dostęp otwarty

Tom 11, Nr 3 (2007)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2007-05-31
Pobierz cytowanie

Ocena wpływu agonisty receptora PPARγ. Doniesienie wstępne

Małgorzata Gacka, Tadeusz Dobosz, Stanisław Szymaniec, Dorota Bednarska-Chabowska, Arleta Lebioda, Rajmund Adamiec
Nadciśnienie tętnicze 2007;11(3):215-222.

dostęp otwarty

Tom 11, Nr 3 (2007)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2007-05-31

Streszczenie


Wstęp Receptor aktywowany przez proliferatory peroksysomów γ (PPARγ, peroxisome proliferator-activated receptor-γ) jest czynnikiem transkrypcyjnym o szerokim spektrum działania. Zaburzenia jego ekspresji, uwarunkowane wariantami polimorficznymi genu, są nierzadko odpowiedzialne za otyłość, insulinooporność, a także nadciśnienie tętnicze. Celem pracy była ocena wpływu agonisty receptora PPARγ (roziglitazon) na wartości ciśnienia tętniczego u chorych na cukrzycę typu 2 w zależności od polimorfizmu Pro12Ala receptora PPARγ.
Materiał i metody U 45 pacjentów z niewyrównaną metabolicznie cukrzycą typu 2 i insulinoopornością, leczonych pochodnymi sulfonylomocznika i metforminą, dołączono roziglitazon w dawce 4 mg/d. U wszystkich chorych oznaczono polimorfizm Pro12Ala [SnaPshot; ABI PRISM310]. Przed i po 22-tygodniowej terapii roziglitazonem dokonano oceny wartości ciśnienia tętniczego (średnia z 3 pomiarów). Pozostałe badania wykonano za pomocą rutynowych metod laboratoryjnych.
Wyniki U 12 osób ustalono genotyp Pro12Ala, a u 33 chorych genotyp Pro12Pro. Po zastosowanej terapii stwierdzono istotne statystycznie obniżenie ciśnienia skurczowego (przed leczeniem: 145,35 ± 20,25 mm Hg vs. po leczeniu: 139,40 ± 15,39 mm Hg; p < 0,045). Składowa rozkurczowa również uległa obniżeniu, jednak w stopniu nieistotnym statystycznie (przed leczeniem: 86,37 ± 10,77 vs. po leczeniu: 83,73 ± 10,19 [mm Hg]; p = 0,170). Uwzględniając genotyp badanych, obniżenie ciśnienia tętniczego obserwowano jedynie u pacjentów posiadających jeden zmutowany allel (p < 0,023). U pacjentów z genotypem Pro12Pro nie wykazano istotnego statystycznie zmniejszenia wartości ciśnienia tętniczego (p = 0,307).
Wnioski 1. Egzogenna stymulacja receptora PPARγ przebiega z istotnym spadkiem skurczowych wartości ciśnienia tętniczego. 2. Efekt hipotensyjny rozyglitazonu dotyczy przede wszystkim chorych z genotypem Pro12Ala.

Streszczenie


Wstęp Receptor aktywowany przez proliferatory peroksysomów γ (PPARγ, peroxisome proliferator-activated receptor-γ) jest czynnikiem transkrypcyjnym o szerokim spektrum działania. Zaburzenia jego ekspresji, uwarunkowane wariantami polimorficznymi genu, są nierzadko odpowiedzialne za otyłość, insulinooporność, a także nadciśnienie tętnicze. Celem pracy była ocena wpływu agonisty receptora PPARγ (roziglitazon) na wartości ciśnienia tętniczego u chorych na cukrzycę typu 2 w zależności od polimorfizmu Pro12Ala receptora PPARγ.
Materiał i metody U 45 pacjentów z niewyrównaną metabolicznie cukrzycą typu 2 i insulinoopornością, leczonych pochodnymi sulfonylomocznika i metforminą, dołączono roziglitazon w dawce 4 mg/d. U wszystkich chorych oznaczono polimorfizm Pro12Ala [SnaPshot; ABI PRISM310]. Przed i po 22-tygodniowej terapii roziglitazonem dokonano oceny wartości ciśnienia tętniczego (średnia z 3 pomiarów). Pozostałe badania wykonano za pomocą rutynowych metod laboratoryjnych.
Wyniki U 12 osób ustalono genotyp Pro12Ala, a u 33 chorych genotyp Pro12Pro. Po zastosowanej terapii stwierdzono istotne statystycznie obniżenie ciśnienia skurczowego (przed leczeniem: 145,35 ± 20,25 mm Hg vs. po leczeniu: 139,40 ± 15,39 mm Hg; p < 0,045). Składowa rozkurczowa również uległa obniżeniu, jednak w stopniu nieistotnym statystycznie (przed leczeniem: 86,37 ± 10,77 vs. po leczeniu: 83,73 ± 10,19 [mm Hg]; p = 0,170). Uwzględniając genotyp badanych, obniżenie ciśnienia tętniczego obserwowano jedynie u pacjentów posiadających jeden zmutowany allel (p < 0,023). U pacjentów z genotypem Pro12Pro nie wykazano istotnego statystycznie zmniejszenia wartości ciśnienia tętniczego (p = 0,307).
Wnioski 1. Egzogenna stymulacja receptora PPARγ przebiega z istotnym spadkiem skurczowych wartości ciśnienia tętniczego. 2. Efekt hipotensyjny rozyglitazonu dotyczy przede wszystkim chorych z genotypem Pro12Ala.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

polimorfizm Pro12Ala; receptor aktywowany przez proliferatory peroksysomów γ; nadciśnienie tętnicze; cukrzyca typu 2; roziglitazon

Informacje o artykule
Tytuł

Ocena wpływu agonisty receptora PPARγ. Doniesienie wstępne

Czasopismo

Arterial Hypertension

Numer

Tom 11, Nr 3 (2007)

Strony

215-222

Data publikacji on-line

2007-05-31

Rekord bibliograficzny

Nadciśnienie tętnicze 2007;11(3):215-222.

Słowa kluczowe

polimorfizm Pro12Ala
receptor aktywowany przez proliferatory peroksysomów γ
nadciśnienie tętnicze
cukrzyca typu 2
roziglitazon

Autorzy

Małgorzata Gacka
Tadeusz Dobosz
Stanisław Szymaniec
Dorota Bednarska-Chabowska
Arleta Lebioda
Rajmund Adamiec

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Nadciśnienie Tętnicze dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl