dostęp otwarty

Tom 14, Nr 4 (2017)
Nadciśnienie tętnicze
Opublikowany online: 2017-12-06
Pobierz cytowanie

Czy możliwe jest wybranie „najlepszego” hipotensyjnego połączenia lekowego?

Karolina Semczuk-Kaczmarek, Anna Ryś, Anna E. Płatek, Filip M. Szymański
Choroby Serca i Naczyń 2017;14(4):178-183.

dostęp otwarty

Tom 14, Nr 4 (2017)
Nadciśnienie tętnicze
Opublikowany online: 2017-12-06

Streszczenie

Około 1/3 dorosłych Polaków choruje na nadciśnienie tętnicze (HT). Większość współczesnych leków hipotensyjnych stosowanych pojedynczo wykazuje efekt hipotensyjny związany z redukcją wartości ciśnienia tętniczego w zakresie znacznie mniejszym niż 20/10 mmHg. U wielu pacjentów nie jest to redukcja wystarczająca. Dlatego też, coraz więcej mówi się o stosowaniu preparatów wieloskładnikowych, które dzięki wzajemnie uzupełniającemu się działaniu zawartych w nich substancji oraz pozytywnym wpływie na współpracę na linii lekarz — pacjent zwiększają skuteczność leczenia hipotensyjnego. W artykule przedstawiono kliniczne aspekty stosowania preparatu złożonego z telmisartanu, można powiedzieć „najlepszego” z sartanów, z amlodipiną, powszechnie stosowanym antagonistą wapnia.

Streszczenie

Około 1/3 dorosłych Polaków choruje na nadciśnienie tętnicze (HT). Większość współczesnych leków hipotensyjnych stosowanych pojedynczo wykazuje efekt hipotensyjny związany z redukcją wartości ciśnienia tętniczego w zakresie znacznie mniejszym niż 20/10 mmHg. U wielu pacjentów nie jest to redukcja wystarczająca. Dlatego też, coraz więcej mówi się o stosowaniu preparatów wieloskładnikowych, które dzięki wzajemnie uzupełniającemu się działaniu zawartych w nich substancji oraz pozytywnym wpływie na współpracę na linii lekarz — pacjent zwiększają skuteczność leczenia hipotensyjnego. W artykule przedstawiono kliniczne aspekty stosowania preparatu złożonego z telmisartanu, można powiedzieć „najlepszego” z sartanów, z amlodipiną, powszechnie stosowanym antagonistą wapnia.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

nadciśnienie tętnicze, telmisartan, amlodipina

Informacje o artykule
Tytuł

Czy możliwe jest wybranie „najlepszego” hipotensyjnego połączenia lekowego?

Czasopismo

Choroby Serca i Naczyń

Numer

Tom 14, Nr 4 (2017)

Strony

178-183

Data publikacji on-line

2017-12-06

Rekord bibliograficzny

Choroby Serca i Naczyń 2017;14(4):178-183.

Słowa kluczowe

nadciśnienie tętnicze
telmisartan
amlodipina

Autorzy

Karolina Semczuk-Kaczmarek
Anna Ryś
Anna E. Płatek
Filip M. Szymański

Referencje (32)
  1. Tykarski A, Narkiewicz K, Gaciong Z, et al. Guidelines for the management of hypertension. Arterial Hypertens. 2015; 19: 53–83.
  2. Zdrojewski T, Bandosz P, Rutkowski M, et al. Rozpowszechnienie, wykrywanie i skuteczność leczenia nadciśnienia tętniczego w Polsce — wyniki badania NATPOL 2011. Nadciśnienie Tętnicze. 2014; 18: 116–117.
  3. Zdrojewski T, Wizner B, Więcek A, et al. Rozpowszechnienie, wykrywanie i skuteczność leczenia nadciśnienia tętniczego u osób w wieku od 65 do 100 lat w Polsce – wyniki badania POLSENIOR. Nadciśnienie Tętnicze. 2014; 18: 117–118.
  4. Costa V. Telmisartan: Standing Out in a Crowded Contest. High Blood Press Cardiovasc Prev. 2006; 13: 85–9.
  5. Kakuta H, Sudoh K, Sasamata M, et al. Telmisartan has the strongest binding affinity to angiotensin II type 1 receptor: comparison with other angiotensin II type 1 receptor blockers. Int J Clin Pharmacol Res. 2005; 25(1): 41–46.
  6. Maillard MP, Perregaux C, Ceneteno C, et al. In vitro and in vivo characterization of the activity of telmisartan: an insurmountable angiotensin II receptor antagonist. J Pharmacol Exp Ther. 2002; 302(3): 1089–1095.
  7. Gaciong Z. Połączenie telmisartanu z amlodipiną — miejsce w terapii hipotensyjnej. Arterial Hypertens. 2011; 15: 188–200.
  8. Elliott WJ, Meyer PM. Incident diabetes in clinical trials of antihypertensive drugs: a network meta-analysis. Lancet. 2007; 369(9557): 201–207.
  9. Yamagishi S, Takeuchi M. Telmisartan is a promising cardiometabolic sartan due to its unique PPAR-gamma-inducing property. Med Hypotheses. 2005; 64(3): 476–478.
  10. Sugimoto K, Qi NR, Kazdova L, et al. Telmisartan but not valsartan increase caloric expenditure and protects against weight gain and hepatic steatosis. Hypertension. 2006; 47(5): 1003–1009.
  11. Miura Y, Yamamoto N, Tsunekawa S, et al. Replacement of valsartan and candesartan by telmisartan in hypertensive patients with type 2 diabetes: metabolic and antiatherogenic consequences. Diabetes Care. 2005; 28(3): 757–758.
  12. Filipiak KJ. Wyniki badania ONTARGET—implikacje dla kardiologa. Nadciśnienie Tętnicze. 2008; 12: 148–151.
  13. Dominiak M. Ramipryl i telmisartan podobnie skutecznie zapobiegają incydentom wieńcowym – wyniki badania ONTARGET. Kardiol Pol. 2008; 66: 705–706.
  14. Mourad JJ, Waeber B, Zannad F, et al. investigators of the STRATHE trial. Comparison of different therapeutic strategies in hypertension: a low-dose combination of perindopril/indapamide versus a sequential monotherapy or a stepped-care approach. J Hypertens. 2004; 22(12): 2379–2386.
  15. Feldman RD, Zou GY, Vandervoort MK, et al. A simplified approach to the treatment of uncomplicated hypertension: a cluster randomized, controlled trial. Hypertension. 2009; 53(4): 646–653.
  16. Wald DS, Law M, Morris K, et al. Combination therapyversus monotherapy in reducing blood pressure: meta-analysison 11 000 participants from 42 trials. Am J Med. 2009; 122: 290–300.
  17. Neldam S, Zhu D, Schumacher H. Efficacy of Telmisartan Plus Amlodipine in Nonresponders to CCB Monotherapy. Int J Hypertens. 2013; 2013: 627938.
  18. Billecke SS, Marcovitz PA. Long-term safety and efficacy of telmisartan/amlodipine single pill combination in the treatment of hypertension. Vasc Health Risk Manag. 2013; 9: 95–104.
  19. Fogari R, Zoppi A, Derosa G, et al. Effect of valsartan addition to amlodipine on ankle oedema and subcutaneous tissue pressure in hypertensive patients. J Hum Hypertens. 2007; 21(3): 220–224.
  20. Littlejohn TW, Majul CR, Olvera R, et al. Results of treatment with telmisartan-amlodipine in hypertensive patients. J Clin Hypertens (Greenwich). 2009; 11(4): 207–213.
  21. Rutz-Danielczak A. Leczenie nadciśnienia tętniczego u osób z podwyższonym ryzykiem sercowo-naczyniowym — założenia, metodyka i wstępne wyniki badania ACCOMPLISH. Nadciśnienietętnicze. 2008; 12: 238–244.
  22. ALLHAT Officers and Coordinators for the ALLHAT Collaborative Research Group. Major outcomes in high-risk hypertensive patients randomized to angiotensin-converting enzyme inhibitor or calcium channel blocker vs diuretic: The Antihypertensive and Lipid-Lowering Treatment to Prevent Heart Attack Trial (ALLHAT). JAMA. 2002; 288(23): 2981–2997.
  23. Grodzicki T. Dihydropirydynowi antagoniści wapnia — stare i nowe wskazania. Nadciśnienie Tętnicze. 2004; 8: 273–277.
  24. Fogari R, Derosa G, Zoppi A, et al. Effect of telmisartan-amlodipine combination at different doses on urinary albumin excretion in hypertensive diabetic patients with microalbuminuria. Am J Hypertens. 2007; 20(4): 417–422.
  25. Huang G, Xu JB, Liu JX, et al. Angiotensin-converting enzyme inhibitors and angiotensin receptor blockers decrease the incidence of atrial fibrillation: a meta-analysis. Eur J Clin Invest. 2011; 41(7): 719–733.
  26. Grodzicki T. Nowe możliwości terapii skojarzonej nadciśnienia tętniczego u osób starszych – telmisartan i amlodypina. Gerontologia Polska. 2011; 19: 127–133.
  27. Widecka K. Badanie ACCOMPLISH – terapia skojarzona nadciśnienia tętniczego. Które połączenia są najlepsze? Nadciśnienie Tętnicze. 2008; 12: 245–251.
  28. Hansson L, Zanchetti A, Carruthers G, et al. Effects of intensive blood-pressure lowering and low-dose aspirin in patients with hypertension: principal results of the Hypertension Optimal Treatment (HOT) randomised trial. Lancet. 1998; 351(9118): 1755–1762.
  29. Dahlöf B, Sever PS, Poulter NR, et al. ASCOT Investigators. Prevention of cardiovascular events with an antihypertensive regimen of amlodipine adding perindopril as required versus atenolol adding bendroflumethiazide as required, in the Anglo-Scandinavian Cardiac Outcomes Trial-Blood Pressure Lowering Arm (ASCOT-BPLA): a multicentre randomised controlled trial. Lancet. 2005; 366(9489): 895–906.
  30. Martynowicz H, Szuba A. Najczęstsze działania niepożądane leków hipotensyjnych – jak sobie z nimi radzić? Medycyna po Dyplomie. 2011; 9: 29–34.
  31. Kostis J, Wilson A, Freudenberger R, et al. Long-term effect of diuretic-based therapy on fatal outcomes in subjects with isolated systolic hypertension with and without diabetes. Am J Cardiol. 2005; 95(1): 29–35.
  32. Mann SJ. The silent epidemic of thiazide-induced hyponatremia. J Clin Hypertens (Greenwich). 2008; 10(6): 477–484.

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k. ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.: +48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60,  e-mail: viamedica@viamedica.pl