open access

Vol 44, No 4 (2010)
ARTYKUŁ POGLĄDOWY
Submitted: 2010-01-18
Get Citation

Continuous dopaminergic stimulation – clinical experience

Andrzej Bogucki, Jarosław Sławek
DOI: 10.1016/S0028-3843(14)60298-X
·
Neurol Neurochir Pol 2010;44(4):385-395.

open access

Vol 44, No 4 (2010)
ARTYKUŁ POGLĄDOWY
Submitted: 2010-01-18

Abstract

Postęp choroby oraz pulsacyjna stymulacja receptorów dopaminergicznych są odpowiedzialne za rozwój fluktuacji i dyskinez występujących u ok. 50% chorych na chorobę Parkinsona po 4–6 latach leczenia lewodopą. Rozwojowi komplikacji ruchowych może zapobiec terapia, która w możliwie największym stopniu zapewnia ciągłą stymulację receptorów dopaminergicznych. Koncepcja ciągłej stymulacji dopaminergicznej znajduje potwierdzenie w wynikach badań doświadczalnych i klinicznych. Szereg dostępnych opcji terapeutycznych pozwala osiągnąć stan zbliżony – w różnym stopniu – do ciągłej stymulacji dopaminergicznej. Agoniści receptorów dopaminy mają dłuższy niż lewodopa czas półtrwania. Leki z tej grupy, stosowane w postaci doustnej jako monoterapia we wczesnym okresie choroby Parkinsona, opóźniają wystąpienie dyskinez. Lepszymi sposobami ciągłego dostarczania leków z grupy agonistów są ich preparaty doustne o przedłużonym uwalnianiu, systemy przezskórne oraz stałe wlewy podskórne. Ciągły dojelitowy wlew lewodopy stanowi kolejny sposób na osiągnięcie ciągłej stymulacji dopaminergicznej. Jest to forma leczenia pozwalająca bardzo skutecznie redukować powikłania ruchowe w przypadkach zaawansowanej choroby Parkinsona.

Abstract

Postęp choroby oraz pulsacyjna stymulacja receptorów dopaminergicznych są odpowiedzialne za rozwój fluktuacji i dyskinez występujących u ok. 50% chorych na chorobę Parkinsona po 4–6 latach leczenia lewodopą. Rozwojowi komplikacji ruchowych może zapobiec terapia, która w możliwie największym stopniu zapewnia ciągłą stymulację receptorów dopaminergicznych. Koncepcja ciągłej stymulacji dopaminergicznej znajduje potwierdzenie w wynikach badań doświadczalnych i klinicznych. Szereg dostępnych opcji terapeutycznych pozwala osiągnąć stan zbliżony – w różnym stopniu – do ciągłej stymulacji dopaminergicznej. Agoniści receptorów dopaminy mają dłuższy niż lewodopa czas półtrwania. Leki z tej grupy, stosowane w postaci doustnej jako monoterapia we wczesnym okresie choroby Parkinsona, opóźniają wystąpienie dyskinez. Lepszymi sposobami ciągłego dostarczania leków z grupy agonistów są ich preparaty doustne o przedłużonym uwalnianiu, systemy przezskórne oraz stałe wlewy podskórne. Ciągły dojelitowy wlew lewodopy stanowi kolejny sposób na osiągnięcie ciągłej stymulacji dopaminergicznej. Jest to forma leczenia pozwalająca bardzo skutecznie redukować powikłania ruchowe w przypadkach zaawansowanej choroby Parkinsona.

Get Citation

Keywords

choroba Parkinsona, powikłania ruchowe, ciągła stymulacja dopaminergiczna, ciągłe dostarczanie leku

About this article
Title

Continuous dopaminergic stimulation – clinical experience

Journal

Neurologia i Neurochirurgia Polska

Issue

Vol 44, No 4 (2010)

Pages

385-395

DOI

10.1016/S0028-3843(14)60298-X

Bibliographic record

Neurol Neurochir Pol 2010;44(4):385-395.

Keywords

choroba Parkinsona
powikłania ruchowe
ciągła stymulacja dopaminergiczna
ciągłe dostarczanie leku

Authors

Andrzej Bogucki
Jarosław Sławek

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

By "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk, Poland
tel.:+48 58 320 94 94, fax:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl