Tom 4, Nr 6 (2018)
Wytyczne / stanowisko ekspertów
Opublikowany online: 2018-11-29

dostęp otwarty

Wyświetlenia strony 974
Wyświetlenia/pobrania artykułu 3105
Pobierz cytowanie

Eksport do Mediów Społecznościowych

Eksport do Mediów Społecznościowych

Zalecenia postępowania diagnostyczno-terapeutycznego w mięsakach głowy i szyi

Iwona Ługowska1, Anna Raciborska1, Dorota Kiprian1, Maciej Rysz1, Romuald Krajewski1, Tomasz Świtaj1, Andrzej Kawecki1, Piotr Rutkowski1
Onkol Prakt Klin Edu 2018;4(6):373-380.

Streszczenie

Mięsaki głowy i szyi (MGSz) należą do rzadko występujących nowotworów złośliwych, stanowiąc około 2% wszystkich nowotworów głowy i szyi, 30% wszystkich mięsaków u dzieci oraz 4–10% mięsaków u dorosłych. U dzieci najczęściej występują mięsaki wywodzące się z mięśni poprzecznie prążkowanych rhabdomyosarcoma (RMS) oraz mięsak Ewinga, u osób w wieku podeszłym najczęściej występuje angiosarcoma. Do najczęstszych mięsaków kości należą: osteosarcoma (mięsak kościopochodny) i chondrosarcoma (chrzęstniakomięsak). Najczęściej obserwowanym objawem MGSz jest niebolesny guz w regionie głowy i szyi, trudności w mówieniu, chrypka, dysfagia, niedrożność nosa lub ubytki w zakresie nerwów czaszkowych. Podstawę diagnostyki obrazowej stanowi wykonanie rezonansu magnetycznego oraz tomografii komputerowej zajętej okolicy. Leczenie chorych na MGSz powinno być prowadzone w ośrodkach referencyjnych ze względu na konieczność zastosowania wielospecjalistycznego podejścia, opartego na chirurgicznym usunięciu ogniska pierwotnego, często z zabiegiem rekonstrukcyjnym oraz pooperacyjnym leczeniem uzupełniającym. Zalecenia zostały opracowane przez Grupę ds. Mięsaków Regionu Głowy i Szyi przy Polskim Rejestrze Guzów Kości.

Artykuł dostępny w formacie PDF

Pokaż PDF Pobierz plik PDF