dostęp otwarty

Tom 15, Nr 6 (2011)
Artykuły poglądowe
Opublikowany online: 2012-02-23
Pobierz cytowanie

Rola układu renina–angiotensyna–aldosteron w etiologii i patogenezie nadciśnienia tętniczego oraz jego powikłań narządowych — co pozostało z koncepcji Laragha i Aldermana?

Tomasz Pizoń, Marek Rajzer, Tomasz Kameczura
Nadciśnienie tętnicze 2011;15(6):371-382.

dostęp otwarty

Tom 15, Nr 6 (2011)
Artykuły poglądowe
Opublikowany online: 2012-02-23

Streszczenie

W 1892 roku Charles Brown-Sequard zasugerował, że nerki wydzielają do krwi substancję, która wywołuje nadciśnienie tętnicze. Dało to początek badaniom, które doprowadziły do odkrycia układu renina–angiotensyna–aldosteron. Układ ten funkcjonujący na podstawie mechanizmiu sprzężenia zwrotnego jest głównym regulatorem napięcia naczyniowego poprzez angiotensynę oraz gospodarki sodowo-płynowej poprzez uwalnianie aldosteronu. Laragh i Alderman zakładają, że rzut serca jest determinowany przez czynnik sodowo-objętościowy, podczas gdy obwodowy opór naczyniowy wynika z osoczowego stężenia reniny i angiotensyny. Ciśnienie tętnicze w myśl tej koncepcji jest iloczynem rzutu serca i oporu obwodowego. Na podstawie aktywności reninowej osocza (PRA) można wyróżnić dwie zasadnicze grupy pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Pierwsza, z wartościami PRA > 0,65 ng/ml/h, reprezentuje naczynioskurczowy typ nadciśnienia tętniczego mediowany przez reninę i angiotensynę (nadciśnienie typu „R”), natomiast druga, z wartościami PRA < 0,65 ng/ml/h, reprezentuje typ sodowo-objętościowy nadciśnienia (nadciśnienie typu „V”). Typ „R” to około 60–70% chorych z nadciśnieniem tętniczym, typ „V” — 30–40%. Różne mechanizmy działania leków przeciwnadciśnieniowych determinują ich przydatność w wyróżnionych typach nadciśnienia. Inhibitory konwertazy angiotensyny, sartany i beta- -adrenolityki należą do grupy leków anty-R, które blokują mechanizm reninowy. Diuretyki, antagoniści wapnia oraz alfa-adrenolityki należą do grupy leków anty-V, zmniejszających komponentę sodowo-objętościową. Według Laragha i Aldermana prawidłowe zastosowanie leku z grupy anty-R lub anty-V umożliwia osiągnięcie celu terapeutycznego za pomocą monoterapii. W artykule autorzy poszukują odpowiedzi, czy ta prosta patofizjologiczna koncepcja może mieć nadal zastosowanie w praktyce klinicznej?

Streszczenie

W 1892 roku Charles Brown-Sequard zasugerował, że nerki wydzielają do krwi substancję, która wywołuje nadciśnienie tętnicze. Dało to początek badaniom, które doprowadziły do odkrycia układu renina–angiotensyna–aldosteron. Układ ten funkcjonujący na podstawie mechanizmiu sprzężenia zwrotnego jest głównym regulatorem napięcia naczyniowego poprzez angiotensynę oraz gospodarki sodowo-płynowej poprzez uwalnianie aldosteronu. Laragh i Alderman zakładają, że rzut serca jest determinowany przez czynnik sodowo-objętościowy, podczas gdy obwodowy opór naczyniowy wynika z osoczowego stężenia reniny i angiotensyny. Ciśnienie tętnicze w myśl tej koncepcji jest iloczynem rzutu serca i oporu obwodowego. Na podstawie aktywności reninowej osocza (PRA) można wyróżnić dwie zasadnicze grupy pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Pierwsza, z wartościami PRA > 0,65 ng/ml/h, reprezentuje naczynioskurczowy typ nadciśnienia tętniczego mediowany przez reninę i angiotensynę (nadciśnienie typu „R”), natomiast druga, z wartościami PRA < 0,65 ng/ml/h, reprezentuje typ sodowo-objętościowy nadciśnienia (nadciśnienie typu „V”). Typ „R” to około 60–70% chorych z nadciśnieniem tętniczym, typ „V” — 30–40%. Różne mechanizmy działania leków przeciwnadciśnieniowych determinują ich przydatność w wyróżnionych typach nadciśnienia. Inhibitory konwertazy angiotensyny, sartany i beta- -adrenolityki należą do grupy leków anty-R, które blokują mechanizm reninowy. Diuretyki, antagoniści wapnia oraz alfa-adrenolityki należą do grupy leków anty-V, zmniejszających komponentę sodowo-objętościową. Według Laragha i Aldermana prawidłowe zastosowanie leku z grupy anty-R lub anty-V umożliwia osiągnięcie celu terapeutycznego za pomocą monoterapii. W artykule autorzy poszukują odpowiedzi, czy ta prosta patofizjologiczna koncepcja może mieć nadal zastosowanie w praktyce klinicznej?
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

nadciśnienie tętnicze; nadciśnienie reninowe; nadciśnienie objętościowe

Informacje o artykule
Tytuł

Rola układu renina–angiotensyna–aldosteron w etiologii i patogenezie nadciśnienia tętniczego oraz jego powikłań narządowych — co pozostało z koncepcji Laragha i Aldermana?

Czasopismo

Arterial Hypertension

Numer

Tom 15, Nr 6 (2011)

Strony

371-382

Data publikacji on-line

2012-02-23

Rekord bibliograficzny

Nadciśnienie tętnicze 2011;15(6):371-382.

Słowa kluczowe

nadciśnienie tętnicze
nadciśnienie reninowe
nadciśnienie objętościowe

Autorzy

Tomasz Pizoń
Marek Rajzer
Tomasz Kameczura

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Nadciśnienie Tętnicze dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl