Tom 3, Nr 5 (2017)
Artykuł przeglądowy
Opublikowany online: 2017-11-13

dostęp otwarty

Wyświetlenia strony 1117
Wyświetlenia/pobrania artykułu 1095
Pobierz cytowanie

Eksport do Mediów Społecznościowych

Eksport do Mediów Społecznościowych

Leki ukierunkowane molekularnie w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym — optymalizacja leczenia pierwszej linii

Jakub Żołnierek1
Onkol Prakt Klin Edu 2017;3(5):242-246.

Streszczenie

Współcześnie leczenie chorych na zaawansowanego raka nerkowokomórkowego zdominowane jest przez leki ukierunkowane molekularnie z grupy inhibitorów kinaz tyrozynowych o aktywności anty-VEGF. Osiągany efekt ma charakter cytostatyczny. Leczenie systemowe prowadzone jest sekwencyjnie. Istotną kwestią jest wybór leku pierwszej linii, co bywa trudne z powodu braku molekularnych czynników predykcyjnych. Inhibitorami kinaz tyrozynowych z wyboru dla pierwszej linii leczenia systemowego w raku nerkowokomórkowym są sunitynib i pazopanib. Leki te różnią się selektywnością w hamowaniu kinomu komórki, co powoduje różnice w profilu toksyczności
i wpływa na jakość życia chorych podczas leczenia. Te odmienności są istotne w podejmowaniu decyzji dotyczących optymalnego sposobu postępowania. Od lat dyskutuje się na temat zagadnień dotyczących skuteczności obu leków i kwestii wyższości jednego nad drugim. Artykuł jest omówieniem tego problemu.

Artykuł dostępny w formacie PDF

Pokaż PDF Pobierz plik PDF