dostęp otwarty

Tom 4, Nr 4 (2007)
Postępy farmakoterapii kardiologicznej - nowe leki
Opublikowany online: 2007-09-18
Pobierz cytowanie

Iwabradyna - alternatywa czy „wartość dodana” w stosunku do leków b-adrenolitycznych?

Beata Przybysz, Agnieszka Serafin, Krzysztof J. Filipiak
Choroby Serca i Naczyń 2007;4(4):169-176.

dostęp otwarty

Tom 4, Nr 4 (2007)
Postępy farmakoterapii kardiologicznej - nowe leki
Opublikowany online: 2007-09-18

Streszczenie

Iwabradyna jest pierwszym, nowoczesnym lekiem zsyntetyzowanym w celu selektywnego zwolnienia częstości rytmu serca (HR, heart rate); wybiórczo hamuje prąd rozrusznikowy If w komórkach węzła zatokowego. W przypadku leków b-adrenolitycznych dowiedziono, że ich efekt przeciwniedokrwienny jest konsekwencją działania zwalniającego HR. Tym bardziej, wybiórczy mechanizm działania iwabradyny budzi nowe nadzieje w terapii choroby niedokrwiennej serca. Lek ten u pacjentów ze stabilną chorobą niedokrwienną serca wykazuje dawkozależny efekt zmniejszający spoczynkowy i wysiłkowy HR, poprawia tolerancję wysiłkową, wydłuża czas do wystąpienia niedokrwienia indukowanego wysiłkiem oraz zmniejsza częstość ataków dławicy piersiowej, natomiast w przeciwieństwie do krótkodziałających b-adrenolityków nie wywołuje zjawiska odbicia, nie wykazuje też ujemnego działania inotropowego. Poza powolną spoczynkową depolaryzacją nie wpływa na inne parametry elektrofizjologiczne komórek sercowych. W konsekwencji nie oddziałuje na amplitudę i czas trwania potencjałów czynnościowych. Nie wpływa także na kurczliwość naczyń wieńcowych. Wobec braku innych niż zwalnianie czynności serca efektów w obrębie układu sercowo-naczyniowego, iwabradyna wydaje się interesującą alternatywą dla b-adrenolityku u części pacjentów ze stabilną chorobą niedokrwienną serca. Szczególne zainteresowanie budzi możliwość stosowania jej u chorych, u których powinno się unikać podawania b-adrenolityków bądź u osób ze stwierdzoną obniżoną tolerancją tych leków. W próbach klinicznych iwabradyna okazała się równie skutecznym lekiem przeciwdławicowym jak b-adrenolityk. Istnieje liczna grupa pacjentów nieosiągających zakładanych wartości HR (< 60/min) mimo stosowania b-adrenolityków. Część z nich nie toleruje większych dawek tych leków i u tych właśnie chorych perspektywa włączenia leku dodatkowo zmniejszającego HR wydaje się interesująca.

Streszczenie

Iwabradyna jest pierwszym, nowoczesnym lekiem zsyntetyzowanym w celu selektywnego zwolnienia częstości rytmu serca (HR, heart rate); wybiórczo hamuje prąd rozrusznikowy If w komórkach węzła zatokowego. W przypadku leków b-adrenolitycznych dowiedziono, że ich efekt przeciwniedokrwienny jest konsekwencją działania zwalniającego HR. Tym bardziej, wybiórczy mechanizm działania iwabradyny budzi nowe nadzieje w terapii choroby niedokrwiennej serca. Lek ten u pacjentów ze stabilną chorobą niedokrwienną serca wykazuje dawkozależny efekt zmniejszający spoczynkowy i wysiłkowy HR, poprawia tolerancję wysiłkową, wydłuża czas do wystąpienia niedokrwienia indukowanego wysiłkiem oraz zmniejsza częstość ataków dławicy piersiowej, natomiast w przeciwieństwie do krótkodziałających b-adrenolityków nie wywołuje zjawiska odbicia, nie wykazuje też ujemnego działania inotropowego. Poza powolną spoczynkową depolaryzacją nie wpływa na inne parametry elektrofizjologiczne komórek sercowych. W konsekwencji nie oddziałuje na amplitudę i czas trwania potencjałów czynnościowych. Nie wpływa także na kurczliwość naczyń wieńcowych. Wobec braku innych niż zwalnianie czynności serca efektów w obrębie układu sercowo-naczyniowego, iwabradyna wydaje się interesującą alternatywą dla b-adrenolityku u części pacjentów ze stabilną chorobą niedokrwienną serca. Szczególne zainteresowanie budzi możliwość stosowania jej u chorych, u których powinno się unikać podawania b-adrenolityków bądź u osób ze stwierdzoną obniżoną tolerancją tych leków. W próbach klinicznych iwabradyna okazała się równie skutecznym lekiem przeciwdławicowym jak b-adrenolityk. Istnieje liczna grupa pacjentów nieosiągających zakładanych wartości HR (< 60/min) mimo stosowania b-adrenolityków. Część z nich nie toleruje większych dawek tych leków i u tych właśnie chorych perspektywa włączenia leku dodatkowo zmniejszającego HR wydaje się interesująca.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

iwabradyna; inhibitor If; częstość rytmu serca; choroba niedokrwienna serca

Informacje o artykule
Tytuł

Iwabradyna - alternatywa czy „wartość dodana” w stosunku do leków b-adrenolitycznych?

Czasopismo

Choroby Serca i Naczyń

Numer

Tom 4, Nr 4 (2007)

Strony

169-176

Data publikacji on-line

2007-09-18

Rekord bibliograficzny

Choroby Serca i Naczyń 2007;4(4):169-176.

Słowa kluczowe

iwabradyna
inhibitor If
częstość rytmu serca
choroba niedokrwienna serca

Autorzy

Beata Przybysz
Agnieszka Serafin
Krzysztof J. Filipiak

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k. ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.: +48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60,  e-mail: viamedica@viamedica.pl