dostęp otwarty

Tom 3, Nr 3 (2007)
Artykuł przeglądowy
Opublikowany online: 2007-09-07
Pobierz cytowanie

Rola radio- i chemioterapii u chorych na złośliwe glejaki mózgu

Michał Spych, Małgorzata Klonowicz, Jolanta Łuniewska-Bury, Jacek Fijuth
Pol. Przegl. Neurol 2007;3(3):194-198.

dostęp otwarty

Tom 3, Nr 3 (2007)
Prace poglądowe
Opublikowany online: 2007-09-07

Streszczenie

Radioterapia jest zasadniczą metodą leczenia chorych na złośliwe glejaki mózgu poddanych diagnostycznemu lub cytoredukcyjnemu zabiegowi neurochirurgicznemu. Wpływ leczenia operacyjnego na przeżycie pacjentów ze złośliwymi glejakami mózgu pozostaje dyskusyjny. Część badaczy sugeruje, że chorych po zabiegu resekcji, opisanym jako całkowite usunięcie guza, cechują dłuższy czas przeżycia i lepsza jakość życia w porównaniu z grupą chorych po częściowej resekcji lub biopsji guza mózgu. Opublikowane wyniki wielu badań dowodzą, że radioterapia jako leczenie uzupełniające wpływa na jakość życia pacjentów oraz wydłuża przeżycie, jak również okres stabilizacji objawów. We wczesnych badaniach Brain Tumor Study Group (BTSG) wykazano korzyści terapeutyczne w grupie chorych napromienianych na obszar całego mózgowia, otrzymujących dawkę całkowitą promieniowania jonizującego w przedziale 50,0-60,0 Gy, z uzupełniającą chemioterapią lub bez niej, w porównaniu z grupą osób poddanych wyłącznie zabiegowi operacyjnemu lub leczonych tylko objawowo (p = 0,001). Próby zwiększenia dawki całkowitej przez zastosowanie niekonwencjonalnych schematów frakcjonowania dawki promieniowania jonizującego, a także za pomocą brachyterapii nie przyniosły oczekiwanego skutku. Według niektórych autorów dodatkowe zwiększenie dawki za pomocą radiochirurgii stereotaktycznej może poprawić wskaźnik terapeutyczny. W ciągu ostatnich 2 dekad powszechnie uważano, że związki nitrozomocznika, zwłaszcza karmustyna (BCNU), są najbardziej aktywnymi lekami w schematach chemioterapii u chorych na złośliwe glejaki mózgu. Autorzy opublikowanej w 1993 roku metaanalizy, opartej na wynikach 16 randomizowanych badań obejmujących ponad 3000 chorych, dowodzili, że uzupełniająca chemioterapia po leczeniu chirurgicznym i radioterapii zwiększa odsetek przeżyć jednorocznych i 2-letnich o odpowiednio 10% i 8,6%. W większości przypadków cytowane badania były obciążone błędami metodologicznymi. Obiecujące perspektywy w leczeniu chorych na złośliwe glejaki mózgu stwarza wieloośrodkowe badanie III fazy z jednoczesnym zastosowaniem pooperacyjnej radiochemioterapii z użyciem temozolomidu. Stupp i wsp. w badaniu III fazy wykazali, że średni czas przeżycia chorych w grupie poddanych terapii skojarzonej wyniósł 14,6 miesiąca, a w grupie kontrolnej - 12,1 miesiąca. Odsetek przeżyć 2-letnich w obu grupach wyniósł odpowiednio 26,5% i 10,4%.

Streszczenie

Radioterapia jest zasadniczą metodą leczenia chorych na złośliwe glejaki mózgu poddanych diagnostycznemu lub cytoredukcyjnemu zabiegowi neurochirurgicznemu. Wpływ leczenia operacyjnego na przeżycie pacjentów ze złośliwymi glejakami mózgu pozostaje dyskusyjny. Część badaczy sugeruje, że chorych po zabiegu resekcji, opisanym jako całkowite usunięcie guza, cechują dłuższy czas przeżycia i lepsza jakość życia w porównaniu z grupą chorych po częściowej resekcji lub biopsji guza mózgu. Opublikowane wyniki wielu badań dowodzą, że radioterapia jako leczenie uzupełniające wpływa na jakość życia pacjentów oraz wydłuża przeżycie, jak również okres stabilizacji objawów. We wczesnych badaniach Brain Tumor Study Group (BTSG) wykazano korzyści terapeutyczne w grupie chorych napromienianych na obszar całego mózgowia, otrzymujących dawkę całkowitą promieniowania jonizującego w przedziale 50,0-60,0 Gy, z uzupełniającą chemioterapią lub bez niej, w porównaniu z grupą osób poddanych wyłącznie zabiegowi operacyjnemu lub leczonych tylko objawowo (p = 0,001). Próby zwiększenia dawki całkowitej przez zastosowanie niekonwencjonalnych schematów frakcjonowania dawki promieniowania jonizującego, a także za pomocą brachyterapii nie przyniosły oczekiwanego skutku. Według niektórych autorów dodatkowe zwiększenie dawki za pomocą radiochirurgii stereotaktycznej może poprawić wskaźnik terapeutyczny. W ciągu ostatnich 2 dekad powszechnie uważano, że związki nitrozomocznika, zwłaszcza karmustyna (BCNU), są najbardziej aktywnymi lekami w schematach chemioterapii u chorych na złośliwe glejaki mózgu. Autorzy opublikowanej w 1993 roku metaanalizy, opartej na wynikach 16 randomizowanych badań obejmujących ponad 3000 chorych, dowodzili, że uzupełniająca chemioterapia po leczeniu chirurgicznym i radioterapii zwiększa odsetek przeżyć jednorocznych i 2-letnich o odpowiednio 10% i 8,6%. W większości przypadków cytowane badania były obciążone błędami metodologicznymi. Obiecujące perspektywy w leczeniu chorych na złośliwe glejaki mózgu stwarza wieloośrodkowe badanie III fazy z jednoczesnym zastosowaniem pooperacyjnej radiochemioterapii z użyciem temozolomidu. Stupp i wsp. w badaniu III fazy wykazali, że średni czas przeżycia chorych w grupie poddanych terapii skojarzonej wyniósł 14,6 miesiąca, a w grupie kontrolnej - 12,1 miesiąca. Odsetek przeżyć 2-letnich w obu grupach wyniósł odpowiednio 26,5% i 10,4%.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

złośliwe glejaki mózgu; glejak wielopostaciowy; radioterapia; chemioterapia; radiochemioterapia

Informacje o artykule
Tytuł

Rola radio- i chemioterapii u chorych na złośliwe glejaki mózgu

Czasopismo

Polski Przegląd Neurologiczny

Numer

Tom 3, Nr 3 (2007)

Typ artykułu

Artykuł przeglądowy

Strony

194-198

Data publikacji on-line

2007-09-07

Rekord bibliograficzny

Pol. Przegl. Neurol 2007;3(3):194-198.

Słowa kluczowe

złośliwe glejaki mózgu
glejak wielopostaciowy
radioterapia
chemioterapia
radiochemioterapia

Autorzy

Michał Spych
Małgorzata Klonowicz
Jolanta Łuniewska-Bury
Jacek Fijuth

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel. +48 58 320 94 94, faks +48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl