dostęp otwarty

Tom 10, Nr 4 (2006)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2006-08-08
Pobierz cytowanie

Wpływ leptyny na wybrane wskaźniki kliniczne i biochemiczne u chorych na samoistne nadciśnienie tętnicze z zespołem metabolicznym i bez tego zespołu

Jadwiga Gural, Justyna Widecka, Katarzyna Widecka, Krystyna Widecka
Nadciśnienie tętnicze 2006;10(4):251-258.

dostęp otwarty

Tom 10, Nr 4 (2006)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2006-08-08

Streszczenie

Wstęp Celem pracy było porównanie osoczowego stężenia leptyny i wybranych wskaźników gospodarki węglowodanowej oraz lipidowej u chorych na samoistne nadciśnienie tętnicze z zespołem metabolicznym w porównaniu z osobami bez cech tego zespołu.
Materiał i metody Badania przeprowadzono wśród 102 pacjentów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym I stopnia lub II stopnia według klasyfikacji Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego (PTNT) [14]. Badanych podzielono na dwie grupy. Grupę pierwszą (ZM) stanowiło 50 otyłych osób (26 kobiet i 24 mężczyzn, BMI 32,1 ± 2,1 kg/m2) w wieku średnio 34,1 ± 5,3 lata z cechami zespołu metabolicznego. Do grupy drugiej (HT) zaliczono 52 osoby (26 kobiet i 26 mężczyzn) z prawidłową masą ciała (BMI 23,1 ± 1,2 kg/m2), w wieku średnio 33,0 ± 6,2 lata bez cech tego zespołu. Protokół badania obejmował pobranie próbek krwi w celu wykonania oznaczeń biochemicznych, hormonalnych. Metodami enzymatycznymi oznaczono stężenie glukozy oraz parametry gospodarki lipidowej. Stężenie insuliny w surowicy oznaczono za pomocą metody IRMA. Wskaźnik insulinooporności (IR, insuline relevance) obliczano, korzystając ze wskaźnika HOMA. Stężenie leptyny, aktywność reninową osocza i stężenie aldosteronu w osoczu oznaczono metodą RIA.
Wyniki Badane grupy były w porównywalnym wieku i zaobserwowano porównywalne wartości ciśnienia tętniczego. Zgodnie z założeniami u chorych z zespołem metabolicznym odnotowano wyższe BMI, większy obwód talii i WHR w porównaniu z osobami bez cech tego zespołu. W grupie pacjentów z zespołem metabolicznym stwierdzono znamiennie wyższe stężenie cholesterolu całkowitego, cholesterolu frakcji LDL, triglicerydów, wskaźnika TG/HDL i niższe stężenie cholesterolu frakcji HDL w porównaniu z chorymi bez cech tego zespołu. Ponadto w grupie ZM wykazano istotnie wyższe stężenie insuliny, wskaźnika insulinooporności, leptyny, aktywności reninowej osocza i stężenia aldosteronu w surowicy w porównaniu z wartościami odnotowanymi w grupie HT. W grupie 50 osób z zespołem metabolicznym leptyna znamiennie dodatnio korelowała z BMI, dobowym wydalaniem sodu, stężeniem frakcji HDL, insuliną, wskaźnikiem insulinooporności, aktywnością reninową osocza, stężeniem aldosteronu, a ujemnie - ze wskaźnikiem TG/HDL. Ponadto w grupie ZM zauważono istotne statystyczne, dodatnie korelacje między ciśnieniem tętniczym a BMI, WHR, insuliną, leptyną, aktywnością reninową osocza i stężeniem aldosteronu w surowicy. Częstość rytmu serca znamiennie dodatnio korelowała z BMI, WHR, insuliną, IR, leptyną, aktywnością reninową osocza i stężeniem aldosteronu w surowicy. Po zastosowaniu analizy regresji wielokrotnej w grupie ZM stwierdzono znamienną zależność pomiędzy ciśnieniem skurczowym a BMI, IR i leptyną oraz ciśnieniem rozkurczowym a częstością serca i WHR. Takich zależności nie odnotowano u chorych z nadciśnieniem tętniczym bez zespołu metabolicznego.
Wnioski Wykazane korelacje między stężeniem leptyny a wartościami ciśnienia tętniczego, częstością rytmu serca i zaburzeniami metabolicznymi sugerują jej bezpośredni i pośredni udział w mechanizmie ich powstania u osób z zespołem metabolicznym. Nie stwierdzono takich zależności u pacjentów bez zespołu metabolicznego.

Streszczenie

Wstęp Celem pracy było porównanie osoczowego stężenia leptyny i wybranych wskaźników gospodarki węglowodanowej oraz lipidowej u chorych na samoistne nadciśnienie tętnicze z zespołem metabolicznym w porównaniu z osobami bez cech tego zespołu.
Materiał i metody Badania przeprowadzono wśród 102 pacjentów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym I stopnia lub II stopnia według klasyfikacji Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego (PTNT) [14]. Badanych podzielono na dwie grupy. Grupę pierwszą (ZM) stanowiło 50 otyłych osób (26 kobiet i 24 mężczyzn, BMI 32,1 ± 2,1 kg/m2) w wieku średnio 34,1 ± 5,3 lata z cechami zespołu metabolicznego. Do grupy drugiej (HT) zaliczono 52 osoby (26 kobiet i 26 mężczyzn) z prawidłową masą ciała (BMI 23,1 ± 1,2 kg/m2), w wieku średnio 33,0 ± 6,2 lata bez cech tego zespołu. Protokół badania obejmował pobranie próbek krwi w celu wykonania oznaczeń biochemicznych, hormonalnych. Metodami enzymatycznymi oznaczono stężenie glukozy oraz parametry gospodarki lipidowej. Stężenie insuliny w surowicy oznaczono za pomocą metody IRMA. Wskaźnik insulinooporności (IR, insuline relevance) obliczano, korzystając ze wskaźnika HOMA. Stężenie leptyny, aktywność reninową osocza i stężenie aldosteronu w osoczu oznaczono metodą RIA.
Wyniki Badane grupy były w porównywalnym wieku i zaobserwowano porównywalne wartości ciśnienia tętniczego. Zgodnie z założeniami u chorych z zespołem metabolicznym odnotowano wyższe BMI, większy obwód talii i WHR w porównaniu z osobami bez cech tego zespołu. W grupie pacjentów z zespołem metabolicznym stwierdzono znamiennie wyższe stężenie cholesterolu całkowitego, cholesterolu frakcji LDL, triglicerydów, wskaźnika TG/HDL i niższe stężenie cholesterolu frakcji HDL w porównaniu z chorymi bez cech tego zespołu. Ponadto w grupie ZM wykazano istotnie wyższe stężenie insuliny, wskaźnika insulinooporności, leptyny, aktywności reninowej osocza i stężenia aldosteronu w surowicy w porównaniu z wartościami odnotowanymi w grupie HT. W grupie 50 osób z zespołem metabolicznym leptyna znamiennie dodatnio korelowała z BMI, dobowym wydalaniem sodu, stężeniem frakcji HDL, insuliną, wskaźnikiem insulinooporności, aktywnością reninową osocza, stężeniem aldosteronu, a ujemnie - ze wskaźnikiem TG/HDL. Ponadto w grupie ZM zauważono istotne statystyczne, dodatnie korelacje między ciśnieniem tętniczym a BMI, WHR, insuliną, leptyną, aktywnością reninową osocza i stężeniem aldosteronu w surowicy. Częstość rytmu serca znamiennie dodatnio korelowała z BMI, WHR, insuliną, IR, leptyną, aktywnością reninową osocza i stężeniem aldosteronu w surowicy. Po zastosowaniu analizy regresji wielokrotnej w grupie ZM stwierdzono znamienną zależność pomiędzy ciśnieniem skurczowym a BMI, IR i leptyną oraz ciśnieniem rozkurczowym a częstością serca i WHR. Takich zależności nie odnotowano u chorych z nadciśnieniem tętniczym bez zespołu metabolicznego.
Wnioski Wykazane korelacje między stężeniem leptyny a wartościami ciśnienia tętniczego, częstością rytmu serca i zaburzeniami metabolicznymi sugerują jej bezpośredni i pośredni udział w mechanizmie ich powstania u osób z zespołem metabolicznym. Nie stwierdzono takich zależności u pacjentów bez zespołu metabolicznego.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

nadciśnienie tętnicze; leptyna; zespół metaboliczny

Informacje o artykule
Tytuł

Wpływ leptyny na wybrane wskaźniki kliniczne i biochemiczne u chorych na samoistne nadciśnienie tętnicze z zespołem metabolicznym i bez tego zespołu

Czasopismo

Arterial Hypertension

Numer

Tom 10, Nr 4 (2006)

Strony

251-258

Data publikacji on-line

2006-08-08

Rekord bibliograficzny

Nadciśnienie tętnicze 2006;10(4):251-258.

Słowa kluczowe

nadciśnienie tętnicze
leptyna
zespół metaboliczny

Autorzy

Jadwiga Gural
Justyna Widecka
Katarzyna Widecka
Krystyna Widecka

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Nadciśnienie Tętnicze dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl