Wspólnym mianownikiem większości chorób układu sercowo naczyniowego, najczęstszej przyczyny zgo­nów na świecie, jest miażdżyca. Współwystępowanie różnych czynników ryzyka, między innymi nadciśnienia tętniczego, dyslipidemii, cukrzycy, otyłości czy palenia tytoniu, może znacznie nasilać procesy patologiczne w ścianie naczynia i przyspieszać rozwój zmian. Współ­występowanie nadciśnienia tętniczego i dyslipidemii (lipitension) jest zjawiskiem niezwykle częstym. Od­powiednia kontrola obu tych czynników jest możliwa dzięki zastosowaniu skutecznych i bezpiecznych leków hipotensyjnych i statyn. W czasie przyjmowania prepa­ratu złożonego (walsartan/rozuwastatyna) obserwuje się poprawę kontroli ciśnienia tętniczego i parametrów lipidowych przekraczającą uzyskiwaną w przypadku stosowaniu tych leków w monoterapii. Zarówno wal­sartan, jak i rozuwastatyna są lekami o udowodnio­nej skuteczności wpływającymi nie tylko na wartości ciśnienia tętniczego i stężenia lipidów, ale również oddziałującymi na mechanizmy leżące u podstaw pro­cesów miażdżycowych w ścianie naczynia (reakcja zapalna, dysfunkcja śródbłonka). Oba leki wykazują dobrą tolerancję oraz niskie ryzyko działań niepożąda­nych w monoterapii oraz w terapii skojarzonej. Stosowanie walsartanu z rozuwastatyną w postaci pre­paratu złożonego nie tylko pozwala zwiększyć stopień przestrzegania zaleceń lekarskich, a także — dzięki równoczesnemu rozpoczęciu terapii — zwiększa jej akceptację. Należy podkreślić konieczność kontynu­owania działań zmierzających do zwiększenia wykry­walności oraz skuteczności leczenia zarówno nadciś-nienia tętniczego, jak i dyslipidemii.