis przypadku 55-letniego chorego na trombofilię wrodzoną, z przebytą zatorowością płucną i nawracającymi epizodami zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych, nieskutecznie leczonego antagonistami witaminy K. Zdecydowano o zmianie dotychczasowej terapii przeciwkrzepliwej u chorego. Autorzy na podstawie prezentowanego przypadku zwracają uwagę na trudność w podejmowaniu decyzji terapeutycznych oraz niewielką liczbę doniesień naukowych dotyczących leczenia przeciwkrzepliwego u chorych z trombofilią wrodzoną.

Numer zamyka cykl artykułów w ramach ,,Repetytorium z kardiologii”, które mogą być przydatne szczególnie młodym lekarzom przygotowującym się do egzaminu z kardiologii.

Opublikowane: 2017-09-13

Najnowszy numer czasopsima,,Choroby Serca i Naczyń" 1/2017

Najnowszy numer czasopisma ,,Choroby Serca i Naczyń” otwiera artykuł ,,Czy wybór beta-adrenolityku w terapii nadciśnienia tętniczego współistniejącego z tachykardią i otyłością ma znaczenie? Przypadek kliniczny z omówieniem”. Autorzy zwracają uwagę na multipotencjalne działanie nebiwololu jako leku pierwszego wyboru u pacjentów z tachykardią oraz otyłością. Podkreślają działania przeciwzapalne, antyagregacyjne, antyproliferacyjne i antyoksydacyjne leku.
Nebiwolol, jako jedyny beta-adrenolityk, wykazuje ponadto unikatową właściwość stymulacji receptorów beta3 w tkance tłuszczowej, co sprawia, że jest optymalnym beta-adrenolitykiem u pacjentów z nadwagą, otyłością lub zespołem metabolicznym.
Warto zwrócić uwagę Czytelnika na artykuł ,,Korzyści wynikające ze stosowania rozwiązań telemedycznych w świetle badań naukowych — wybrane zagadnienia”. Telemedycyna to jedna z form świadczenia usług medycznych i opieki zdrowotnej, która pozwala na wymianę specjalistycznych informacji dzięki przesyłaniu obrazów statycznych i dynamicznych.
Nowoczesna kardiologia obejmuje wiele współistniejących terapii i technik, które spełniają różne funkcje na poszczególnych etapach ratowania i leczenia pacjenta. Polski system ochrony zdrowia już dziś zmaga się z problemem ograniczonych zasobów, nieadekwatną dostępnością do świadczeń i niskim poziomem opieki, dlatego eksperci, analizując przyszłość sektora ochrony zdrowia, podkreślają rolę postępu technologicznego, w tym powszechnego zastosowania usług telemedycznych.
Z kolei autorzy pracy ,,Ostry zespół wieńcowy u osób w podeszłym wieku” dokonują przeglądu literatury opisującej zalecenia i możliwości leczenia ostrego zespołu wieńcowego u starszych osób, a także trudności w jego stosowaniu oraz zagrożenia wynikające z obserwowanych powikłań.
Ryzyko zachorowania na ostry zespół wieńcowy (ACS) wyraźnie wzrasta z wiekiem, a leczenie u chorych w podeszłym wieku jest trudne i w wielu wypadkach kontrowersyjne. Ta grupa pacjentów ma niedostateczną reprezentację w badaniach randomizowanych, co w konsekwencji utrudnia podejmowanie decyzji klinicznych.
Interdyscyplinarne ujęcie tematu w artykule ,,Przewlekła choroba nerek, a leczenie przeciwpłytkowe — co warto wiedzieć?” może być przydatne w codziennej pracy zarówno kardiologa, jaki i nefrologa. Przewlekła choroba nerek jest jednym z najważniejszych czynników ryzyka rozwoju chorób układu sercowo-naczyniowego, w tym ostrych zespołów wieńcowych. Ich leczenie w większości przypadków polega na wykonaniu przezskórnej angioplastyki wieńcowej i włączeniu podwójnej terapii przeciwpłytkowej. Leczenie przeciwpłytkowe u osób z przewlekłą chorobą nerek jest trudniejsze ze względu na zwiększone ryzyko powikłań zarówno zakrzepowo-zatorowych, jak i krwotocznych. W niniejszej pracy przedstawiono praktyczne zagadnienia związane z leczeniem przeciwpłytkowym u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek.

Opublikowane: 2017-08-16

1 - 3 z 3 pozycji

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Choroby Serca i Naczyń dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k. ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.: +48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60,  e-mail: viamedica@viamedica.pl