dostęp otwarty

Tom 1, Nr 2 (2005)
Artykuł przeglądowy
Opublikowany online: 2005-06-27
Pobierz cytowanie

Diagnostyka lokalizacyjna ogniska padaczkowego

Joanna Jędrzejczak
Pol. Przegl. Neurol 2005;1(2):60-64.

dostęp otwarty

Tom 1, Nr 2 (2005)
Prace poglądowe
Opublikowany online: 2005-06-27

Streszczenie

W diagnostyce padaczki podstawowym problemem jest lokalizacja ogniska padaczkowego, co decydująco wpływa na postawienie właściwej diagnozy, a zatem także na skuteczność leczenia farmakologicznego lub neurochirurgicznego. Ognisko padaczkowe i obszary objęte procesem padaczkowym cechuje swoista topografia. Obserwacje kliniczne przebiegu napadu padaczkowego pozwoliły na stwierdzenie wielu anatomoklinicznych zależności. Na lokalizację skroniową ogniska wskazują: „cichy początek” napadu, automatyzmy oralne, jednostronne cechy dystoniczne, automatyzmy ruchowe i dłuższy niż minuta czas trwania. Objawy charakteryzujące okolicę pozaskroniową, na przykład: wyraźna, gwałtowna komponenta ruchowa, ruchy pedałowania, wokalizacja, dziwaczne zachowanie, bardzo krótki czas trwania, sugerują lokalizację w płacie czołowym.
By możliwe było określenie lokalizacji ogniska, konieczna jest zgodność lokalizacji klinicznej i elektrofizjologicznej. Najczęściej jednak w trakcie rutynowego zapisu elektroencefalograficznego (EEG) nie udaje się zarejestrować napadu padaczkowego. Dlatego też jako metodę referencyjną w diagnostyce różnicowej typu napadu uznaje się technikę wideometryczną.
Ocena ilościowa zapisu EEG (mapowanie) może być bardziej dokładna niż konwencjonalne badanie EEG. Jednak wciąż nie ma pełnej zgodności w tym względzie. Kolejnym etapem rozwoju mapowania dwuwymiarowego jest metoda 3D, łącząca dane z badań metodą rezonansu magnetycznego i EEG. Postęp metod oceny radioizotopowej pozwala mieć nadzieję na zastępowanie technik inwazyjnych metodami oceny przepływu mózgowego.
Stwierdzono czułość tomografii emisyjnej pojedynczego fotonu w określaniu ogniska padaczkowego padaczki skroniowej w zależności od fazy badania. W fazie śródnapadowej wynosi ona 95%, w międzynapadowej — 40%, a ponapadowej — 70%. Szczególnie interesujące i obiecujące znaczenie ma spektroskopia rezonansem magnetycznym (1H-MRS). Pozwala ona wykrywać stwardnienie hipokampa, a także korowe ogniska padaczkowe, wskazując na ich profil metaboliczny. Ostateczną lokalizację ogniska padaczkowego w diagnostyce przedoperacyjnej potwierdza się zwykle metodami inwazyjnymi. Wydaje się, że techniki neuroobrazowania z uwzględnieniem metod radioizotopowych, mimo że wymagają bardzo specjalistycznego sprzętu i doświadczenia personelu odgrywają i zapewne będą odgrywać coraz większą rolę w diagnostyce lokalizacyjnej ogniska padaczkowego.

Streszczenie

W diagnostyce padaczki podstawowym problemem jest lokalizacja ogniska padaczkowego, co decydująco wpływa na postawienie właściwej diagnozy, a zatem także na skuteczność leczenia farmakologicznego lub neurochirurgicznego. Ognisko padaczkowe i obszary objęte procesem padaczkowym cechuje swoista topografia. Obserwacje kliniczne przebiegu napadu padaczkowego pozwoliły na stwierdzenie wielu anatomoklinicznych zależności. Na lokalizację skroniową ogniska wskazują: „cichy początek” napadu, automatyzmy oralne, jednostronne cechy dystoniczne, automatyzmy ruchowe i dłuższy niż minuta czas trwania. Objawy charakteryzujące okolicę pozaskroniową, na przykład: wyraźna, gwałtowna komponenta ruchowa, ruchy pedałowania, wokalizacja, dziwaczne zachowanie, bardzo krótki czas trwania, sugerują lokalizację w płacie czołowym.
By możliwe było określenie lokalizacji ogniska, konieczna jest zgodność lokalizacji klinicznej i elektrofizjologicznej. Najczęściej jednak w trakcie rutynowego zapisu elektroencefalograficznego (EEG) nie udaje się zarejestrować napadu padaczkowego. Dlatego też jako metodę referencyjną w diagnostyce różnicowej typu napadu uznaje się technikę wideometryczną.
Ocena ilościowa zapisu EEG (mapowanie) może być bardziej dokładna niż konwencjonalne badanie EEG. Jednak wciąż nie ma pełnej zgodności w tym względzie. Kolejnym etapem rozwoju mapowania dwuwymiarowego jest metoda 3D, łącząca dane z badań metodą rezonansu magnetycznego i EEG. Postęp metod oceny radioizotopowej pozwala mieć nadzieję na zastępowanie technik inwazyjnych metodami oceny przepływu mózgowego.
Stwierdzono czułość tomografii emisyjnej pojedynczego fotonu w określaniu ogniska padaczkowego padaczki skroniowej w zależności od fazy badania. W fazie śródnapadowej wynosi ona 95%, w międzynapadowej — 40%, a ponapadowej — 70%. Szczególnie interesujące i obiecujące znaczenie ma spektroskopia rezonansem magnetycznym (1H-MRS). Pozwala ona wykrywać stwardnienie hipokampa, a także korowe ogniska padaczkowe, wskazując na ich profil metaboliczny. Ostateczną lokalizację ogniska padaczkowego w diagnostyce przedoperacyjnej potwierdza się zwykle metodami inwazyjnymi. Wydaje się, że techniki neuroobrazowania z uwzględnieniem metod radioizotopowych, mimo że wymagają bardzo specjalistycznego sprzętu i doświadczenia personelu odgrywają i zapewne będą odgrywać coraz większą rolę w diagnostyce lokalizacyjnej ogniska padaczkowego.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

ognisko padaczkowe; diagnostyka; metody radioizotopowe

Informacje o artykule
Tytuł

Diagnostyka lokalizacyjna ogniska padaczkowego

Czasopismo

Polski Przegląd Neurologiczny

Numer

Tom 1, Nr 2 (2005)

Typ artykułu

Artykuł przeglądowy

Strony

60-64

Data publikacji on-line

2005-06-27

Rekord bibliograficzny

Pol. Przegl. Neurol 2005;1(2):60-64.

Słowa kluczowe

ognisko padaczkowe
diagnostyka
metody radioizotopowe

Autorzy

Joanna Jędrzejczak

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel. +48 58 320 94 94, faks +48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl