dostęp otwarty

Tom 16, Nr 6 (2012)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2013-04-12
Pobierz cytowanie

Dobór optymalnego połączenia beta-adrenolityk– –antagonista wapnia w praktyce leczenia osób ze współistniejącą chorobą wieńcową i nadciśnieniem tętniczym — analiza wyników badania ankietowego BETAMLO

Maciej Niewada, Krzysztof J. Filipiak, Elżbieta Barszcz, Michał Jakubczyk, Beata Wożakowska-Kapłon, Andrzej Tykarski, Grzegorz Opolski
Nadciśnienie tętnicze 2012;16(6):364-373.

dostęp otwarty

Tom 16, Nr 6 (2012)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2013-04-12

Streszczenie

Wstęp Stosowanie terapii skojarzonej lekami obniżającymi
ciśnienie tętnicze umożliwia uzyskanie
większego efektu hipotensyjnego z zastosowaniem
mniejszych dawek poszczególnych leków oraz wiąże
się z istotnie mniejszym ryzykiem działań niepożądanych
zależnych od dawki. Oprócz preparatów
złożonych zawierających inhibitor konwertazy angiotensyny
lub sartan oraz lek moczopędny lub antagonistę
wapnia dostępne są także połączenia beta-
-adrenolityku i antagonisty wapnia, charakteryzujące
się również istotnymi korzyściami klinicznymi.
Celem pracy było określenie w ogólnopolskim rejestrze
BETAMLO charakterystyki klinicznej chorych
poddanych terapii skojarzonej beta-adrenolitykiem
oraz antagonistą wapnia, w tym także szczegółowy
opis farmakoterapii skojarzonej.


Materiał i metody Ogólnopolski rejestr BETAMLO
przeprowadzony od kwietnia do czerwca 2011
roku miał na celu ocenę praktyki leczenia farmakologicznego
nadciśnienia tętniczego skojarzonego
z obiektywnie rozpoznaną chorobą wieńcową. Wykorzystując
specjalnie skonstruowaną ankietę zgromadzono
następujące dane o chorych: dane demograficzne,
czynniki ryzyka oraz elementy stylu
życia, stratyfkacja ryzyka w nadciśnieniu tętniczym
skojarzonym z rozpoznaną chorobą wieńcową oraz
dane dotyczące aktualnej farmakoterapii. Ankieta
była anonimowa oraz badanie miało charakter
w pełni nieinterwencyjny.


Wyniki Łącznie w badaniu BETAMLO wzięło
udział 677 lekarzy, którzy zebrali dane o 13 541 chorych.

Liczba chorych, u których stosowano leczenie skojarzone beta-adrenolitykiem oraz antagonistą wapnia, wyniosła 6343 (46,8% całej populacji rejestru
BETAMLO), w tym kobiety stanowiły 46,6%;
średni wiek: 66,4 roku w przypadku kobiet i 63,7
roku w grupie mężczyzn. W grupie chorych ze
współistnieniem choroby niedokrwiennej serca
i nadciśnienia tętniczego odsetek stosujących antagonistę
wapnia i beta-adrenolityki wzrastał w przypadku
dodatkowego występowania niewydolności
nerek i cukrzycy. Nie towarzyszyła temu jednak poprawa
kontroli ciśnienia tętniczego i spoczynkowej
czynności serca. Najczęściej stosowaną dobową
dawką amlodipiny było 5 mg, natomiast w przypadku
beta-adrenolityków: 5 mg bisoprololu, 50 mg metoprololu,
12,5 mg karwedilolu i 5 mg nebiwololu.
Największe zapotrzebowanie na preparat złożony
odnotowano w przypadku kombinacji bisoprololu/
/amlodipiny (dawek 5/5, 10/10 i 5/10 mg), metoprololu/
amlodipiny (dawek 50/5, 100/5, 50/10 i 100/10,
75/5 i 75/10 mg), karwedilolu/amlodipiny (dawek
12,5/5, 25/5, 25/10 i 12,5/10 mg) oraz nebiwololu/
/amlodipiny (dawek 5/5, 5/10 i 2,5/5 mg).


Wnioski W polskiej populacji pacjentów ze współistnieniem
choroby wieńcowej i nadciśnienia tętniczego
odsetek równoczesnego stosowania beta-adrenolityków
i antagonistów wapnia jest wysoki, co uzasadnia
potrzebę wprowadzenia na rynek preparatu złożonego;
szczególną popularność mogłoby zdobyć połącznie
amlodipiny i bisoprololu w dawce po 5 mg.

Streszczenie

Wstęp Stosowanie terapii skojarzonej lekami obniżającymi
ciśnienie tętnicze umożliwia uzyskanie
większego efektu hipotensyjnego z zastosowaniem
mniejszych dawek poszczególnych leków oraz wiąże
się z istotnie mniejszym ryzykiem działań niepożądanych
zależnych od dawki. Oprócz preparatów
złożonych zawierających inhibitor konwertazy angiotensyny
lub sartan oraz lek moczopędny lub antagonistę
wapnia dostępne są także połączenia beta-
-adrenolityku i antagonisty wapnia, charakteryzujące
się również istotnymi korzyściami klinicznymi.
Celem pracy było określenie w ogólnopolskim rejestrze
BETAMLO charakterystyki klinicznej chorych
poddanych terapii skojarzonej beta-adrenolitykiem
oraz antagonistą wapnia, w tym także szczegółowy
opis farmakoterapii skojarzonej.


Materiał i metody Ogólnopolski rejestr BETAMLO
przeprowadzony od kwietnia do czerwca 2011
roku miał na celu ocenę praktyki leczenia farmakologicznego
nadciśnienia tętniczego skojarzonego
z obiektywnie rozpoznaną chorobą wieńcową. Wykorzystując
specjalnie skonstruowaną ankietę zgromadzono
następujące dane o chorych: dane demograficzne,
czynniki ryzyka oraz elementy stylu
życia, stratyfkacja ryzyka w nadciśnieniu tętniczym
skojarzonym z rozpoznaną chorobą wieńcową oraz
dane dotyczące aktualnej farmakoterapii. Ankieta
była anonimowa oraz badanie miało charakter
w pełni nieinterwencyjny.


Wyniki Łącznie w badaniu BETAMLO wzięło
udział 677 lekarzy, którzy zebrali dane o 13 541 chorych.

Liczba chorych, u których stosowano leczenie skojarzone beta-adrenolitykiem oraz antagonistą wapnia, wyniosła 6343 (46,8% całej populacji rejestru
BETAMLO), w tym kobiety stanowiły 46,6%;
średni wiek: 66,4 roku w przypadku kobiet i 63,7
roku w grupie mężczyzn. W grupie chorych ze
współistnieniem choroby niedokrwiennej serca
i nadciśnienia tętniczego odsetek stosujących antagonistę
wapnia i beta-adrenolityki wzrastał w przypadku
dodatkowego występowania niewydolności
nerek i cukrzycy. Nie towarzyszyła temu jednak poprawa
kontroli ciśnienia tętniczego i spoczynkowej
czynności serca. Najczęściej stosowaną dobową
dawką amlodipiny było 5 mg, natomiast w przypadku
beta-adrenolityków: 5 mg bisoprololu, 50 mg metoprololu,
12,5 mg karwedilolu i 5 mg nebiwololu.
Największe zapotrzebowanie na preparat złożony
odnotowano w przypadku kombinacji bisoprololu/
/amlodipiny (dawek 5/5, 10/10 i 5/10 mg), metoprololu/
amlodipiny (dawek 50/5, 100/5, 50/10 i 100/10,
75/5 i 75/10 mg), karwedilolu/amlodipiny (dawek
12,5/5, 25/5, 25/10 i 12,5/10 mg) oraz nebiwololu/
/amlodipiny (dawek 5/5, 5/10 i 2,5/5 mg).


Wnioski W polskiej populacji pacjentów ze współistnieniem
choroby wieńcowej i nadciśnienia tętniczego
odsetek równoczesnego stosowania beta-adrenolityków
i antagonistów wapnia jest wysoki, co uzasadnia
potrzebę wprowadzenia na rynek preparatu złożonego;
szczególną popularność mogłoby zdobyć połącznie
amlodipiny i bisoprololu w dawce po 5 mg.

Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

beta-adrenolityk, antagonista wapnia, amlodipina, bisoprolol, nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca

Informacje o artykule
Tytuł

Dobór optymalnego połączenia beta-adrenolityk– –antagonista wapnia w praktyce leczenia osób ze współistniejącą chorobą wieńcową i nadciśnieniem tętniczym — analiza wyników badania ankietowego BETAMLO

Czasopismo

Arterial Hypertension

Numer

Tom 16, Nr 6 (2012)

Strony

364-373

Data publikacji on-line

2013-04-12

Rekord bibliograficzny

Nadciśnienie tętnicze 2012;16(6):364-373.

Słowa kluczowe

beta-adrenolityk
antagonista wapnia
amlodipina
bisoprolol
nadciśnienie tętnicze
choroba niedokrwienna serca

Autorzy

Maciej Niewada
Krzysztof J. Filipiak
Elżbieta Barszcz
Michał Jakubczyk
Beata Wożakowska-Kapłon
Andrzej Tykarski
Grzegorz Opolski

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Nadciśnienie Tętnicze dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl