open access

Vol 6, No 1 (2001)
Untitled
Published online: 2001-01-01
Submitted:
Get Citation

77. Ocena wczesnej toksyczności skojarzonej radio-chemioterapii miejscowo zaawansowanego raka szyjki macicy

A. Wieczorek, P. Kędzierawski, J. Smok-Kalwat, P. Banatkiewicz
DOI: 10.1016/S1507-1367(01)70447-6
·
Rep Pract Oncol Radiother 2001;6(1):62.

open access

Vol 6, No 1 (2001)
Untitled
Published online: 2001-01-01
Submitted:

Abstract

Cel

W związku z wprowadzeniem w ostatnim roku w Swiętokrzyskim Centrum Onkologii skojarzonej radio-chemioterapii w leczeniu miejscowo zaawansowanego raka szyjki macicy, postanowiono ocenić wczesną, toksyczność tej metody leczenia.

Materiał i metody

W okresie od 01.05.2000 do 15.11.2000 zakwalifikowano do leczenia skojarzonego w Dziale Radioterapii ŚCO 21 chorych na raka szyjki macicy w II i III stopniu zaawansowania (wg klasyfikacji FIGO). W I etapie leczenia stosowano teleradioterapie skojarzoną z chemioterapią (DDP 40 mg/m2 w dniach 1, 8, 15, 22, 29, 36). W napromienianiu wiązką zewnętrzną zastosowano czteropolową technikę box. Pacjentki otrzymały dawkę. całkowitą, 50.4 Gy we frakcjach po 1.8 Gy, pięćrazy w tygodniu fotonami X 15 MeV. W II etapie chore były leczone dojamową brachyterapią LDR/MDR (Cs-137). Dawkę obliczano w punkcie A podając od 25,31 Gy do 45,08 Gy w 2–3 frakcjach, w odstępach od jednego do dwóch tygodni uzależniając jej wysokość od dawki sumarycznej (teleradioterapia+ brachyterapia) i dawki na narządy krytyczne (pęcherz moczowy i odbytnicę). U wszystkich pacjentek oceniono wczesny odczyn popromienny ze strony skóry, dolnego odcinka przewodu pokarmowego i układu moczowego wg skali EORTC/RTOG. Wczesne powikłania po chemioterapii: leukopenia, trombocytopenia, nudności i wymioty oraz nefrotoksyczność oceniono wg skali WHO.

Wyniki

U żadnej pacjentki nie przerwano teleradioterapii z powodu ostrego odczynu popromiennego i wczesnych powikłań po chemioterapii. 10 pacjentek (48%) otrzymało 6 kursów chemioterapii, 4 pacjentki (19%) 5 kursów, 2 pacjentki (9%) – 4 kursy, 2 pacjentki (9%) – 3 kursy, 1 pacjentka(5%) 2 kursy, i 2 pacjentki (9%) – 1 kurs chemioterapii. Najczęstszą przyczyną odstą-pienia od podania kolejnego cyklu chemioterapii była: leukopenia – 2 i 3 stopień wg WHO u 9 (42%) pac- jentek i trombocytopenia- 3 stopień u 2 (9%) pacjentek. U jednej pacjentki (5%) wystąpiła ostra niewydolność nerek po podaniu 1 kursu chemioterapii i z tego powodu odstąpiono od jej kontynuacji. Dwie pacjentki odmówiły zgody na kolejne cykle chemioterapii w trakcie leczenia. U jednej pacjentki przerwano chemioterapię z powodu anemii w 3 stopniu. Nudności i wymioty obserwowano sporadycznie i nie były one większe niż w stopniu pierwszym. Ostry odczyn popromienny ze strony dolnego odcinka przewodu pokarmowego w stopniu 1 i 2 wystąpił u 11 (51 %) pacjentek, natomiast ze strony pęcherza moczowego o takim nasileniu u 9 (42 %) pacjentek. U 90 % leczonych nie obserwowano odczynu popromiennego ze strony skóry. Nie obserwowano ostrych odczynów popromiennych w stopniu wyższym niż 2.

Podsumowanie

Skojarzona radio-chemioterapia miejscowo zaawansowanego raka szyjki macicy była dobrze tolerowana przez pacjentki. Powikłania hematologiczne były najczęstszą przyczyną przerw w leczeniu cytostatykiem. Chore dobrze tolerowały radioterapię, u wszystkich leczenie napromienianiem przeprowadzono bez konieczności wprowadzania przerw. Konieczne jest prowadzenie dalszej obserwacji chorych w celu oceny późnej toksyczności i wyników odległych leczenia.

Abstract

Cel

W związku z wprowadzeniem w ostatnim roku w Swiętokrzyskim Centrum Onkologii skojarzonej radio-chemioterapii w leczeniu miejscowo zaawansowanego raka szyjki macicy, postanowiono ocenić wczesną, toksyczność tej metody leczenia.

Materiał i metody

W okresie od 01.05.2000 do 15.11.2000 zakwalifikowano do leczenia skojarzonego w Dziale Radioterapii ŚCO 21 chorych na raka szyjki macicy w II i III stopniu zaawansowania (wg klasyfikacji FIGO). W I etapie leczenia stosowano teleradioterapie skojarzoną z chemioterapią (DDP 40 mg/m2 w dniach 1, 8, 15, 22, 29, 36). W napromienianiu wiązką zewnętrzną zastosowano czteropolową technikę box. Pacjentki otrzymały dawkę. całkowitą, 50.4 Gy we frakcjach po 1.8 Gy, pięćrazy w tygodniu fotonami X 15 MeV. W II etapie chore były leczone dojamową brachyterapią LDR/MDR (Cs-137). Dawkę obliczano w punkcie A podając od 25,31 Gy do 45,08 Gy w 2–3 frakcjach, w odstępach od jednego do dwóch tygodni uzależniając jej wysokość od dawki sumarycznej (teleradioterapia+ brachyterapia) i dawki na narządy krytyczne (pęcherz moczowy i odbytnicę). U wszystkich pacjentek oceniono wczesny odczyn popromienny ze strony skóry, dolnego odcinka przewodu pokarmowego i układu moczowego wg skali EORTC/RTOG. Wczesne powikłania po chemioterapii: leukopenia, trombocytopenia, nudności i wymioty oraz nefrotoksyczność oceniono wg skali WHO.

Wyniki

U żadnej pacjentki nie przerwano teleradioterapii z powodu ostrego odczynu popromiennego i wczesnych powikłań po chemioterapii. 10 pacjentek (48%) otrzymało 6 kursów chemioterapii, 4 pacjentki (19%) 5 kursów, 2 pacjentki (9%) – 4 kursy, 2 pacjentki (9%) – 3 kursy, 1 pacjentka(5%) 2 kursy, i 2 pacjentki (9%) – 1 kurs chemioterapii. Najczęstszą przyczyną odstą-pienia od podania kolejnego cyklu chemioterapii była: leukopenia – 2 i 3 stopień wg WHO u 9 (42%) pac- jentek i trombocytopenia- 3 stopień u 2 (9%) pacjentek. U jednej pacjentki (5%) wystąpiła ostra niewydolność nerek po podaniu 1 kursu chemioterapii i z tego powodu odstąpiono od jej kontynuacji. Dwie pacjentki odmówiły zgody na kolejne cykle chemioterapii w trakcie leczenia. U jednej pacjentki przerwano chemioterapię z powodu anemii w 3 stopniu. Nudności i wymioty obserwowano sporadycznie i nie były one większe niż w stopniu pierwszym. Ostry odczyn popromienny ze strony dolnego odcinka przewodu pokarmowego w stopniu 1 i 2 wystąpił u 11 (51 %) pacjentek, natomiast ze strony pęcherza moczowego o takim nasileniu u 9 (42 %) pacjentek. U 90 % leczonych nie obserwowano odczynu popromiennego ze strony skóry. Nie obserwowano ostrych odczynów popromiennych w stopniu wyższym niż 2.

Podsumowanie

Skojarzona radio-chemioterapia miejscowo zaawansowanego raka szyjki macicy była dobrze tolerowana przez pacjentki. Powikłania hematologiczne były najczęstszą przyczyną przerw w leczeniu cytostatykiem. Chore dobrze tolerowały radioterapię, u wszystkich leczenie napromienianiem przeprowadzono bez konieczności wprowadzania przerw. Konieczne jest prowadzenie dalszej obserwacji chorych w celu oceny późnej toksyczności i wyników odległych leczenia.

Get Citation
About this article
Title

77. Ocena wczesnej toksyczności skojarzonej radio-chemioterapii miejscowo zaawansowanego raka szyjki macicy

Journal

Reports of Practical Oncology and Radiotherapy

Issue

Vol 6, No 1 (2001)

Pages

62

Published online

2001-01-01

DOI

10.1016/S1507-1367(01)70447-6

Bibliographic record

Rep Pract Oncol Radiother 2001;6(1):62.

Authors

A. Wieczorek
P. Kędzierawski
J. Smok-Kalwat
P. Banatkiewicz

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

By "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk, Poland
tel.:+48 58 320 94 94, fax:+48 58 320 94 60, e-mail: journals@viamedica.pl