open access

Vol 6, No 1 (2001)
Untitled
Published online: 2001-01-01
Submitted:
Get Citation

3. Weryfikacja obliczonych przez system planowania leczenia Cadplan v.3.1 dawek w maksimum Rd (reference dose)

I. Laskosz, M. Janiszewska, G. Nowakowski
DOI: 10.1016/S1507-1367(01)70373-2
·
Rep Pract Oncol Radiother 2001;6(1):27-28.

open access

Vol 6, No 1 (2001)
Untitled
Published online: 2001-01-01
Submitted:

Abstract

Celem pracy było zastosowanie zmierzonych współczkzynników rozproszenia od kolimatora Sc i fantomu Sp w algorytmie weryfikującym SPL Cadplan.

Jedną z metod sprawdzających dokładność planowania leczenia i jego realizacji jest dozymetria „in vivo”. W D.C.O. do dozymetrii tej używany jest dawkomierz DPD 510 z detektorami półprzewodnikowymi typu p, który skalibrowany jest dla wiązek gamma z Co-60 i prom. X o energii 4 i 6 McV. Przyjęto 5% różnicę w dawce obliczonej przez SP1. Cadplan (Dep), z dawką zmierzoną dawkomierzem „in vivo” (Dzm), jako dobrą zgodność planu leczenia z jego realizacją.

Pomiary wiązek tangencjalnych nie mieszczą się w założonej przez nas tolerancji a różnice w dawkach Dep i Dzm sięgają 10 %. Celem znalezienia przyczyny tak dużych rozbieżności postanowiono rozdzielić w algorytmach kalkulującym dawki rozproszenie od kolimatora i rozproszenie od fantomu, wykonując pomiary odpowiednich współczynników.

Materiał metoda

Wykonano pomiary współczynnika rozproszenia od kolimatora Sc w minifantomie i współczynnika rozproszenia od fantomu Sp w dużym fantomie wodnym dla prom. X o energii 6 MeV. Pomiary wykonano dla pól kwadratowych w zakresie 4 × 4 cm do 40 × 40 cm i dla SSD = 100cm. Porównano dawki w maksimum Rd obliczone przez SPT. Cadplan z dawkami w maksimum, poprawionymi współczynnikami Sc i Sp i dawkami zmierzonymi dawkomierzem DPD.

Wyniki i dyskusja

Wyniki przedstawione w tabelach pokazują bardzo dobrą zgodność (do 1.5%) dawek zmierzonych na głębokości maksimum, z obliczonymi, z uwzględnieniem Sc i Sp. SPL Cadplan zaniża dawki w tym obszarze o ponad 3%. Rozbieżność ta rośnie wraz ze wzrostem różnicy pomiędzy wielkością pola ustawionego szczękami kolimatora a wielkością wiązki wchodzącej w obszar rozpraszający. Wyznaczenie współczynników Sc i Sp oraz ich zastosowanie w algorytmie kalkulującym dawki służy lepszej weryfikacji systemów planowania leczenia i poprawie dokładności stosowanej radioterapii.

Abstract

Celem pracy było zastosowanie zmierzonych współczkzynników rozproszenia od kolimatora Sc i fantomu Sp w algorytmie weryfikującym SPL Cadplan.

Jedną z metod sprawdzających dokładność planowania leczenia i jego realizacji jest dozymetria „in vivo”. W D.C.O. do dozymetrii tej używany jest dawkomierz DPD 510 z detektorami półprzewodnikowymi typu p, który skalibrowany jest dla wiązek gamma z Co-60 i prom. X o energii 4 i 6 McV. Przyjęto 5% różnicę w dawce obliczonej przez SP1. Cadplan (Dep), z dawką zmierzoną dawkomierzem „in vivo” (Dzm), jako dobrą zgodność planu leczenia z jego realizacją.

Pomiary wiązek tangencjalnych nie mieszczą się w założonej przez nas tolerancji a różnice w dawkach Dep i Dzm sięgają 10 %. Celem znalezienia przyczyny tak dużych rozbieżności postanowiono rozdzielić w algorytmach kalkulującym dawki rozproszenie od kolimatora i rozproszenie od fantomu, wykonując pomiary odpowiednich współczynników.

Materiał metoda

Wykonano pomiary współczynnika rozproszenia od kolimatora Sc w minifantomie i współczynnika rozproszenia od fantomu Sp w dużym fantomie wodnym dla prom. X o energii 6 MeV. Pomiary wykonano dla pól kwadratowych w zakresie 4 × 4 cm do 40 × 40 cm i dla SSD = 100cm. Porównano dawki w maksimum Rd obliczone przez SPT. Cadplan z dawkami w maksimum, poprawionymi współczynnikami Sc i Sp i dawkami zmierzonymi dawkomierzem DPD.

Wyniki i dyskusja

Wyniki przedstawione w tabelach pokazują bardzo dobrą zgodność (do 1.5%) dawek zmierzonych na głębokości maksimum, z obliczonymi, z uwzględnieniem Sc i Sp. SPL Cadplan zaniża dawki w tym obszarze o ponad 3%. Rozbieżność ta rośnie wraz ze wzrostem różnicy pomiędzy wielkością pola ustawionego szczękami kolimatora a wielkością wiązki wchodzącej w obszar rozpraszający. Wyznaczenie współczynników Sc i Sp oraz ich zastosowanie w algorytmie kalkulującym dawki służy lepszej weryfikacji systemów planowania leczenia i poprawie dokładności stosowanej radioterapii.

Get Citation
About this article
Title

3. Weryfikacja obliczonych przez system planowania leczenia Cadplan v.3.1 dawek w maksimum Rd (reference dose)

Journal

Reports of Practical Oncology and Radiotherapy

Issue

Vol 6, No 1 (2001)

Pages

27-28

Published online

2001-01-01

DOI

10.1016/S1507-1367(01)70373-2

Bibliographic record

Rep Pract Oncol Radiother 2001;6(1):27-28.

Authors

I. Laskosz
M. Janiszewska
G. Nowakowski

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

By "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk, Poland
tel.:+48 58 320 94 94, fax:+48 58 320 94 60, e-mail: journals@viamedica.pl