Tom 3, Nr 3 (2007)
Artykuł przeglądowy
Opublikowany online: 2007-09-07
Wyświetlenia strony
4813
Wyświetlenia/pobrania artykułu
1888
Rola radio- i chemioterapii u chorych na złośliwe glejaki mózgu
Pol. Przegl. Neurol 2007;3(3):194-198.
Streszczenie
Radioterapia jest zasadniczą metodą leczenia chorych na złośliwe
glejaki mózgu poddanych diagnostycznemu lub cytoredukcyjnemu
zabiegowi neurochirurgicznemu. Wpływ leczenia operacyjnego na
przeżycie pacjentów ze złośliwymi glejakami mózgu pozostaje dyskusyjny.
Część badaczy sugeruje, że chorych po zabiegu resekcji,
opisanym jako całkowite usunięcie guza, cechują dłuższy czas przeżycia
i lepsza jakość życia w porównaniu z grupą chorych po częściowej
resekcji lub biopsji guza mózgu. Opublikowane wyniki wielu
badań dowodzą, że radioterapia jako leczenie uzupełniające wpływa
na jakość życia pacjentów oraz wydłuża przeżycie, jak również okres
stabilizacji objawów. We wczesnych badaniach Brain Tumor Study
Group (BTSG) wykazano korzyści terapeutyczne w grupie chorych
napromienianych na obszar całego mózgowia, otrzymujących dawkę
całkowitą promieniowania jonizującego w przedziale 50,0-60,0 Gy,
z uzupełniającą chemioterapią lub bez niej, w porównaniu z grupą
osób poddanych wyłącznie zabiegowi operacyjnemu lub leczonych
tylko objawowo (p = 0,001). Próby zwiększenia dawki całkowitej
przez zastosowanie niekonwencjonalnych schematów frakcjonowania
dawki promieniowania jonizującego, a także za pomocą brachyterapii
nie przyniosły oczekiwanego skutku. Według niektórych autorów
dodatkowe zwiększenie dawki za pomocą radiochirurgii stereotaktycznej
może poprawić wskaźnik terapeutyczny. W ciągu ostatnich
2 dekad powszechnie uważano, że związki nitrozomocznika,
zwłaszcza karmustyna (BCNU), są najbardziej aktywnymi lekami
w schematach chemioterapii u chorych na złośliwe glejaki mózgu.
Autorzy opublikowanej w 1993 roku metaanalizy, opartej na wynikach
16 randomizowanych badań obejmujących ponad 3000 chorych,
dowodzili, że uzupełniająca chemioterapia po leczeniu chirurgicznym
i radioterapii zwiększa odsetek przeżyć jednorocznych
i 2-letnich o odpowiednio 10% i 8,6%. W większości przypadków
cytowane badania były obciążone błędami metodologicznymi. Obiecujące
perspektywy w leczeniu chorych na złośliwe glejaki mózgu
stwarza wieloośrodkowe badanie III fazy z jednoczesnym zastosowaniem
pooperacyjnej radiochemioterapii z użyciem temozolomidu.
Stupp i wsp. w badaniu III fazy wykazali, że średni czas przeżycia
chorych w grupie poddanych terapii skojarzonej wyniósł 14,6 miesiąca,
a w grupie kontrolnej - 12,1 miesiąca. Odsetek przeżyć
2-letnich w obu grupach wyniósł odpowiednio 26,5% i 10,4%.
Słowa kluczowe: złośliwe glejaki mózguglejak wielopostaciowyradioterapiachemioterapiaradiochemioterapia
![](https://journals.viamedica.pl/plugins/generic/popups/images/icons/close.png)