Tom 3, Nr 2 (1999)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2000-03-08
Pobierz cytowanie

Stężenie urydyny w osoczu krwi a hiperurykemia w nadciśnieniu tętniczym pierwotnym

Franciszek Banaszak, Jerzy Głuszek, Andrzej Tykarski, Stanisław Paradowski, Tadeusz Rychlewski, Teresa Kosicka
Nadciśnienie tętnicze 1999;3(2):84-90.
Tom 3, Nr 2 (1999)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2000-03-08

Streszczenie


Wstęp: Problem zależności pomiędzy stężeniem urydyny (UR) i kwasu moczowego (UA) w osoczu krwi jest bardzo interesujący, biorąc pod uwagę wyniki pracy T. Yamamoto (1997), w której sugeruje się traktowanie poziomu urydyny w osoczu krwi jako wzkaźnika zwiększonej produkcji UA (overproduction), przydatnego w diagnostyce hiperurykemii zależnej od wydalania tego związku. Mięśnie gładkie naczyń krwionośnych charakteryzują się stosunkowo wysokim poziomem UTP w porównaniu z ATP. Jeżeli hipoksantyna (Hx) jest traktowana jako wskaźnik degradacji ATP w czasie skurczu mięśni szkieletowych, podobnie UR może być wskaźnikiem degradacji UTP w warunkach zwiększonego napięcia naczyń krwionośnych. Wiadomo również, że nukleotydy pochodne urydyny wywierają efekt hipertensyjny, który jest eliminowany przez infuzję adenozyny.
Cel: Celem tej pracy było poszukiwanie zależności między stężeniem UR w osoczu krwi a poziomem kwasu moczowego i jego prekursorów, czyli Hx i X (ksantyny), a także insuliny (INS).
Materiał: Badaniu poddano pacjentów z nadciśnieniem tętniczym pierwotnym (GNP) - 36 osób (24 M i 12 F) w wieku 41,8 ± 16,2. Grupę kontrolną (GK) stanowiły osoby zdrowe (21 M i 14 F) w wieku 39,4 ± 12,5 lat.
Metody: Stężenie UA, Hx, X i UR w osoczu krwi oznaczano metodą HPLC. Poziom immunoreaktywnej INS w surowicy oznaczano przy użyciu zestawów RIA-INS (Centralny Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Izotopów w Świerku k. Otwocka).
Wyniki: 1. Stwierdzono statystycznie wyższe stężenie UA i Hx w osoczu grupy GNP. 2. Stężenie UR w grupie GNP było niższe w porównaniu z GK. 3. Uzyskano statystycznie wysoko istotne korelacje pomiędzy Hx i UR oraz X i UR w obu badanych grupach. Nie stwierdzono natomiast istotnych zależności między UA a UR w badanych grupach. 4. Statystycznie istotną zależność pomiędzy UR a INS obserwowano tylko w grupie GNP, gdzie stężenie INS było wyższe w porównaniu z grupą kontrolną.
Wnioski: 1. Poziom urydyny w osoczu krwi nie jest wskaźnikiem hiperurykemii towarzyszącej nadciśnieniu. 2. Istnieją związki między hiperinsulinemią a zmienionym metabolizmem nukleotydów purynowych i pirymidynowych obserwowanym w nadciśnieniu.

Streszczenie


Wstęp: Problem zależności pomiędzy stężeniem urydyny (UR) i kwasu moczowego (UA) w osoczu krwi jest bardzo interesujący, biorąc pod uwagę wyniki pracy T. Yamamoto (1997), w której sugeruje się traktowanie poziomu urydyny w osoczu krwi jako wzkaźnika zwiększonej produkcji UA (overproduction), przydatnego w diagnostyce hiperurykemii zależnej od wydalania tego związku. Mięśnie gładkie naczyń krwionośnych charakteryzują się stosunkowo wysokim poziomem UTP w porównaniu z ATP. Jeżeli hipoksantyna (Hx) jest traktowana jako wskaźnik degradacji ATP w czasie skurczu mięśni szkieletowych, podobnie UR może być wskaźnikiem degradacji UTP w warunkach zwiększonego napięcia naczyń krwionośnych. Wiadomo również, że nukleotydy pochodne urydyny wywierają efekt hipertensyjny, który jest eliminowany przez infuzję adenozyny.
Cel: Celem tej pracy było poszukiwanie zależności między stężeniem UR w osoczu krwi a poziomem kwasu moczowego i jego prekursorów, czyli Hx i X (ksantyny), a także insuliny (INS).
Materiał: Badaniu poddano pacjentów z nadciśnieniem tętniczym pierwotnym (GNP) - 36 osób (24 M i 12 F) w wieku 41,8 ± 16,2. Grupę kontrolną (GK) stanowiły osoby zdrowe (21 M i 14 F) w wieku 39,4 ± 12,5 lat.
Metody: Stężenie UA, Hx, X i UR w osoczu krwi oznaczano metodą HPLC. Poziom immunoreaktywnej INS w surowicy oznaczano przy użyciu zestawów RIA-INS (Centralny Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Izotopów w Świerku k. Otwocka).
Wyniki: 1. Stwierdzono statystycznie wyższe stężenie UA i Hx w osoczu grupy GNP. 2. Stężenie UR w grupie GNP było niższe w porównaniu z GK. 3. Uzyskano statystycznie wysoko istotne korelacje pomiędzy Hx i UR oraz X i UR w obu badanych grupach. Nie stwierdzono natomiast istotnych zależności między UA a UR w badanych grupach. 4. Statystycznie istotną zależność pomiędzy UR a INS obserwowano tylko w grupie GNP, gdzie stężenie INS było wyższe w porównaniu z grupą kontrolną.
Wnioski: 1. Poziom urydyny w osoczu krwi nie jest wskaźnikiem hiperurykemii towarzyszącej nadciśnieniu. 2. Istnieją związki między hiperinsulinemią a zmienionym metabolizmem nukleotydów purynowych i pirymidynowych obserwowanym w nadciśnieniu.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

urydyna; kwas moczowy; nadciśnienie; pirymidyny; puryny; insulina

Informacje o artykule
Tytuł

Stężenie urydyny w osoczu krwi a hiperurykemia w nadciśnieniu tętniczym pierwotnym

Czasopismo

Arterial Hypertension

Numer

Tom 3, Nr 2 (1999)

Strony

84-90

Data publikacji on-line

2000-03-08

Rekord bibliograficzny

Nadciśnienie tętnicze 1999;3(2):84-90.

Słowa kluczowe

urydyna
kwas moczowy
nadciśnienie
pirymidyny
puryny
insulina

Autorzy

Franciszek Banaszak
Jerzy Głuszek
Andrzej Tykarski
Stanisław Paradowski
Tadeusz Rychlewski
Teresa Kosicka

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Nadciśnienie Tętnicze dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl