dostęp otwarty

Tom 13, Nr 4 (2009)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2009-07-21
Pobierz cytowanie

Wpływ allopurinolu na prędkość fali tętna u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w zależności od stosowanej terapii hipotensyjnej

Katarzyna Kostka-Jeziorny, Paweł Uruski, Andrzej Tykarski
Nadciśnienie tętnicze 2009;13(4):246-257.

dostęp otwarty

Tom 13, Nr 4 (2009)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2009-07-21

Streszczenie

Wstęp Nadciśnienie tętnicze często współistnieje z hiperurykemią. Wyniki kilku badań klinicznych wykazały, że inhibicja oksydazy ksantynowej poprawia funkcje śródbłonka u pacjentów z cukrzycą, chorobą wieńcową, palaczy, szczególnie z niewydolnością serca. Allopurinol wykazuje korzystne działanie śródbłonkowe niezależne od obniżania samego kwasu moczowego. Leki moczanopędne nie dają takich efektów. Jedną z możliwości działania allopurinolu na podatność naczyń jest zahamowanie form rodników nadtlenkowych, a przez to zmniejszenie stresu oksydacyjnego w ścianie naczynia. Wyniki ostatnich badań potwierdziły zależność między wskaźnikiem wzmocnienia (AIx) i ciśnieniem tętna a produkcją anionu nadtlenkowego. W jednym z badań terapia 300 mg allopurinolu przez trzy miesiące u pacjentów z hiperurykemią i prawidłową funkcją nerek spowodowała obniżenie stężenia białka C-reaktywnego (CRP) i ciśnienia tętniczego. Ponieważ podwyższone stężenie CRP jest związane z podwyższonym wskaźnikiem wzmocnienia, prawdopodobnie allopurinol obniża AIx poprzez działanie przeciwzapalne. Celem pracy była ocena wpływu allopurinolu na wartość ciśnienia tętniczego u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w zależności od stosowanej terapii hipotensyjnej opartej na inhibitorze enzymu konwertującego angiotensynę lub diuretyku tiazydowym.
Materiał i metody Badania przeprowadzono w latach 2006–2008 w Klinice Hipertensjologii, Angiologii i Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. We wstępnej fazie selekcji oceniono 98 pacjentów z rozpoznanym nadciśnieniem tętniczym łagodnym i umiarkowanym na podstawie tradycyjnych pomiarów ciśnienia tętniczego w gabinecie lekarskim. Ostatecznie pełny cykl badań przeprowadzono u 66 osób. Pacjenci z podejrzeniem wtórnego nadciśnienia tętniczego, „nadciśnienia białego fartucha”, niestabilną chorobą niedokrwienną serca, przebytym zawałem serca, cukrzycą lub inną współtowarzyszącą przewlekłą chorobą, zostali wykluczeni z badania. Kryterium włączenia do badania stanowił również wiek 25-70 lat. Terapię hipotensyjną opartą na perindoprilu otrzymało 35 pacjentów, a na hydrochlorotiazydzie - 31. Po 8 tygodniach terapii hipotensyjnej dołączano allopurinol w dawce 150 mg dziennie przez następne 2 miesiące. Wizyty odbywały się w godzinach porannych. Po dokładnym badaniu podmiotowym i przedmiotowym dokonywano pomiaru ciśnienia tętniczego za pomocą elektronicznego aparatu OMRON-705IT oraz wykonano automatyczny całodobowy pomiar ciśnienia tętniczego. Badanie prędkości fali tętna (PWV) przeprowadzano metodą nieinwazyjną za pomocą systemu COMPLIOR. Badania kontrolne przeprowadzano po 8 tygodniach leczenia hipotensyjnego oraz po następnych 8 tygodniach terapii hipotensyjnej z dołączeniem allopurinolu.
Wyniki W badanej grupie po ośmiotygodniowej terapii allopurinolem PWV obniżyła się z 11,13 ± 1,64 do 10,22 ± 1,40 m/s (D-0,91). Średnia PWV w grupie P podczas wizyty V4 wynosiła 10,74 ± 1,45 m/s, a podczas wizyty V5 10,02 ± 1,21 m/s (p = 0,00008), natomiast w grupie H odpowiednio 11,58 ± 1,74 m/s i 10,44 ± 1,59 m/s (p = 0,00002). Delta PWV dla P wyniosła -0,71, a delta PWV dla H -1,13.
Wnioski 1. Allopurinol zwiększa podatność aorty niezależnie od rodzaju stosowanego leczenia hipotensyjnego. Efekt ten jest istotnie zależny od wyjściowej wartości szybkości fali tętna w aorcie. 2. Mimo że allopurinol nie wykazuje istotnego efektu hipotensyjnego, jego wpływ na podatność aorty korelował ze zmianami ciśnienia skurczowego i ciśnienia tętna podczas takiej terapii. 3. Allopurinol zmniejsza stężenie kwasu moczowego niezależnie od stosowanej terapii hipotensyjnej.

Streszczenie

Wstęp Nadciśnienie tętnicze często współistnieje z hiperurykemią. Wyniki kilku badań klinicznych wykazały, że inhibicja oksydazy ksantynowej poprawia funkcje śródbłonka u pacjentów z cukrzycą, chorobą wieńcową, palaczy, szczególnie z niewydolnością serca. Allopurinol wykazuje korzystne działanie śródbłonkowe niezależne od obniżania samego kwasu moczowego. Leki moczanopędne nie dają takich efektów. Jedną z możliwości działania allopurinolu na podatność naczyń jest zahamowanie form rodników nadtlenkowych, a przez to zmniejszenie stresu oksydacyjnego w ścianie naczynia. Wyniki ostatnich badań potwierdziły zależność między wskaźnikiem wzmocnienia (AIx) i ciśnieniem tętna a produkcją anionu nadtlenkowego. W jednym z badań terapia 300 mg allopurinolu przez trzy miesiące u pacjentów z hiperurykemią i prawidłową funkcją nerek spowodowała obniżenie stężenia białka C-reaktywnego (CRP) i ciśnienia tętniczego. Ponieważ podwyższone stężenie CRP jest związane z podwyższonym wskaźnikiem wzmocnienia, prawdopodobnie allopurinol obniża AIx poprzez działanie przeciwzapalne. Celem pracy była ocena wpływu allopurinolu na wartość ciśnienia tętniczego u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w zależności od stosowanej terapii hipotensyjnej opartej na inhibitorze enzymu konwertującego angiotensynę lub diuretyku tiazydowym.
Materiał i metody Badania przeprowadzono w latach 2006–2008 w Klinice Hipertensjologii, Angiologii i Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. We wstępnej fazie selekcji oceniono 98 pacjentów z rozpoznanym nadciśnieniem tętniczym łagodnym i umiarkowanym na podstawie tradycyjnych pomiarów ciśnienia tętniczego w gabinecie lekarskim. Ostatecznie pełny cykl badań przeprowadzono u 66 osób. Pacjenci z podejrzeniem wtórnego nadciśnienia tętniczego, „nadciśnienia białego fartucha”, niestabilną chorobą niedokrwienną serca, przebytym zawałem serca, cukrzycą lub inną współtowarzyszącą przewlekłą chorobą, zostali wykluczeni z badania. Kryterium włączenia do badania stanowił również wiek 25-70 lat. Terapię hipotensyjną opartą na perindoprilu otrzymało 35 pacjentów, a na hydrochlorotiazydzie - 31. Po 8 tygodniach terapii hipotensyjnej dołączano allopurinol w dawce 150 mg dziennie przez następne 2 miesiące. Wizyty odbywały się w godzinach porannych. Po dokładnym badaniu podmiotowym i przedmiotowym dokonywano pomiaru ciśnienia tętniczego za pomocą elektronicznego aparatu OMRON-705IT oraz wykonano automatyczny całodobowy pomiar ciśnienia tętniczego. Badanie prędkości fali tętna (PWV) przeprowadzano metodą nieinwazyjną za pomocą systemu COMPLIOR. Badania kontrolne przeprowadzano po 8 tygodniach leczenia hipotensyjnego oraz po następnych 8 tygodniach terapii hipotensyjnej z dołączeniem allopurinolu.
Wyniki W badanej grupie po ośmiotygodniowej terapii allopurinolem PWV obniżyła się z 11,13 ± 1,64 do 10,22 ± 1,40 m/s (D-0,91). Średnia PWV w grupie P podczas wizyty V4 wynosiła 10,74 ± 1,45 m/s, a podczas wizyty V5 10,02 ± 1,21 m/s (p = 0,00008), natomiast w grupie H odpowiednio 11,58 ± 1,74 m/s i 10,44 ± 1,59 m/s (p = 0,00002). Delta PWV dla P wyniosła -0,71, a delta PWV dla H -1,13.
Wnioski 1. Allopurinol zwiększa podatność aorty niezależnie od rodzaju stosowanego leczenia hipotensyjnego. Efekt ten jest istotnie zależny od wyjściowej wartości szybkości fali tętna w aorcie. 2. Mimo że allopurinol nie wykazuje istotnego efektu hipotensyjnego, jego wpływ na podatność aorty korelował ze zmianami ciśnienia skurczowego i ciśnienia tętna podczas takiej terapii. 3. Allopurinol zmniejsza stężenie kwasu moczowego niezależnie od stosowanej terapii hipotensyjnej.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

prędkość fali tętna; sztywność naczyń; allopurinol

Informacje o artykule
Tytuł

Wpływ allopurinolu na prędkość fali tętna u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w zależności od stosowanej terapii hipotensyjnej

Czasopismo

Arterial Hypertension

Numer

Tom 13, Nr 4 (2009)

Strony

246-257

Data publikacji on-line

2009-07-21

Rekord bibliograficzny

Nadciśnienie tętnicze 2009;13(4):246-257.

Słowa kluczowe

prędkość fali tętna
sztywność naczyń
allopurinol

Autorzy

Katarzyna Kostka-Jeziorny
Paweł Uruski
Andrzej Tykarski

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Nadciśnienie Tętnicze dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl