Tom 6, Nr 1 (2021)
Artykuł przeglądowy
Opublikowany online: 2021-05-12
Wyświetlenia strony 831
Wyświetlenia/pobrania artykułu 136
Pobierz cytowanie

Eksport do Mediów Społecznościowych

Eksport do Mediów Społecznościowych

Leczenie miejscowe zaburzeń układu moczowo-płciowego ― metaanaliza

Katarzyna Orłowska1, Piotr Sieroszewski1
Ginekologia i Perinatologia Praktyczna 2021;6(1):28-33.

Streszczenie

Menopauzalny zespół moczowo-płciowy łączy objawy w obrębie dolnych dróg moczowo-płciowych, które spowodowane są niedoborem estrogenów. Pacjentki zgłaszają objawy w postaci suchości, podrażnienia, pieczenia, świądu pochwy i sromu, dyspareunii, krwawienia i zmniejszenia nawilżenia pochwy podczas stosunku oraz, co się z tym wiąże, obniżenia satysfakcji seksualnej. Często objawom tym towarzyszą również ból, częste oddawanie moczu oraz parcie naglące. Leczenie niehormonalne obejmuje stosowanie środków nawilżających pochwę i lubrykantów. Standardową metodą farmakoterapii GSM, zwłaszcza u kobiet bez ogólnoustrojowych objawów menopauzy, są estrogeny podawane dopochwowo. Do leków alternatywnych dla estrogenów należą selektywne modulatory receptorów estrogenowych (ospemifen lub lasofoksyfen) oraz dehydroepiandrosteron (DHEA), znany również pod nazwą prasteron. W leczeniu GSM wykazano również skuteczność tybolonu (selektywnego steroidu o działaniu estrogenowym, progestagenowym i słabo androgenowym) oraz witamin D i E. Leczeniem alternatywnym w stosunku do terapii farmakologicznej jest terapia laserem frakcyjnym dwutlenkowęglowym (CO2), popularnie nazywana rewitalizacją pochwy.

Referencje

  1. Panay N, Palacios S, Bruyniks N, et al. EVES Study investigators. Symptom severity and quality of life in the management of vulvovaginal atrophy in postmenopausal women. Maturitas. 2019; 124: 55–61.
  2. Leczenie menopauzalnego zespołu moczowo-płciowego: potencjalny wpływ dopochwowego podawania estriolu w ultraniskich dawkach i dopochwowego podawania dehydroepiandrosteronu na jakość życia i funkcje seksualną. Menopause Rev. 2019; 18(2): 116–122.
  3. Management of symptomatic vulvovaginal atrophy: 2013 position statement of The North American Menopause Society. Menopause. 2013; 20(9): 888–902; quiz 903.
  4. Portman DJ, Gass MLS. Vulvovaginal Atrophy Terminology Consensus Conference Panel. Genitourinary syndrome of menopause: new terminology for vulvovaginal atrophy from the International Society for the Study of Women's Sexual Health and the North American Menopause Society. J Sex Med. 2014; 11(12): 2865–2872.
  5. van Geelen JM, van de Weijer PH, Arnolds HT. Urogenital symptoms and resulting discomfort in non-institutionalized Dutch women aged 50-75 years. Int Urogynecol J Pelvic Floor Dysfunct. 2000; 11(1): 9–14.
  6. Stenberg A, Heimer G, Ulmsten U, et al. Prevalence of genitourinary and other climacteric symptoms in 61-year-old women. Maturitas. 1996; 24(1-2): 31–36.
  7. Heo YA. Prasterone: a review in vulvovaginal atrophy. Drugs Aging. 2019; 36(8): 781–788.
  8. Labrie F, Martel C, Pelletier G. Is vulvovaginal atrophy due to a lack of both estrogens and androgens? Menopause. 2017; 24(4): 452–461.
  9. Paszkowski T, Skrzypulec-Plinta V, Dębski R. Pomenopauzalna atrofia urogenitalna– nowe spojrzenie na stary problem. Menop Rev. 2015; 14: 1–4.
  10. Bińkowska M, Paszkowski T, Violetta SP, et al. Position statement by experts of the polish menopause and andropause society, and the Polish Society of Aesthetic and Reconstructive Gynaecology on the medicinal product Intrarosa. Prz Menopauzalny. 2019; 18(3): 127–132.
  11. Krychman ML. Vaginal estrogens for the treatment of dyspareunia. J Sex Med. 2011; 8(3): 666–674.
  12. Robinson D, Cardozo L. Estrogens and the lower urinary tract. Neurourol Urodyn. 2011; 30(5): 754–757.
  13. Hillard T. The postmenopausal bladder. Menopause Int. 2010; 16(2): 74–80.
  14. Crandall CJ, Hovey KM, Andrews CA, et al. Breast cancer, endometrial cancer, and cardiovascular events in participants who used vaginal estrogen in the Women's Health Initiative Observational Study. Menopause. 2018; 25(1): 11–20.
  15. Ulrich LSG, Naessen T, Elia D, et al. VAG-1748 trial investigators. Endometrial safety of ultra-low-dose Vagifem 10 microg in postmenopausal women with vaginal atrophy. Climacteric. 2010; 13(3): 228–237.
  16. Simon J, Nachtigall L, Ulrich LG, et al. Endometrial safety of ultra-low-dose estradiol vaginal tablets. Obstet Gynecol. 2010; 116(4): 876–883.
  17. Suckling J, Lethaby A, Kennedy R. Local oestrogen for vaginal atrophy in postmenopausal women. Cochrane Database Syst Rev. 2006(4): CD001500.
  18. Management of symptomatic vulvovaginal atrophy: 2013 position statement of The North American Menopause Society. Menopause. 2013; 20(9): 888–902; quiz 903.
  19. Simon J, Nachtigall L, Gut R, et al. Effective treatment of vaginal atrophy with an ultra-low-dose estradiol vaginal tablet. Obstet Gynecol. 2008; 112(5): 1053–1060.
  20. Portman DJ, Bachmann GA, Simon JA, et al. Ospemifene Study Group. Ospemifene, a novel selective estrogen receptor modulator for treating dyspareunia associated with postmenopausal vulvar and vaginal atrophy. Menopause. 2013; 20(6): 623–630.
  21. Avis NE, McKinlay SM. The Massachusetts Women's Health Study: an epidemiologic investigation of the menopause. J Am Med Womens Assoc (1972). 1995; 50(2): 45–9, 63.
  22. Cummings SR, Ensrud K, Delmas PD, et al. PEARL Study Investigators. Lasofoxifene in postmenopausal women with osteoporosis. N Engl J Med. 2010; 362(8): 686–696.
  23. LaCroix AZ, Powles T, Osborne CK, et al. PEARL Investigators. Breast cancer incidence in the randomized PEARL trial of lasofoxifene in postmenopausal osteoporotic women. J Natl Cancer Inst. 2010; 102(22): 1706–1715.
  24. Labrie F, Archer DF, Koltun W, et al. members of the VVA Prasterone Research Group, VVA Prasterone Research Group. Efficacy of intravaginal dehydroepiandrosterone (DHEA) on moderate to severe dyspareunia and vaginal dryness, symptoms of vulvovaginal atrophy, and of the genitourinary syndrome of menopause. Menopause. 2016; 23(3): 243–256.
  25. Labrie F, Archer DF, Koltun W, et al. VVA Prasterone Research Group. Efficacy of intravaginal dehydroepiandrosterone (DHEA) on moderate to severe dyspareunia and vaginal dryness, symptoms of vulvovaginal atrophy, and of the genitourinary syndrome of menopause. Menopause. 2016; 23(3): 243–256.
  26. Salvatore S, Nappi RE, Zerbinati N, et al. A 12-week treatment with fractional CO2 laser for vulvovaginal atrophy: a pilot study. Climacteric. 2014; 17(4): 363–369.
  27. Cruz VL, Steiner ML, Pompei LM, et al. Randomized, double-blind, placebo-controlled clinical trial for evaluating the efficacy of fractional CO2 laser compared with topical estriol in the treatment of vaginal atrophy in postmenopausal women. Menopause. 2018; 25(1): 21–28.
  28. Fractional Laser Treatment of Vulvovaginal Atrophy and U.S. Food and Drug Administration Clearance [press release]. The American College of Obstetricians and Gynecologists, May 2016.
  29. US Food and Drug Administration. FDA warns against use of energy-based devices to perform vaginal ‘rejuvenation’ or vaginal cosmetic procedures: FDA safety communication. 30.07.2018.
  30. Dew JE, Wren BG, Eden JA, et al. A cohort study of topical vaginal estrogen therapy in women previously treated for breast cancer. Climacteric . 2003; 6(1): 45–52.
  31. Santoro N, Lin I. Menopauzalny zespół moczowo-płciowy – zbyt rzadko rozpoznawany i leczony. Ginekologia po Dyplomie. 2019: 28–35.



Ginekologia i Perinatologia Praktyczna