dostęp otwarty

Tom 12, Nr 1 (2008)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2008-01-28
Pobierz cytowanie

Eprosartan - wpływ na jakość życia pacjentów z pierwotnym nadciśnieniem tętniczym

Marek Klocek, Kalina Kawecka-Jaszcz
Nadciśnienie tętnicze 2008;12(1):20-27.

dostęp otwarty

Tom 12, Nr 1 (2008)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2008-01-28

Streszczenie

Wstęp Celem pracy była ocena wpływu eprosartanu stosowanego w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym na ciśnienie tętnicze oraz jakość życia chorych na nadciśnienie tętnicze.
Materiał i metody Do badania włączono 85 osób z łagodnym lub umiarkowanym nadciśnieniem tętniczym - 47 mężczyzn i 38 kobiet w wieku 45,1 ± 13,9 roku. Wśród badanych 16 osób (18,6%) wyjściowo nie otrzymywało dotąd leku obniżającego ciśnienie tętnicze, a 70 osób (81,4%) stosowało monoterapię: diuretykiem tiazydopodobnym (14 osób), b-adrenolitykiem (13 osób), inhibitorem ACE (20 osób), antagonistą wapnia (18 osób), a-adrenolitykiem (2 osoby) i lekiem działającym centralnie (3 osoby). Pomiarów ciśnienia tętniczego i tętna dokonywano na każdej wizycie, co 4 tygodnie przez 16 tygodni. W leczeniu stosowano metanosulfonian eprosartanu w dawce 600 mg dziennie. Jeśli nie uzyskano kontroli ciśnienia (> 140/90 mm Hg), po 8 tygodniach do leczenia dołączano hydrochlorotiazyd 12,5 mg raz dziennie. Jakość życia oceniono dwukrotnie: wyjściowo oraz po 16 tygodniach za pomocą kwestionariusza - Psychologiczny Wskaźnik Dobrego Samopoczucia (PGWB).
Wyniki Po 16 tygodniach stosowania eprosartanu w całej grupie stwierdzono redukcję ciśnienia tętniczego (154,0/99,2 vs. 129,4/85,1 mm Hg, p < 0,01) u mężczyzn i u kobiet. Dodatkowego leczenia hydrochlorotiazydem wymagało 14 chorych (16,5%). Największą redukcję ciśnienia tętniczego uzyskano w grupach pacjentów leczonych przy użyciu leków skojarzonych: eprosartanu z diuretykiem tiazydopodobnym, eprosartanu z antagonistą wapnia oraz eprosartanu z inhibitorem ACE. Po 16 tygodniach uzyskano normalizację ciśnienia tętniczego u wszystkich chorych oraz stwierdzono poprawę jakości życia leczonych (PGWB 88,4 ± 9,1 vs. 101,4 ± 10,3 punktów, p < 0,01). Na końcu badania uzyskano poprawę w zakresie wszystkich podskal kwestionariusza PGWB, z wyjątkiem skali „samokontrola”, zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet.
Wnioski Eprosartan stosowany w monoterapii lub leczeniu skojarzonym nadciśnienia tętniczego jest dobrze tolerowany i poprawia jakość życia leczonych - mężczyzn i kobiet. Poprawa jakości życia podczas leczenia eprosartanem wiąże się z normalizacją ciśnienia tętniczego.

Streszczenie

Wstęp Celem pracy była ocena wpływu eprosartanu stosowanego w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym na ciśnienie tętnicze oraz jakość życia chorych na nadciśnienie tętnicze.
Materiał i metody Do badania włączono 85 osób z łagodnym lub umiarkowanym nadciśnieniem tętniczym - 47 mężczyzn i 38 kobiet w wieku 45,1 ± 13,9 roku. Wśród badanych 16 osób (18,6%) wyjściowo nie otrzymywało dotąd leku obniżającego ciśnienie tętnicze, a 70 osób (81,4%) stosowało monoterapię: diuretykiem tiazydopodobnym (14 osób), b-adrenolitykiem (13 osób), inhibitorem ACE (20 osób), antagonistą wapnia (18 osób), a-adrenolitykiem (2 osoby) i lekiem działającym centralnie (3 osoby). Pomiarów ciśnienia tętniczego i tętna dokonywano na każdej wizycie, co 4 tygodnie przez 16 tygodni. W leczeniu stosowano metanosulfonian eprosartanu w dawce 600 mg dziennie. Jeśli nie uzyskano kontroli ciśnienia (> 140/90 mm Hg), po 8 tygodniach do leczenia dołączano hydrochlorotiazyd 12,5 mg raz dziennie. Jakość życia oceniono dwukrotnie: wyjściowo oraz po 16 tygodniach za pomocą kwestionariusza - Psychologiczny Wskaźnik Dobrego Samopoczucia (PGWB).
Wyniki Po 16 tygodniach stosowania eprosartanu w całej grupie stwierdzono redukcję ciśnienia tętniczego (154,0/99,2 vs. 129,4/85,1 mm Hg, p < 0,01) u mężczyzn i u kobiet. Dodatkowego leczenia hydrochlorotiazydem wymagało 14 chorych (16,5%). Największą redukcję ciśnienia tętniczego uzyskano w grupach pacjentów leczonych przy użyciu leków skojarzonych: eprosartanu z diuretykiem tiazydopodobnym, eprosartanu z antagonistą wapnia oraz eprosartanu z inhibitorem ACE. Po 16 tygodniach uzyskano normalizację ciśnienia tętniczego u wszystkich chorych oraz stwierdzono poprawę jakości życia leczonych (PGWB 88,4 ± 9,1 vs. 101,4 ± 10,3 punktów, p < 0,01). Na końcu badania uzyskano poprawę w zakresie wszystkich podskal kwestionariusza PGWB, z wyjątkiem skali „samokontrola”, zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet.
Wnioski Eprosartan stosowany w monoterapii lub leczeniu skojarzonym nadciśnienia tętniczego jest dobrze tolerowany i poprawia jakość życia leczonych - mężczyzn i kobiet. Poprawa jakości życia podczas leczenia eprosartanem wiąże się z normalizacją ciśnienia tętniczego.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

nadciśnienie tętnicze; jakość życia; eprosartan

Informacje o artykule
Tytuł

Eprosartan - wpływ na jakość życia pacjentów z pierwotnym nadciśnieniem tętniczym

Czasopismo

Arterial Hypertension

Numer

Tom 12, Nr 1 (2008)

Strony

20-27

Data publikacji on-line

2008-01-28

Rekord bibliograficzny

Nadciśnienie tętnicze 2008;12(1):20-27.

Słowa kluczowe

nadciśnienie tętnicze
jakość życia
eprosartan

Autorzy

Marek Klocek
Kalina Kawecka-Jaszcz

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Nadciśnienie Tętnicze dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl