open access

Vol 10, No 2 (2003)
Original Papers
Published online: 2003-03-07
Get Citation

Stężenie endoteliny 1 (ET-1) u chorych z niewydolnością serca o etiologii niedokrwiennej

Jadwiga Nessler, Wiesława Piwowarska, Bohdan Nessler, Mariusz Kitliński, Danuta Mroczek-Czernecka i Marek Stępniewski
Folia Cardiologica Excerpta 2003;10(2):169-175.

open access

Vol 10, No 2 (2003)
Original Papers
Published online: 2003-03-07

Abstract

Wstęp: Endotelina 1 (ET-1) odgrywa istotną rolę w patofizjologii przewlekłej niewydolności serca. Celem pracy jest ocena osoczowego stężenia ET-1 w grupie chorych z niewydolnością serca o etiologii niedokrwiennej i porównanie z wartościami stężenia ET-1 u pacjentów ze stabilną dławicą piersiową i wydolnym układem krążenia, a także określenie znaczenia prognostycznego stężenia ET-1 u chorych z niewydolnością serca.
Materiał i metody: Badaniem objęto 127 osób (106 mężczyzn i 21 kobiet), w wieku 32-75 lat (średnio 56,7 roku), ze stabilną dławicą piersiową (klasa I wg CCS), angiograficznie udokumentowanymi zmianami miażdżycowymi w tętnicach wieńcowych i rozpoznanym nadciśnieniem tętniczym. Wyodrębniono 2 grupy: grupa I - 58 pacjentów z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory (EF < 40%) i objawami niewydolności serca; grupa II - 69 chorych z prawidłową funkcją lewej komory i wydolnym układem krążenia. Dodatkowo grupę I podzielono na: podgrupę A - 47 osób żyjących oraz podgrupę B - 11 chorych, którzy zmarli w okresie obserwacji odległej trwającej 3–24 miesięcy (średnio 18,5 miesiąca). U wszystkich pacjentów analizowano parametry echokardiograficzne lewej komory serca (EF, LVEDD, LVESD), stężenie ET-1 oznaczane metodą immunoenzymatyczną, obraz angiograficzny tętnic wieńcowych, a w grupie chorych z niską EF także wydolność czynnościową według klasyfikacji NYHA.
Wyniki: Stwierdzono istotnie wyższe stężenia ET-1 w grupie chorych z niską EF i objawami niewydolności serca (grupa I - 47 ± 32 pg/ml) w porównaniu z grupą osób z prawidłową EF (grupa II - 31 ± 12 pg/ml; p = 0,007).
Analizując stężenia ET-1 w podgrupach A i B, stwierdzono niższe wartości u pacjentów żyjących niż u osób zmarłych (podgrupa A - 38 ± 23 pg/ml vs. podgrupa B - 63 ± 40 pg/ml; p = 0,006). Obserwowano także dodatnią korelację między stężeniem ET-1 a klasą czynnościową według klasyfikacji NYHA (p = 0,001).
Wnioski: U osób z chorobą niedokrwienną serca potwierdzoną koronarograficznie osoczowe stężenie ET-1 różniło się istotnie między grupami z prawidłową i obniżoną funkcją lewej komory serca oraz objawami niewydolności serca. Wskazuje to na związek podwyższonej aktywności neurohormonalnej z uszkodzeniem lewej komory serca. Istotnie wyższe stężenia ET-1 u pacjentów zmarłych oraz silna korelacja podwyższonego stężenia ET-1 z klasą czynnościową według NYHA u chorych z niewydolnością serca wskazują na rokownicze znaczenie kontrolowania stężenia ET-1 u tych chorych. (Folia Cardiol. 2003; 10: 169–175)

Abstract

Wstęp: Endotelina 1 (ET-1) odgrywa istotną rolę w patofizjologii przewlekłej niewydolności serca. Celem pracy jest ocena osoczowego stężenia ET-1 w grupie chorych z niewydolnością serca o etiologii niedokrwiennej i porównanie z wartościami stężenia ET-1 u pacjentów ze stabilną dławicą piersiową i wydolnym układem krążenia, a także określenie znaczenia prognostycznego stężenia ET-1 u chorych z niewydolnością serca.
Materiał i metody: Badaniem objęto 127 osób (106 mężczyzn i 21 kobiet), w wieku 32-75 lat (średnio 56,7 roku), ze stabilną dławicą piersiową (klasa I wg CCS), angiograficznie udokumentowanymi zmianami miażdżycowymi w tętnicach wieńcowych i rozpoznanym nadciśnieniem tętniczym. Wyodrębniono 2 grupy: grupa I - 58 pacjentów z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory (EF < 40%) i objawami niewydolności serca; grupa II - 69 chorych z prawidłową funkcją lewej komory i wydolnym układem krążenia. Dodatkowo grupę I podzielono na: podgrupę A - 47 osób żyjących oraz podgrupę B - 11 chorych, którzy zmarli w okresie obserwacji odległej trwającej 3–24 miesięcy (średnio 18,5 miesiąca). U wszystkich pacjentów analizowano parametry echokardiograficzne lewej komory serca (EF, LVEDD, LVESD), stężenie ET-1 oznaczane metodą immunoenzymatyczną, obraz angiograficzny tętnic wieńcowych, a w grupie chorych z niską EF także wydolność czynnościową według klasyfikacji NYHA.
Wyniki: Stwierdzono istotnie wyższe stężenia ET-1 w grupie chorych z niską EF i objawami niewydolności serca (grupa I - 47 ± 32 pg/ml) w porównaniu z grupą osób z prawidłową EF (grupa II - 31 ± 12 pg/ml; p = 0,007).
Analizując stężenia ET-1 w podgrupach A i B, stwierdzono niższe wartości u pacjentów żyjących niż u osób zmarłych (podgrupa A - 38 ± 23 pg/ml vs. podgrupa B - 63 ± 40 pg/ml; p = 0,006). Obserwowano także dodatnią korelację między stężeniem ET-1 a klasą czynnościową według klasyfikacji NYHA (p = 0,001).
Wnioski: U osób z chorobą niedokrwienną serca potwierdzoną koronarograficznie osoczowe stężenie ET-1 różniło się istotnie między grupami z prawidłową i obniżoną funkcją lewej komory serca oraz objawami niewydolności serca. Wskazuje to na związek podwyższonej aktywności neurohormonalnej z uszkodzeniem lewej komory serca. Istotnie wyższe stężenia ET-1 u pacjentów zmarłych oraz silna korelacja podwyższonego stężenia ET-1 z klasą czynnościową według NYHA u chorych z niewydolnością serca wskazują na rokownicze znaczenie kontrolowania stężenia ET-1 u tych chorych. (Folia Cardiol. 2003; 10: 169–175)
Get Citation

Keywords

niewydolność serca; funkcja lewej komory; endotelina 1; rokowanie

About this article
Title

Stężenie endoteliny 1 (ET-1) u chorych z niewydolnością serca o etiologii niedokrwiennej

Journal

Folia Cardiologica

Issue

Vol 10, No 2 (2003)

Pages

169-175

Published online

2003-03-07

Bibliographic record

Folia Cardiologica Excerpta 2003;10(2):169-175.

Keywords

niewydolność serca
funkcja lewej komory
endotelina 1
rokowanie

Authors

Jadwiga Nessler
Wiesława Piwowarska
Bohdan Nessler
Mariusz Kitliński
Danuta Mroczek-Czernecka i Marek Stępniewski

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

 

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl