dostęp otwarty

Tom 15, Nr 6 (2011)
Artykuły poglądowe
Opublikowany online: 2012-02-23
Pobierz cytowanie

Rola układu renina–angiotensyna–aldosteron w etiologii i patogenezie nadciśnienia tętniczego oraz jego powikłań narządowych — co pozostało z koncepcji Laragha i Aldermana?

Tomasz Pizoń, Marek Rajzer, Tomasz Kameczura
Nadciśnienie tętnicze 2011;15(6):371-382.

dostęp otwarty

Tom 15, Nr 6 (2011)
Artykuły poglądowe
Opublikowany online: 2012-02-23

Streszczenie

W 1892 roku Charles Brown-Sequard zasugerował, że nerki wydzielają do krwi substancję, która wywołuje nadciśnienie tętnicze. Dało to początek badaniom, które doprowadziły do odkrycia układu renina&#8211;angiotensyna&#8211;aldosteron. Układ ten funkcjonujący na podstawie mechanizmiu sprzężenia zwrotnego jest głównym regulatorem napięcia naczyniowego poprzez angiotensynę oraz gospodarki sodowo-płynowej poprzez uwalnianie aldosteronu. Laragh i Alderman zakładają, że rzut serca jest determinowany przez czynnik sodowo-objętościowy, podczas gdy obwodowy opór naczyniowy wynika z osoczowego stężenia reniny i angiotensyny. Ciśnienie tętnicze w myśl tej koncepcji jest iloczynem rzutu serca i oporu obwodowego. Na podstawie aktywności reninowej osocza (PRA) można wyróżnić dwie zasadnicze grupy pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Pierwsza, z wartościami PRA > 0,65 ng/ml/h, reprezentuje naczynioskurczowy typ nadciśnienia tętniczego mediowany przez reninę i angiotensynę (nadciśnienie typu &#8222;R&#8221;), natomiast druga, z wartościami PRA < 0,65 ng/ml/h, reprezentuje typ sodowo-objętościowy nadciśnienia (nadciśnienie typu &#8222;V&#8221;). Typ &#8222;R&#8221; to około 60&#8211;70% chorych z nadciśnieniem tętniczym, typ &#8222;V&#8221; &#8212; 30&#8211;40%. Różne mechanizmy działania leków przeciwnadciśnieniowych determinują ich przydatność w wyróżnionych typach nadciśnienia. Inhibitory konwertazy angiotensyny, sartany i beta- -adrenolityki należą do grupy leków anty-R, które blokują mechanizm reninowy. Diuretyki, antagoniści wapnia oraz alfa-adrenolityki należą do grupy leków anty-V, zmniejszających komponentę sodowo-objętościową. Według Laragha i Aldermana prawidłowe zastosowanie leku z grupy anty-R lub anty-V umożliwia osiągnięcie celu terapeutycznego za pomocą monoterapii. W artykule autorzy poszukują odpowiedzi, czy ta prosta patofizjologiczna koncepcja może mieć nadal zastosowanie w praktyce klinicznej?

Streszczenie

W 1892 roku Charles Brown-Sequard zasugerował, że nerki wydzielają do krwi substancję, która wywołuje nadciśnienie tętnicze. Dało to początek badaniom, które doprowadziły do odkrycia układu renina&#8211;angiotensyna&#8211;aldosteron. Układ ten funkcjonujący na podstawie mechanizmiu sprzężenia zwrotnego jest głównym regulatorem napięcia naczyniowego poprzez angiotensynę oraz gospodarki sodowo-płynowej poprzez uwalnianie aldosteronu. Laragh i Alderman zakładają, że rzut serca jest determinowany przez czynnik sodowo-objętościowy, podczas gdy obwodowy opór naczyniowy wynika z osoczowego stężenia reniny i angiotensyny. Ciśnienie tętnicze w myśl tej koncepcji jest iloczynem rzutu serca i oporu obwodowego. Na podstawie aktywności reninowej osocza (PRA) można wyróżnić dwie zasadnicze grupy pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Pierwsza, z wartościami PRA > 0,65 ng/ml/h, reprezentuje naczynioskurczowy typ nadciśnienia tętniczego mediowany przez reninę i angiotensynę (nadciśnienie typu &#8222;R&#8221;), natomiast druga, z wartościami PRA < 0,65 ng/ml/h, reprezentuje typ sodowo-objętościowy nadciśnienia (nadciśnienie typu &#8222;V&#8221;). Typ &#8222;R&#8221; to około 60&#8211;70% chorych z nadciśnieniem tętniczym, typ &#8222;V&#8221; &#8212; 30&#8211;40%. Różne mechanizmy działania leków przeciwnadciśnieniowych determinują ich przydatność w wyróżnionych typach nadciśnienia. Inhibitory konwertazy angiotensyny, sartany i beta- -adrenolityki należą do grupy leków anty-R, które blokują mechanizm reninowy. Diuretyki, antagoniści wapnia oraz alfa-adrenolityki należą do grupy leków anty-V, zmniejszających komponentę sodowo-objętościową. Według Laragha i Aldermana prawidłowe zastosowanie leku z grupy anty-R lub anty-V umożliwia osiągnięcie celu terapeutycznego za pomocą monoterapii. W artykule autorzy poszukują odpowiedzi, czy ta prosta patofizjologiczna koncepcja może mieć nadal zastosowanie w praktyce klinicznej?
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

nadciśnienie tętnicze; nadciśnienie reninowe; nadciśnienie objętościowe

Informacje o artykule
Tytuł

Rola układu renina–angiotensyna–aldosteron w etiologii i patogenezie nadciśnienia tętniczego oraz jego powikłań narządowych — co pozostało z koncepcji Laragha i Aldermana?

Czasopismo

Arterial Hypertension

Numer

Tom 15, Nr 6 (2011)

Strony

371-382

Data publikacji on-line

2012-02-23

Rekord bibliograficzny

Nadciśnienie tętnicze 2011;15(6):371-382.

Słowa kluczowe

nadciśnienie tętnicze
nadciśnienie reninowe
nadciśnienie objętościowe

Autorzy

Tomasz Pizoń
Marek Rajzer
Tomasz Kameczura

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Nadciśnienie Tętnicze dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl