dostęp otwarty

Tom 14, Nr 3 (2010)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2010-08-05
Pobierz cytowanie

Czy nadciśnienie tętnicze wpływa na skuteczność terapii odchudzającej u osób z otyłością prostą?

Magdalena Kujawska-Łuczak, Paweł Bogdański, Monika Szulińska, Danuta Pupek-Musialik
Nadciśnienie tętnicze 2010;14(3):177-188.

dostęp otwarty

Tom 14, Nr 3 (2010)
Prace oryginalne
Opublikowany online: 2010-08-05

Streszczenie

Wstęp Celem pracy było poszukiwanie zależności pomiędzy współistnieniem nadciśnienia tętniczego a skutecznością interwencji niefarmakologicznej w otyłości prostej.
Materiał i metody Grupę 1 stanowiły 43 osoby z prawidłowym ciśnieniem i otyłością prostą (BMI 37,01 ± 5,76 kg/m2) w wieku 44,26 ± 8,95 roku, które porównano z 52 osobami z grupy 2, w wieku 47,6 ± 8,8 roku z otyłością prostą (BMI 38,2 ± 5,7 kg/m2) i łagodnym lub umiarkowanym pierwotnym nadciśnieniem tętniczym. U wszystkich pacjentów wykluczono cukrzycę. Oceniono wagę i wzrost pacjentów oraz obwody talii i bioder, po czym wyznaczono wskaźnik masy ciała (BMI) oraz wskaźnik talia–biodra (WHR). Otyłość brzuszną określono jako obwód pasa powyżej 102 cm u mężczyzn i powyżej 88 cm u kobiet. Parametry gospodarki lipidowej (TCh, HDL, LDL, TG) oznaczono na czczo metodą enzymatyczną, za pomocą komercyjnego zestawu diagnostycznego. Wykonano próbę doustnego obciążenia glukozą - stężenia glukozy w 0., 60., 120. min mierzono komercyjnym testem diagnostycznym. Stężenia insuliny na czczo w 120. min OGTT oznaczono metodą radioimmunologiczną. Określono współczynnik HOMA, będący wykładnikiem insulinooporności. Chorych poddano rocznemu leczeniu odchudzającemu. Po upływie 12 miesięcy pacjentów poddawano powtórnemu badaniu według powyższego schematu. Po uzyskaniu wyników pomiarów antropometrycznych oraz badanych parametrów biochemicznych określono ich bezwzględną oraz względną zmianę.
Wyniki W pracy wykazano, że nadciśnienie tętnicze 1,3-krotnie częściej występowało u pacjentów obciążonych otyłością wisceralną w stosunku do grupy tylko z otyłością pośladkowo-udową. W grupie z otyłością i nadciśnieniem w stosunku do grupy z otyłością obserwowano istotnie większe wartości WHR i obwodu pasa, zaburzenia w zakresie parametrów gospodarki węglowodanowej - wyższe stężenia glukozy na czczo i w 60. min OGTT - oraz wyższą insulinemię na czczo i po obciążeniu, a także wyższy wskaźnik HOMA oraz niższe stężenie cholesterolu frakcji HDL. W stosunku do osób z otyłością pośladkowoudową pacjenci z otyłością brzuszną w grupie 1 oraz pacjenci grupy 2 charakteryzowali się wyższymi wartościami insulinemii na czczo oraz po obciążeniu glukozą, wyższym wskaźnikiem insulinooporności HOMA (p < 0,05). Grupa 1 charakteryzowała się istotnie większym odsetkiem osób, które osiągnęły spadek masy ciała o 5-10%, zaś mniejszym osób uzyskujących redukcję masy ciała o 0-5%. Choć grupy nie różniły się wyraźnie spadkiem masy ciała, w grupie 1 uzyskano istotnie większy spadek BMI oraz istotnie większy względny spadek obu powyższych parametrów. W obrębie badanych grup nie obserwowano różnic w zakresie spadku obwodu pasa, bioder oraz wartości WHR. W grupie 2 uzyskano znamiennie większy spadek bezwzględnych i procentowych wartości ciśnienia skurczowego. W grupie 1 uzyskano istotny spadek glukozy0 , glukozy1, insuliny w 120. min OGTT oraz HOMA. W grupie 2 osiągnięto istotny spadek stężenia glukozy1, insuliny w 120. min OGTT oraz HOMA. W analizie parametrów gospodarki lipidowej w grupie 1 i 2 uzyskano wyraźny spadek stężenia cholesterolu całkowitego oraz frakcji LDL i HDL. Porównując te rezultaty w obu grupach, w grupie 1 wykazano jedynie istotnie większy bezwzględny i względny spadek stężenia glukozy0 oraz istotnie mniejszy spadek względny wskaźnika HOMA.
Wnioski 1. Pacjenci z otyłością i nadciśnieniem tętniczym charakteryzują się częściej brzusznym typem otyłości i większym nagromadzeniem czynników ryzyka sercowo-naczyniowego (hiperinsulinemią i hiperglikemią na czczo oraz po obciążeniu glukozą, dyslipidemią) niż osoby z otyłością prostą. 2. Obecność nadciśnienia tętniczego stanowi czynnik utrudniający skuteczną redukcję masy ciała w otyłości prostej. 3. Nawet niewielka redukcja masy ciała powoduje istotne zmniejszenie współtowarzyszących otyłości nieprawidłowości metabolicznych i klinicznych.
Nadciśnienie Tętnicze 2010, tom 14, nr 3, strony 177-188

Streszczenie

Wstęp Celem pracy było poszukiwanie zależności pomiędzy współistnieniem nadciśnienia tętniczego a skutecznością interwencji niefarmakologicznej w otyłości prostej.
Materiał i metody Grupę 1 stanowiły 43 osoby z prawidłowym ciśnieniem i otyłością prostą (BMI 37,01 ± 5,76 kg/m2) w wieku 44,26 ± 8,95 roku, które porównano z 52 osobami z grupy 2, w wieku 47,6 ± 8,8 roku z otyłością prostą (BMI 38,2 ± 5,7 kg/m2) i łagodnym lub umiarkowanym pierwotnym nadciśnieniem tętniczym. U wszystkich pacjentów wykluczono cukrzycę. Oceniono wagę i wzrost pacjentów oraz obwody talii i bioder, po czym wyznaczono wskaźnik masy ciała (BMI) oraz wskaźnik talia–biodra (WHR). Otyłość brzuszną określono jako obwód pasa powyżej 102 cm u mężczyzn i powyżej 88 cm u kobiet. Parametry gospodarki lipidowej (TCh, HDL, LDL, TG) oznaczono na czczo metodą enzymatyczną, za pomocą komercyjnego zestawu diagnostycznego. Wykonano próbę doustnego obciążenia glukozą - stężenia glukozy w 0., 60., 120. min mierzono komercyjnym testem diagnostycznym. Stężenia insuliny na czczo w 120. min OGTT oznaczono metodą radioimmunologiczną. Określono współczynnik HOMA, będący wykładnikiem insulinooporności. Chorych poddano rocznemu leczeniu odchudzającemu. Po upływie 12 miesięcy pacjentów poddawano powtórnemu badaniu według powyższego schematu. Po uzyskaniu wyników pomiarów antropometrycznych oraz badanych parametrów biochemicznych określono ich bezwzględną oraz względną zmianę.
Wyniki W pracy wykazano, że nadciśnienie tętnicze 1,3-krotnie częściej występowało u pacjentów obciążonych otyłością wisceralną w stosunku do grupy tylko z otyłością pośladkowo-udową. W grupie z otyłością i nadciśnieniem w stosunku do grupy z otyłością obserwowano istotnie większe wartości WHR i obwodu pasa, zaburzenia w zakresie parametrów gospodarki węglowodanowej - wyższe stężenia glukozy na czczo i w 60. min OGTT - oraz wyższą insulinemię na czczo i po obciążeniu, a także wyższy wskaźnik HOMA oraz niższe stężenie cholesterolu frakcji HDL. W stosunku do osób z otyłością pośladkowoudową pacjenci z otyłością brzuszną w grupie 1 oraz pacjenci grupy 2 charakteryzowali się wyższymi wartościami insulinemii na czczo oraz po obciążeniu glukozą, wyższym wskaźnikiem insulinooporności HOMA (p < 0,05). Grupa 1 charakteryzowała się istotnie większym odsetkiem osób, które osiągnęły spadek masy ciała o 5-10%, zaś mniejszym osób uzyskujących redukcję masy ciała o 0-5%. Choć grupy nie różniły się wyraźnie spadkiem masy ciała, w grupie 1 uzyskano istotnie większy spadek BMI oraz istotnie większy względny spadek obu powyższych parametrów. W obrębie badanych grup nie obserwowano różnic w zakresie spadku obwodu pasa, bioder oraz wartości WHR. W grupie 2 uzyskano znamiennie większy spadek bezwzględnych i procentowych wartości ciśnienia skurczowego. W grupie 1 uzyskano istotny spadek glukozy0 , glukozy1, insuliny w 120. min OGTT oraz HOMA. W grupie 2 osiągnięto istotny spadek stężenia glukozy1, insuliny w 120. min OGTT oraz HOMA. W analizie parametrów gospodarki lipidowej w grupie 1 i 2 uzyskano wyraźny spadek stężenia cholesterolu całkowitego oraz frakcji LDL i HDL. Porównując te rezultaty w obu grupach, w grupie 1 wykazano jedynie istotnie większy bezwzględny i względny spadek stężenia glukozy0 oraz istotnie mniejszy spadek względny wskaźnika HOMA.
Wnioski 1. Pacjenci z otyłością i nadciśnieniem tętniczym charakteryzują się częściej brzusznym typem otyłości i większym nagromadzeniem czynników ryzyka sercowo-naczyniowego (hiperinsulinemią i hiperglikemią na czczo oraz po obciążeniu glukozą, dyslipidemią) niż osoby z otyłością prostą. 2. Obecność nadciśnienia tętniczego stanowi czynnik utrudniający skuteczną redukcję masy ciała w otyłości prostej. 3. Nawet niewielka redukcja masy ciała powoduje istotne zmniejszenie współtowarzyszących otyłości nieprawidłowości metabolicznych i klinicznych.
Nadciśnienie Tętnicze 2010, tom 14, nr 3, strony 177-188
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

otyłość; nadciśnienie tętnicze; odchudzanie

Informacje o artykule
Tytuł

Czy nadciśnienie tętnicze wpływa na skuteczność terapii odchudzającej u osób z otyłością prostą?

Czasopismo

Arterial Hypertension

Numer

Tom 14, Nr 3 (2010)

Strony

177-188

Data publikacji on-line

2010-08-05

Rekord bibliograficzny

Nadciśnienie tętnicze 2010;14(3):177-188.

Słowa kluczowe

otyłość
nadciśnienie tętnicze
odchudzanie

Autorzy

Magdalena Kujawska-Łuczak
Paweł Bogdański
Monika Szulińska
Danuta Pupek-Musialik

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Nadciśnienie Tętnicze dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl