dostęp otwarty

Tom 9, Nr 5 (2005)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2005-09-29
Pobierz cytowanie

Ocena i porównanie skuteczności hipotensyjnej i tolerancji maleinianu amlodypiny i benzenosulfonianu amlodypiny u chorych z nadciśnieniem tętniczym pierwotnym

Magdalena Makowiecka-Cieśla, Andrzej Januszewicz, Aleksander Prejbisz, Leszek Bieniaszewski, Marko Boh, Tomasz Grodzicki, Bożena Patera-Górnikiewicz, Andrzej Tykarski, Krystyna Widecka, Andrzej Więcek, Bogdan Wyrzykowski
Nadciśnienie tętnicze 2005;9(5):364-373.

dostęp otwarty

Tom 9, Nr 5 (2005)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2005-09-29

Streszczenie

Wstęp Celem przeprowadzonego, wieloośrodkowego, trwającego sześć miesięcy badania była ocena skuteczności hipotensyjnej i tolerancji maleinianu amlodypiny u chorych na nadciśnienie tętnicze.
Materiał i metody W pierwszej części badania porównano skuteczność hipotensyjną maleinianu amlodypiny (Tenox, Krka) i benzenosulfonianu amlodypiny (Norvasc, Pfizer) w trwającym trzy miesiące badaniu przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby w grupach równoległych. W drugiej części badania oceniano skuteczność hipotensyjną i tolerancję maleinianu amlodypiny w trwającym sześć miesięcy badaniu przeprowadzonym metodą otwartą. Badaniem objęto 245 chorych (w pierwszej części) i 202 chorych (w drugiej części) z nadciśnieniem tętniczym zdefiniowanym jako rozkurczowe ciśnienie tętnicze 95–114 mm Hg. Kryterium skuteczności leczenia było obniżenie ciśnienia rozkurczowego do wartości 89 mm Hg i mniej lub obniżenie ciśnienia rozkurczowego o 10 mm Hg i więcej. Do drugiej części badania włączono chorych u których uzyskano zadawalającą kontrolę ciśnienia tętniczego w pierwszej części.
Wyniki W trakcie pierwszej części badania leczenie obydwoma lekami było związane z istotnym, porównywalnym obniżeniem ciśnienia tętniczego. Leczenie benzenosulfonianem amlodypiny związane było z większym obniżeniem rozkurczowego ciśnienia tętniczego o 1,27 mm Hg w porównaniu z leczeniem maleinianem amlodypiny (różnica ta była jednak nieistotna stastycznie i mieściła się w 90% przedziale ufności braku różnic pomiędzy porównywanymi lekami). Nie zaobserwowano różnic pomiędzy chorymi leczonymi badanymi solami amlodypiny w odniesieniu do częstości osiągnięcia docelowych wartości rozkurczowego ciśnienia tętniczego(90,91% i 89,52% odpowiednio dla maleinianu i benzenosulfonianu amlodypiny). W drugiej części badania, po 6 miesiącach, leczenie maleinianem amlodypiny związane było z obniżeniem rozkurczowego i skurczowego ciśnienia tętniczego o –17,5/–21,2 mm Hg w porównaniu z wartościami wyjściowymi. W trakcie pierwszej części badania u 35 chorych w grupie otrzymującej maleinian amlodypiny i 47 chorych w grupie otrzymującej benzenosulfonian amlodypiny wystąpiły zdarzenia niepożądane (28,9% vs. 37,9%, p = NS). Częstość występowania zdarzeń niepożądanych w drugiej części badania wynosiła 8,4%.
Wnioski Uzyskanie wyniki wskazują, że maleinian amlodypiny i benzenosulfonian amlodypiny stosowane w monoterapii u chorych z łagodnym i umiarkowanym nadciśnieniem tętniczym charakteryzują się porównywalną wysoką skutecznością hipotensyjną i porównywalną częstością zdarzeń niepożądanych. Leczenie maleinianem amlodypiny przez dalsze sześć miesięcy charakteryzowało się wysoką skutecznością hipotensyjną i dobrą tolerancją.

Streszczenie

Wstęp Celem przeprowadzonego, wieloośrodkowego, trwającego sześć miesięcy badania była ocena skuteczności hipotensyjnej i tolerancji maleinianu amlodypiny u chorych na nadciśnienie tętnicze.
Materiał i metody W pierwszej części badania porównano skuteczność hipotensyjną maleinianu amlodypiny (Tenox, Krka) i benzenosulfonianu amlodypiny (Norvasc, Pfizer) w trwającym trzy miesiące badaniu przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby w grupach równoległych. W drugiej części badania oceniano skuteczność hipotensyjną i tolerancję maleinianu amlodypiny w trwającym sześć miesięcy badaniu przeprowadzonym metodą otwartą. Badaniem objęto 245 chorych (w pierwszej części) i 202 chorych (w drugiej części) z nadciśnieniem tętniczym zdefiniowanym jako rozkurczowe ciśnienie tętnicze 95–114 mm Hg. Kryterium skuteczności leczenia było obniżenie ciśnienia rozkurczowego do wartości 89 mm Hg i mniej lub obniżenie ciśnienia rozkurczowego o 10 mm Hg i więcej. Do drugiej części badania włączono chorych u których uzyskano zadawalającą kontrolę ciśnienia tętniczego w pierwszej części.
Wyniki W trakcie pierwszej części badania leczenie obydwoma lekami było związane z istotnym, porównywalnym obniżeniem ciśnienia tętniczego. Leczenie benzenosulfonianem amlodypiny związane było z większym obniżeniem rozkurczowego ciśnienia tętniczego o 1,27 mm Hg w porównaniu z leczeniem maleinianem amlodypiny (różnica ta była jednak nieistotna stastycznie i mieściła się w 90% przedziale ufności braku różnic pomiędzy porównywanymi lekami). Nie zaobserwowano różnic pomiędzy chorymi leczonymi badanymi solami amlodypiny w odniesieniu do częstości osiągnięcia docelowych wartości rozkurczowego ciśnienia tętniczego(90,91% i 89,52% odpowiednio dla maleinianu i benzenosulfonianu amlodypiny). W drugiej części badania, po 6 miesiącach, leczenie maleinianem amlodypiny związane było z obniżeniem rozkurczowego i skurczowego ciśnienia tętniczego o –17,5/–21,2 mm Hg w porównaniu z wartościami wyjściowymi. W trakcie pierwszej części badania u 35 chorych w grupie otrzymującej maleinian amlodypiny i 47 chorych w grupie otrzymującej benzenosulfonian amlodypiny wystąpiły zdarzenia niepożądane (28,9% vs. 37,9%, p = NS). Częstość występowania zdarzeń niepożądanych w drugiej części badania wynosiła 8,4%.
Wnioski Uzyskanie wyniki wskazują, że maleinian amlodypiny i benzenosulfonian amlodypiny stosowane w monoterapii u chorych z łagodnym i umiarkowanym nadciśnieniem tętniczym charakteryzują się porównywalną wysoką skutecznością hipotensyjną i porównywalną częstością zdarzeń niepożądanych. Leczenie maleinianem amlodypiny przez dalsze sześć miesięcy charakteryzowało się wysoką skutecznością hipotensyjną i dobrą tolerancją.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

amlodypina; badanie wieloośrodkowe; skuteczność hipotensyjna; działania niepożądane; nadciśnienie tętnicze

Informacje o artykule
Tytuł

Ocena i porównanie skuteczności hipotensyjnej i tolerancji maleinianu amlodypiny i benzenosulfonianu amlodypiny u chorych z nadciśnieniem tętniczym pierwotnym

Czasopismo

Arterial Hypertension

Numer

Tom 9, Nr 5 (2005)

Strony

364-373

Data publikacji on-line

2005-09-29

Rekord bibliograficzny

Nadciśnienie tętnicze 2005;9(5):364-373.

Słowa kluczowe

amlodypina
badanie wieloośrodkowe
skuteczność hipotensyjna
działania niepożądane
nadciśnienie tętnicze

Autorzy

Magdalena Makowiecka-Cieśla
Andrzej Januszewicz
Aleksander Prejbisz
Leszek Bieniaszewski
Marko Boh
Tomasz Grodzicki
Bożena Patera-Górnikiewicz
Andrzej Tykarski
Krystyna Widecka
Andrzej Więcek
Bogdan Wyrzykowski

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Nadciśnienie Tętnicze dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl