dostęp otwarty

Tom 5, Nr 4 (2003)
Opublikowany online: 2004-01-16
Pobierz cytowanie

Diagnostyka i leczenie nowotworów pęcherzykowych tarczycy

Robert Król, Lech Cierpka, Jacek Ziaja, Jacek Pawlicki, Marek Heitzman, Aleksander Ilski, Maciej Kajor
Chirurgia Polska 2003;5(4):213-220.

dostęp otwarty

Tom 5, Nr 4 (2003)
Opublikowany online: 2004-01-16

Streszczenie

Wstęp: Guzki tarczycy mimo rzadkiej złośliwości są częstym problemem klinicznym, szczególnie z punktu widzenia przedoperacyjnej diagnostyki obrazowej i histopatologicznej. W przypadku nowotworów pęcherzykowych przedoperacyjne badanie cytologiczne umiemożliwia ocenę złośliwości zmiany i zaplanowanie zakresu resekcji. Celem pracy jest retrospektywna analiza wybranych parametrów diagnostycznych u chorych poddanych resekcji tarczycy, u których w badaniu histopatologicznym rozpoznano ostatecznie gruczolaka lub raka pęcherzykowego.
Materiał i metody: Analizie retrospektywnej poddano 129 operowanych chorych, u których rozpoznano nowotwór pochodzenia pęcherzykowego. W grupie tej było 89,9% kobiet i 10,1% mężczyzn. Udokumentowany wynik badania ultrasonograficznego miało 89,1% chorych, biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej - 62%. W badaniu histopatologicznym gruczolaki stanowiły 93% przypadków - grupa I, a raki 7% przypadków - grupa II. Grupy chorych porównano pod względem charakteru wola, wielkości guza w badaniu USG i patomorfologicznym oraz wieku. Oceniano zgodność biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej z pooperacyjnym badaniem histopatologicznym, zakres resekcji i powikłania pooperacyjne.
Wyniki: W grupie I średni wiek chorych wynosił 47,6 ± 12,2 roku, w grupie II - 54,8 ± 10,7 roku; maksymalny wymiar guza w badaniu USG w grupie I wynosił 28,9 ± 11,8 mm, a w grupie II - 35,3 ± 42,1 mm; maksymalny wymiar guza w badaniu patomorfologicznym w grupie I wynosił 20,9 ± 14,7 mm, a w grupie II - 28,0 ± 31,3 mm, bez istotnych różnic między grupami. Maksymalny wymiar guza w badaniu USG u wszystkich badanych chorych był znamiennie większy w porównaniu z pomiarem w badaniu patomorfologicznym. Guzy łagodne na podłożu wola wieloguzkowego stwierdzono u 41,7% chorych, a raki u 33,3%, nie wykazano istotnych różnic między grupami. Zgodność biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej z ostatecznym rozpoznaniem nowotworu typu pęcherzykowego u wszystkich pacjentów wynosiła 40%. U 50% chorych po całkowitej resekcji tarczycy wystąpiła przejściowa niedoczynność przytarczyc, a u 25% jednostronne uszkodzenie nerwu krtaniowego wstecznego. Po subtotalnej resekcji tarczycy przejściowa niewydolność przytarczyc wystąpiła u 3,8% chorych.
Wnioski: W badaniach USG guzków pęcherzykowych tarczycy dochodzi do przeszacowania wielkości guza w stosunku do rozmiaru rzeczywistego. W przypadku guzów pęcherzykowych tarczycy istnieje niewielka zgodność wyniku badania cytologicznego materiału uzyskanego podczas wykonanej biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej z ostatecznym rozpoznaniem histopatologicznym. Ze względu na niską czułość badania cytologicznego u chorych, u których na podstawie badania cytologicznego rozpoznano nowotwór pęcherzykowy, w przypadku wola wieloguzkowego należy rozważyć subtotalną obustronną resekcję tarczycy, a w przypadku guzków samotnych - resekcję subtotalną jednostronną.

Streszczenie

Wstęp: Guzki tarczycy mimo rzadkiej złośliwości są częstym problemem klinicznym, szczególnie z punktu widzenia przedoperacyjnej diagnostyki obrazowej i histopatologicznej. W przypadku nowotworów pęcherzykowych przedoperacyjne badanie cytologiczne umiemożliwia ocenę złośliwości zmiany i zaplanowanie zakresu resekcji. Celem pracy jest retrospektywna analiza wybranych parametrów diagnostycznych u chorych poddanych resekcji tarczycy, u których w badaniu histopatologicznym rozpoznano ostatecznie gruczolaka lub raka pęcherzykowego.
Materiał i metody: Analizie retrospektywnej poddano 129 operowanych chorych, u których rozpoznano nowotwór pochodzenia pęcherzykowego. W grupie tej było 89,9% kobiet i 10,1% mężczyzn. Udokumentowany wynik badania ultrasonograficznego miało 89,1% chorych, biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej - 62%. W badaniu histopatologicznym gruczolaki stanowiły 93% przypadków - grupa I, a raki 7% przypadków - grupa II. Grupy chorych porównano pod względem charakteru wola, wielkości guza w badaniu USG i patomorfologicznym oraz wieku. Oceniano zgodność biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej z pooperacyjnym badaniem histopatologicznym, zakres resekcji i powikłania pooperacyjne.
Wyniki: W grupie I średni wiek chorych wynosił 47,6 ± 12,2 roku, w grupie II - 54,8 ± 10,7 roku; maksymalny wymiar guza w badaniu USG w grupie I wynosił 28,9 ± 11,8 mm, a w grupie II - 35,3 ± 42,1 mm; maksymalny wymiar guza w badaniu patomorfologicznym w grupie I wynosił 20,9 ± 14,7 mm, a w grupie II - 28,0 ± 31,3 mm, bez istotnych różnic między grupami. Maksymalny wymiar guza w badaniu USG u wszystkich badanych chorych był znamiennie większy w porównaniu z pomiarem w badaniu patomorfologicznym. Guzy łagodne na podłożu wola wieloguzkowego stwierdzono u 41,7% chorych, a raki u 33,3%, nie wykazano istotnych różnic między grupami. Zgodność biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej z ostatecznym rozpoznaniem nowotworu typu pęcherzykowego u wszystkich pacjentów wynosiła 40%. U 50% chorych po całkowitej resekcji tarczycy wystąpiła przejściowa niedoczynność przytarczyc, a u 25% jednostronne uszkodzenie nerwu krtaniowego wstecznego. Po subtotalnej resekcji tarczycy przejściowa niewydolność przytarczyc wystąpiła u 3,8% chorych.
Wnioski: W badaniach USG guzków pęcherzykowych tarczycy dochodzi do przeszacowania wielkości guza w stosunku do rozmiaru rzeczywistego. W przypadku guzów pęcherzykowych tarczycy istnieje niewielka zgodność wyniku badania cytologicznego materiału uzyskanego podczas wykonanej biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej z ostatecznym rozpoznaniem histopatologicznym. Ze względu na niską czułość badania cytologicznego u chorych, u których na podstawie badania cytologicznego rozpoznano nowotwór pęcherzykowy, w przypadku wola wieloguzkowego należy rozważyć subtotalną obustronną resekcję tarczycy, a w przypadku guzków samotnych - resekcję subtotalną jednostronną.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

nowotwór pęcherzykowy tarczycy; rak pęcherzykowy tarczycy; gruczolak pęcherzykowy tarczycy; biopsja aspiracyjna cienkoigłowa; resekcja tarczycy

Informacje o artykule
Tytuł

Diagnostyka i leczenie nowotworów pęcherzykowych tarczycy

Czasopismo

Chirurgia Polska

Numer

Tom 5, Nr 4 (2003)

Strony

213-220

Data publikacji on-line

2004-01-16

Rekord bibliograficzny

Chirurgia Polska 2003;5(4):213-220.

Słowa kluczowe

nowotwór pęcherzykowy tarczycy
rak pęcherzykowy tarczycy
gruczolak pęcherzykowy tarczycy
biopsja aspiracyjna cienkoigłowa
resekcja tarczycy

Autorzy

Robert Król
Lech Cierpka
Jacek Ziaja
Jacek Pawlicki
Marek Heitzman
Aleksander Ilski
Maciej Kajor

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Chirurgia Polska dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest "VM Media sp. z o.o. VM Group sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl