dostęp otwarty

Tom 5, Nr 2 (2001)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2001-06-15
Pobierz cytowanie

Ocena wpływu trandolaprylu na wybrane zaburzenia metaboliczne i funkcję śródbłonka u chorych z nieleczonym pierwotnym nadciśnieniem tętniczym

Marek Kretowicz, Małgorzata Ukleja-Adamowicz, Paweł Stróżecki, Krzysztof Buczkowski, Katarzyna Klucz, Ryszard Paczuski, Grażyna Odrowąż-Sypniewska, Jacek Manitius
Nadciśnienie tętnicze 2001;5(2):115-124.

dostęp otwarty

Tom 5, Nr 2 (2001)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2001-06-15

Streszczenie

Wstęp Pierwotne nadciśnienie tętnicze przebiega często z insulinoopornością, jako czynnikiem wspólnym dla wzmożonej aktywności układu sympatycznego, otyłości brzusznej, złożonych zaburzeń metabolicznych oraz z dysfunkcją śródbłonka naczyń. Celem badania była ocena wpływu trandolaprylu na zaobserwowane zaburzenia metaboliczne i funkcję śródbłonka.

Materiał i metody Zbadano 13 chorych z nieleczonym nadciśnieniem tętniczym pierwotnym (łagodnym do umiarkowanego wg klasyfikacji WHO). Grupę kontrolną stanowiło 14 zdrowych ochotników, których wiek i płeć były jednakowe jak w grupie badanej. Przeprowadzono badania antropometryczne. Wykonano dobową zbiórkę moczu dla oznaczenia albuminurii, kreatyniny i NAG (N-acetylo-b- -D﷓glukozaminidaza). Następnego dnia rano pobrano krew żylną (na czczo) w celu wykonania badań biochemicznych, oznaczenia insuliny i trombomoduliny, tkankowego aktywatora plazminogenu i czynnika von Willebranda. Badania powtórzono w grupie chorych po 3 miesiącach terapii trandolaprylem w standardowej dawce doustnej 2 mg dziennie.

Wyniki Chorzy obarczeni byli czynnikami ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego układającymi się w zespół polimetaboliczny. Po 3 miesiącach terapii zaobserwowano obniżenie wartości glikowanej hemoglobiny (%) (6,01 ± 0,45 vs. 5,66 ± 0,41; p < 0,05) i wzrost vWF:Ag (%) (148,08 ± 65,10 vs. 306,77 ± 146,63; p < 0,01).

Wnioski U chorych z nadciśnieniem tętniczym pierwotnym monoterapia trandolaprylem, poza obniżeniem ciśnienia tętniczego, wywarła korzystny wpływ na zaburzenia gospodarki węglowodanowej obserwowane w zespole polimetabolicznym, ocenianej wielkością stężenia hemoglobiny glikowanej (HbA1c). W trakcie 3-miesięcznej terapii trandolaprylem zaobserwowano paradoksalny wzrost stężenia vWF:Ag, co mogłoby być efektem lokalnego działania inhibitora konwertazy angiotensyny II na uszkodzony śródbłonek naczyń w przebiegu nadciśnienia tętniczego i zaburzeń metabolicznych.

Streszczenie

Wstęp Pierwotne nadciśnienie tętnicze przebiega często z insulinoopornością, jako czynnikiem wspólnym dla wzmożonej aktywności układu sympatycznego, otyłości brzusznej, złożonych zaburzeń metabolicznych oraz z dysfunkcją śródbłonka naczyń. Celem badania była ocena wpływu trandolaprylu na zaobserwowane zaburzenia metaboliczne i funkcję śródbłonka.

Materiał i metody Zbadano 13 chorych z nieleczonym nadciśnieniem tętniczym pierwotnym (łagodnym do umiarkowanego wg klasyfikacji WHO). Grupę kontrolną stanowiło 14 zdrowych ochotników, których wiek i płeć były jednakowe jak w grupie badanej. Przeprowadzono badania antropometryczne. Wykonano dobową zbiórkę moczu dla oznaczenia albuminurii, kreatyniny i NAG (N-acetylo-b- -D﷓glukozaminidaza). Następnego dnia rano pobrano krew żylną (na czczo) w celu wykonania badań biochemicznych, oznaczenia insuliny i trombomoduliny, tkankowego aktywatora plazminogenu i czynnika von Willebranda. Badania powtórzono w grupie chorych po 3 miesiącach terapii trandolaprylem w standardowej dawce doustnej 2 mg dziennie.

Wyniki Chorzy obarczeni byli czynnikami ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego układającymi się w zespół polimetaboliczny. Po 3 miesiącach terapii zaobserwowano obniżenie wartości glikowanej hemoglobiny (%) (6,01 ± 0,45 vs. 5,66 ± 0,41; p < 0,05) i wzrost vWF:Ag (%) (148,08 ± 65,10 vs. 306,77 ± 146,63; p < 0,01).

Wnioski U chorych z nadciśnieniem tętniczym pierwotnym monoterapia trandolaprylem, poza obniżeniem ciśnienia tętniczego, wywarła korzystny wpływ na zaburzenia gospodarki węglowodanowej obserwowane w zespole polimetabolicznym, ocenianej wielkością stężenia hemoglobiny glikowanej (HbA1c). W trakcie 3-miesięcznej terapii trandolaprylem zaobserwowano paradoksalny wzrost stężenia vWF:Ag, co mogłoby być efektem lokalnego działania inhibitora konwertazy angiotensyny II na uszkodzony śródbłonek naczyń w przebiegu nadciśnienia tętniczego i zaburzeń metabolicznych.

Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

: nadciśnienie tętnicze; czynnik von Willebranda; zespół polimetaboliczny

Informacje o artykule
Tytuł

Ocena wpływu trandolaprylu na wybrane zaburzenia metaboliczne i funkcję śródbłonka u chorych z nieleczonym pierwotnym nadciśnieniem tętniczym

Czasopismo

Arterial Hypertension

Numer

Tom 5, Nr 2 (2001)

Strony

115-124

Data publikacji on-line

2001-06-15

Rekord bibliograficzny

Nadciśnienie tętnicze 2001;5(2):115-124.

Słowa kluczowe

: nadciśnienie tętnicze
czynnik von Willebranda
zespół polimetaboliczny

Autorzy

Marek Kretowicz
Małgorzata Ukleja-Adamowicz
Paweł Stróżecki
Krzysztof Buczkowski
Katarzyna Klucz
Ryszard Paczuski
Grażyna Odrowąż-Sypniewska
Jacek Manitius

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Nadciśnienie Tętnicze dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl