dostęp otwarty

Tom 13, Nr 2 (2009)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2009-03-10
Pobierz cytowanie

DEcyzje TErapeutyczne w leczeniu Nadciśnienia Tętniczego w Polsce - porównanie postępowania lekarzy POZ i kardiologów - wyniki badania DETENT

Ludwina Szczepaniak-Chicheł, Andrzej Tykarski
Nadciśnienie tętnicze 2009;13(2):82-95.

dostęp otwarty

Tom 13, Nr 2 (2009)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2009-03-10

Streszczenie


Wstęp Celem badania DETENT była ocena wyboru leków hipotensyjnych i postępowania w nadciśnieniu tętniczym w przypadku kardiologów i lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) w Polsce.
Materiał i metody Badanie DETENT zostało zaprojektowane jako ogólnopolskie badanie epidemiologiczne, w którym wzięło udział 177 kardiologów i 434 lekarzy POZ. Każdy uczestnik badania miał za zadanie wypełnić formularz dotyczący stanu zdrowia i stosowanej farmakoterapii u 40 kolejno przez siebie przyjmowanych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.
Wyniki Zebrano dane na temat farmakoterapii nadciśnienia u 24 451 chorych [50,2% kobiet (K), 49,8% mężczyzn (M)] - 29% z nich (7088; 46,9% K, 53,1% M) było leczonych przez lekarzy kardiologów (grupa A), a 71% (17 363; 51,6% K, 48,4% M) przez lekarzy POZ (grupa B). Średnia wieku wyniosła 61,3 roku w grupie A i 60,1 roku w grupie B. Najczęściej stosowaną grupą leków były inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE-I) (84,6% w gr. A vs. 81,2% w gr. B), beta-adrenolityki (84,5% vs. 79,9%) i diuretyki (56,4% vs. 52,4%). Różnice między grupami badanymi w zakresie częstości stosowania poszczególnych badanych 7 grup leków były istotne statystycznie (p < 0,05). W obu badanych grupach przeważała politerapia (gr. A - 93,4%, gr. B - 89,1%), natomiast monoterapia była stosowana częściej w grupie leczonej przez lekarzy POZ (10,9% vs. 6,6%). Najczęściej stosowanymi lekami w monoterapii były beta-adrenolityki i ACE-I. W przypadku leczenia skojarzonego wszystkie podstawowe grupy leków były istotnie częściej stosowane przez kardiologów niż lekarzy POZ (p < 0,05). W leczeniu I rzutu w obu grupach badanych najczęściej były stosowane ACE-I i beta-adrenolityki, natomiast w terapii II rzutu lekarze POZ najchętniej stosowali beta-adrenolityki i diuretyki, a kardiolodzy beta-adrenolityki i ACE-I. Jako lek III rzutu zazwyczaj włączano diuretyk lub antagonistę wapnia w przypadku pacjentów leczonych przez kardiologów, a diuretyki i beta-adrenolityki w POZ. Docelowe wartości ciśnienia tętniczego osiągnięto w przypadku 10,6% pacjentów z grupy A i 11,5% pacjentów z grupy B (p = 0,051).
Wnioski Rozkład częstości stosowania poszczególnych grup leków był podobny w obu badanych grupach. W znacznej większości przypadków w obu badanych grupach stosowano politerapię, nieco częściej w przypadku opieki kardiologicznej. Kardiolodzy częściej stosowali i szybciej włączali do schematu terapii nowsze grupy leków hipotensyjnych: ACE-I, antagonistów wapnia i sartany, jak również beta-adrenolityki, a lekarze POZ starsze leki - diuretyki oraz inne leki - nienależące do podstawowych grup leków hipotensyjnych. Mimo teoretycznie większej wiedzy kardiologów na temat nadciśnienia tętniczego stwierdzono tendencję w kierunku lepszej kontroli nadciśnienia w przypadku chorych leczonych przez lekarzy POZ. Należałoby przeanalizować dane badania DETENT pod kątem współwystępowania innych chorób i powikłań nadciśnienia, które mogą być przyczyną większego ryzyka sercowo-naczyniowego i przez to gorszej kontroli ciśnienia tętniczego w grupie A.

Streszczenie


Wstęp Celem badania DETENT była ocena wyboru leków hipotensyjnych i postępowania w nadciśnieniu tętniczym w przypadku kardiologów i lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) w Polsce.
Materiał i metody Badanie DETENT zostało zaprojektowane jako ogólnopolskie badanie epidemiologiczne, w którym wzięło udział 177 kardiologów i 434 lekarzy POZ. Każdy uczestnik badania miał za zadanie wypełnić formularz dotyczący stanu zdrowia i stosowanej farmakoterapii u 40 kolejno przez siebie przyjmowanych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.
Wyniki Zebrano dane na temat farmakoterapii nadciśnienia u 24 451 chorych [50,2% kobiet (K), 49,8% mężczyzn (M)] - 29% z nich (7088; 46,9% K, 53,1% M) było leczonych przez lekarzy kardiologów (grupa A), a 71% (17 363; 51,6% K, 48,4% M) przez lekarzy POZ (grupa B). Średnia wieku wyniosła 61,3 roku w grupie A i 60,1 roku w grupie B. Najczęściej stosowaną grupą leków były inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE-I) (84,6% w gr. A vs. 81,2% w gr. B), beta-adrenolityki (84,5% vs. 79,9%) i diuretyki (56,4% vs. 52,4%). Różnice między grupami badanymi w zakresie częstości stosowania poszczególnych badanych 7 grup leków były istotne statystycznie (p < 0,05). W obu badanych grupach przeważała politerapia (gr. A - 93,4%, gr. B - 89,1%), natomiast monoterapia była stosowana częściej w grupie leczonej przez lekarzy POZ (10,9% vs. 6,6%). Najczęściej stosowanymi lekami w monoterapii były beta-adrenolityki i ACE-I. W przypadku leczenia skojarzonego wszystkie podstawowe grupy leków były istotnie częściej stosowane przez kardiologów niż lekarzy POZ (p < 0,05). W leczeniu I rzutu w obu grupach badanych najczęściej były stosowane ACE-I i beta-adrenolityki, natomiast w terapii II rzutu lekarze POZ najchętniej stosowali beta-adrenolityki i diuretyki, a kardiolodzy beta-adrenolityki i ACE-I. Jako lek III rzutu zazwyczaj włączano diuretyk lub antagonistę wapnia w przypadku pacjentów leczonych przez kardiologów, a diuretyki i beta-adrenolityki w POZ. Docelowe wartości ciśnienia tętniczego osiągnięto w przypadku 10,6% pacjentów z grupy A i 11,5% pacjentów z grupy B (p = 0,051).
Wnioski Rozkład częstości stosowania poszczególnych grup leków był podobny w obu badanych grupach. W znacznej większości przypadków w obu badanych grupach stosowano politerapię, nieco częściej w przypadku opieki kardiologicznej. Kardiolodzy częściej stosowali i szybciej włączali do schematu terapii nowsze grupy leków hipotensyjnych: ACE-I, antagonistów wapnia i sartany, jak również beta-adrenolityki, a lekarze POZ starsze leki - diuretyki oraz inne leki - nienależące do podstawowych grup leków hipotensyjnych. Mimo teoretycznie większej wiedzy kardiologów na temat nadciśnienia tętniczego stwierdzono tendencję w kierunku lepszej kontroli nadciśnienia w przypadku chorych leczonych przez lekarzy POZ. Należałoby przeanalizować dane badania DETENT pod kątem współwystępowania innych chorób i powikłań nadciśnienia, które mogą być przyczyną większego ryzyka sercowo-naczyniowego i przez to gorszej kontroli ciśnienia tętniczego w grupie A.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

nadciśnienie tętnicze; farmakoterapia; decyzje terapeutyczne; epidemiologia

Informacje o artykule
Tytuł

DEcyzje TErapeutyczne w leczeniu Nadciśnienia Tętniczego w Polsce - porównanie postępowania lekarzy POZ i kardiologów - wyniki badania DETENT

Czasopismo

Arterial Hypertension

Numer

Tom 13, Nr 2 (2009)

Strony

82-95

Data publikacji on-line

2009-03-10

Rekord bibliograficzny

Nadciśnienie tętnicze 2009;13(2):82-95.

Słowa kluczowe

nadciśnienie tętnicze
farmakoterapia
decyzje terapeutyczne
epidemiologia

Autorzy

Ludwina Szczepaniak-Chicheł
Andrzej Tykarski

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Nadciśnienie Tętnicze dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl