Tom 4, Nr 3 (2008)
Artykuł przeglądowy
Opublikowany online: 2008-12-11
Wyświetlenia strony
1998
Wyświetlenia/pobrania artykułu
7713
Otępienie w zespołach pozapiramidowych
Pol. Przegl. Neurol 2008;4(3):129-139.
Streszczenie
Otępienie i inne zaburzenia psychiczne, takie jak depresja czy
omamy wzrokowe, należą do częstych, tak zwanych pozaruchowych,
objawów w zespołach parkinsonowskich. Otępienie w chorobie
Parkinsona występuje u 20-30% chorych, a po 8 latach
trwania choroby - nawet u około 80%. Ma ono charakter podkorowy,
inny niż w chorobie Alzheimera. Z tego też powodu trudniej
je rozpoznać, bo w początkowym okresie nie dominują zaburzenia
pamięci, tylko zaburzenia funkcji wykonawczych czy orientacji
wzrokowo-przestrzennej. Otępienie, obok omamów wzrokowych
i zespołu parkinsonowskiego, jest też najistotniejszym objawem
stosunkowo niedawno ujętej w formie kryteriów klinicznych
jednostki chorobowej, jaką jest otępienie z ciałami Lewy’ego.
Zarówno otępienie w chorobie Parkinsona, jak i otępienie z ciałami
Lewy’ego, poddają się leczeniu riwastygminą. Lekami polecanymi
w tych schorzeniach do terapii depresji są leki z grupy
selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (szczególnie
sertralina), a w leczeniu zaburzeń psychotycznych najskuteczniejsza
jest klozapina w małych dawkach. W otępieniu z ciałami
Lewy’ego należy pamiętać o nadwrażliwości na neuroleptyki,
szczególnie klasyczne. Zaburzenia poznawcze i zaburzenia zachowania,
szczególnie o charakterze zespołu czołowego, to charakterystyczna
cecha (wraz z upadkami i oftalmoplegią) postępującego
porażenia nadjądrowego. W tym przypadku, jak dotąd, nie ma skutecznego leczenia. W zwyrodnieniu korowo-podstawnym
cechą dominującą w obrazie klinicznym jest apraksja. Natomiast
w zaniku wieloukładowym zazwyczaj nie obserwuje się istotnych
zaburzeń funkcji poznawczych.
Słowa kluczowe: choroba Parkinsonaotępienieotępienie z ciałami Lewy'ego
![](https://journals.viamedica.pl/plugins/generic/popups/images/icons/close.png)