dostęp otwarty

Tom 16, Nr 5 (2012)
Artykuły redakcyjne
Opublikowany online: 2013-03-21
Pobierz cytowanie

Trening fizyczny w pierwotnym nadciśnieniu tętniczym

Ewa Mazurek, Aleksandra Rutz-Danielczak, Janusz Tarchalski, Andrzej Tykarski
Nadciśnienie tętnicze 2012;16(5):271-280.

dostęp otwarty

Tom 16, Nr 5 (2012)
Artykuły redakcyjne
Opublikowany online: 2013-03-21

Streszczenie

Integralną częścią terapii nadciśnienia tętniczego,
ważnego czynnika ryzyka sercowo-naczyniowego,
jest postępowanie niefarmakologiczne, w tym wysiłek
fizyczny.
Odpowiedź układu krążenia na wysiłek fizyczny
uzależniona jest od jego rodzaju (statyczny, dynamiczny),
czasu trwania, intensywności i ilości zaangażowanej
w wysiłek masy mięśniowej. U osób
z nadciśnieniem tętniczym reakcja presyjna podczas rozwoju choroby dochodzi do wzrostu oporu obwodowego,
stopniowo zmniejszają się objętość wyrzutowa
i czynność serca. Regularny wysiłek powoduje
redukcję SBP o 4–8 mm Hg, a DBP o 2–6 mm Hg.
Dochodzi do zmniejszenia spoczynkowej i wysiłkowej
częstości serca poprzez uzyskanie nowej równowagi
między składowymi układu autonomicznego.
Wysiłkowa objętość wyrzutowa rośnie, a obciążenie
serca maleje. Obserwuje się zwiększenie przepływu
wieńcowego oraz regresję towarzyszącego przerostu
lewej komory, porównywalną z regresją osiąganą leczeniem
hipotensyjnym. Poprzez te zmiany regularny
wysiłek fizyczny ekonomizuje pracę układu krążenia
i pozwala na znacznie lepsze wykorzystanie
tlenu przy istotnie mniejszym jego obciążeniu. Regularna
aktywność fizyczna ma też korzystny wpływ
na wiele innych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego,
takich jak parametry krzepnięcia, profil lipoprotein
osocza, insulinooporność.

Pacjentom z nadciśnieniem tętniczym należy zalecać
systematyczne wykonywanie wysiłku o umiarkowanej
intensywności, około 30–45 minut codziennie.
Preferowane są ćwiczenia wysiłkowe o charakterze
wytrzymałościowym (chodzenie, bieganie,
pływanie), uzupełnione jedynie ćwiczeniami oporowymi.
Intensywność zalecanego aerobowego wysiłku
fizycznego powinna zależeć od niezbędnej oceny
układu sercowo-naczyniowego i stopnia kontroli ciśnienia
tętniczego. Jeżeli nadciśnienie tętnicze jest źle
kontrolowane, należy ograniczyć intensywny wysiłek
fizyczny do czasu zastosowania skutecznej farmakoterapii
hipotensyjnej. Intensywne wysiłki izometryczne
(np. dźwiganie dużych ciężarów) nie są zalecane.
Hipotensyjny efekt regularnie stosowanego wysiłku fizycznego
może wymagać modyfikacji farmakoterapii.

Streszczenie

Integralną częścią terapii nadciśnienia tętniczego,
ważnego czynnika ryzyka sercowo-naczyniowego,
jest postępowanie niefarmakologiczne, w tym wysiłek
fizyczny.
Odpowiedź układu krążenia na wysiłek fizyczny
uzależniona jest od jego rodzaju (statyczny, dynamiczny),
czasu trwania, intensywności i ilości zaangażowanej
w wysiłek masy mięśniowej. U osób
z nadciśnieniem tętniczym reakcja presyjna podczas rozwoju choroby dochodzi do wzrostu oporu obwodowego,
stopniowo zmniejszają się objętość wyrzutowa
i czynność serca. Regularny wysiłek powoduje
redukcję SBP o 4–8 mm Hg, a DBP o 2–6 mm Hg.
Dochodzi do zmniejszenia spoczynkowej i wysiłkowej
częstości serca poprzez uzyskanie nowej równowagi
między składowymi układu autonomicznego.
Wysiłkowa objętość wyrzutowa rośnie, a obciążenie
serca maleje. Obserwuje się zwiększenie przepływu
wieńcowego oraz regresję towarzyszącego przerostu
lewej komory, porównywalną z regresją osiąganą leczeniem
hipotensyjnym. Poprzez te zmiany regularny
wysiłek fizyczny ekonomizuje pracę układu krążenia
i pozwala na znacznie lepsze wykorzystanie
tlenu przy istotnie mniejszym jego obciążeniu. Regularna
aktywność fizyczna ma też korzystny wpływ
na wiele innych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego,
takich jak parametry krzepnięcia, profil lipoprotein
osocza, insulinooporność.

Pacjentom z nadciśnieniem tętniczym należy zalecać
systematyczne wykonywanie wysiłku o umiarkowanej
intensywności, około 30–45 minut codziennie.
Preferowane są ćwiczenia wysiłkowe o charakterze
wytrzymałościowym (chodzenie, bieganie,
pływanie), uzupełnione jedynie ćwiczeniami oporowymi.
Intensywność zalecanego aerobowego wysiłku
fizycznego powinna zależeć od niezbędnej oceny
układu sercowo-naczyniowego i stopnia kontroli ciśnienia
tętniczego. Jeżeli nadciśnienie tętnicze jest źle
kontrolowane, należy ograniczyć intensywny wysiłek
fizyczny do czasu zastosowania skutecznej farmakoterapii
hipotensyjnej. Intensywne wysiłki izometryczne
(np. dźwiganie dużych ciężarów) nie są zalecane.
Hipotensyjny efekt regularnie stosowanego wysiłku fizycznego
może wymagać modyfikacji farmakoterapii.

Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

physical exercise, non-pharmacological treatment, arterial hypertension

Informacje o artykule
Tytuł

Trening fizyczny w pierwotnym nadciśnieniu tętniczym

Czasopismo

Arterial Hypertension

Numer

Tom 16, Nr 5 (2012)

Strony

271-280

Data publikacji on-line

2013-03-21

Rekord bibliograficzny

Nadciśnienie tętnicze 2012;16(5):271-280.

Słowa kluczowe

physical exercise
non-pharmacological treatment
arterial hypertension

Autorzy

Ewa Mazurek
Aleksandra Rutz-Danielczak
Janusz Tarchalski
Andrzej Tykarski

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Nadciśnienie Tętnicze dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl