Na skróty

Tom 1, Nr 4 (2023)
Praca badawcza (oryginalna)
Opublikowany online: 2024-03-14

Kliniczna i epidemiologiczna retrospektywna analiza pacjentów z pokrzywką

Anna Stepaniuk1, Aleksandra Morawska1, Bartosz Pomichter1, Jowita Karolina Gursztyn1, Anna Baran1, Iwona Flisiak1
Dermatologia w Praktyce Klinicznej 2023;1(4):150-156.
Afiliacje
  1. Klinika Dermatologii i Wenerologii, Uniwersytet Medyczny w Białymstoku

dostęp płatny

Tom 1, Nr 4 (2023)
PRACE ORYGINALNE
Opublikowany online: 2024-03-14

Streszczenie

Wstęp: Pokrzywka jest chorobą heterogenną, która dotyka blisko jedną na pięć osób i znacząco pogarsza jakość życia. Celem niniejszej pracy jest pięcioletnia retrospektywna analiza aspektów epidemiologicznych i klinicznych pacjentów hospitalizowanych z powodu pokrzywki.

Materiał i metody: Analiza dokumentacji medycznej pacjentów hospitalizowanych z powodu pokrzywki w klinice dermatologii. Przeanalizowano dane kliniczne i epidemiologiczne oraz porównano je z grupą kontrolną składającą się ze 137 zdrowych osób o zbliżonym wskaźniku masy ciała (BMI, body mass index), dopasowanym do płci. Analizę statystyczną przeprowadzono za pomocą testu zgodności chi-kwadrat; statystycznie istotna różnica wynosiła p < 0,05.

Wyniki: W analizowanym okresie z powodu pokrzywki hospitalizowano 137 pacjentów — 93 kobiety (68%) i 44 mężczyzn (32%) — których średni wiek wynosił 48,53 lat. U 38% pacjentów rozpoznano wcześniej alergię. Ponad 60% pacjentów (60 kobiet, 18 mężczyzn) cierpiało na ostrą, a 38% na przewlekłą pokrzywkę. Czynnik przyczynowy zidentyfikowano u 62% wszystkich przypadków; najczęściej były to leki (48%). Pacjenci z pokrzywką mieli znacznie wyższe stężenie białka C-reaktywnego (CRP, C-reactive protein), neutrofili i glukozy niż osoby z grupy kontrolnej (we wszystkich przypadkach p < 0,05). Pacjentów leczono lekami przeciwhistaminowymi (94%) i glikokortykosteroidami (81%), a jedna osoba została zakwalifikowana do leczenia omalizumabem.

Wnioski: Pokrzywka nadal stanowi wyzwanie, ponieważ jej przyczyna często pozostaje nieznana, co podkreśla potrzebę nowych metod diagnostycznych i interdyscyplinarnego leczenia. Zalecane leczenie obejmuje leki przeciwhistaminowe, jednak u pacjentów z przewlekłą, oporną na leczenie pokrzywką należy rozważyć omalizumab.

Streszczenie

Wstęp: Pokrzywka jest chorobą heterogenną, która dotyka blisko jedną na pięć osób i znacząco pogarsza jakość życia. Celem niniejszej pracy jest pięcioletnia retrospektywna analiza aspektów epidemiologicznych i klinicznych pacjentów hospitalizowanych z powodu pokrzywki.

Materiał i metody: Analiza dokumentacji medycznej pacjentów hospitalizowanych z powodu pokrzywki w klinice dermatologii. Przeanalizowano dane kliniczne i epidemiologiczne oraz porównano je z grupą kontrolną składającą się ze 137 zdrowych osób o zbliżonym wskaźniku masy ciała (BMI, body mass index), dopasowanym do płci. Analizę statystyczną przeprowadzono za pomocą testu zgodności chi-kwadrat; statystycznie istotna różnica wynosiła p < 0,05.

Wyniki: W analizowanym okresie z powodu pokrzywki hospitalizowano 137 pacjentów — 93 kobiety (68%) i 44 mężczyzn (32%) — których średni wiek wynosił 48,53 lat. U 38% pacjentów rozpoznano wcześniej alergię. Ponad 60% pacjentów (60 kobiet, 18 mężczyzn) cierpiało na ostrą, a 38% na przewlekłą pokrzywkę. Czynnik przyczynowy zidentyfikowano u 62% wszystkich przypadków; najczęściej były to leki (48%). Pacjenci z pokrzywką mieli znacznie wyższe stężenie białka C-reaktywnego (CRP, C-reactive protein), neutrofili i glukozy niż osoby z grupy kontrolnej (we wszystkich przypadkach p < 0,05). Pacjentów leczono lekami przeciwhistaminowymi (94%) i glikokortykosteroidami (81%), a jedna osoba została zakwalifikowana do leczenia omalizumabem.

Wnioski: Pokrzywka nadal stanowi wyzwanie, ponieważ jej przyczyna często pozostaje nieznana, co podkreśla potrzebę nowych metod diagnostycznych i interdyscyplinarnego leczenia. Zalecane leczenie obejmuje leki przeciwhistaminowe, jednak u pacjentów z przewlekłą, oporną na leczenie pokrzywką należy rozważyć omalizumab.

Słowa kluczowe

pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, leki przeciwhistaminowe

Informacje o artykule
Tytuł

Kliniczna i epidemiologiczna retrospektywna analiza pacjentów z pokrzywką

Czasopismo

Dermatologia w Praktyce Klinicznej

Numer

Tom 1, Nr 4 (2023)

Typ artykułu

Praca badawcza (oryginalna)

Strony

150-156

Opublikowany online

2024-03-14

Wyświetlenia strony

37

Wyświetlenia/pobrania artykułu

1

Rekord bibliograficzny

Dermatologia w Praktyce Klinicznej 2023;1(4):150-156.

Słowa kluczowe

pokrzywka
obrzęk naczynioruchowy
leki przeciwhistaminowe

Autorzy

Anna Stepaniuk
Aleksandra Morawska
Bartosz Pomichter
Jowita Karolina Gursztyn
Anna Baran
Iwona Flisiak

Referencje (26)
  1. Radonjic-Hoesli S, Hofmeier KS, Micaletto S, et al. Urticaria and angioedema: an update on classification and pathogenesis. Clin Rev Allergy Immunol. 2018; 54(1): 88–101.
  2. Hon KL, Leung AKC, Ng WGG, et al. Chronic urticaria: an overview of treatment and recent patents. Recent Pat Inflamm Allergy Drug Discov. 2019; 13(1): 27–37.
  3. Schaefer P. Acute and chronic urticaria: evaluation and treatment. Am Fam Physician. 2017; 95(11): 717–724.
  4. Nowicki R, Grubska-Suchanek E, Jahnz-Różyk K, et al. Urticaria. Interdisciplinary diagnostic and therapeutic recommendations of the Polish Dermatological Society and the Polish Society of Allergology. Polish J Allergol. 2020; 7(1): 31–39.
  5. Hennino A, Bérard F, Guillot I, et al. Pathophysiology of urticaria. Clin Rev Allergy Immunol. 2006; 30(1): 3–11.
  6. Nettis E, Foti C, Ambrifi M, et al. Urticaria: recommendations from the Italian Society of Allergology, Asthma and Clinical Immunology and the Italian Society of Allergological, Occupational and Environmental Dermatology. Clin Mol Allergy. 2020; 18: 8.
  7. Sabroe RA. Acute urticaria. Immunol Allergy Clin North Am. 2014; 34(1): 11–21.
  8. Poowuttikul P, Seth D. Anaphylaxis in children and adolescents. Pediatr Clin North Am. 2019; 66(5): 995–1005.
  9. Pier J, Bingemann TA. Urticaria, angioedema, and anaphylaxis. Pediatr Rev. 2020; 41(6): 283–292.
  10. Pflipsen MC, Vega Colon KM. Anaphylaxis: recognition and management. Am Fam Physician. 2020; 102(6): 355–362.
  11. Saini SS, Kaplan AP. Chronic spontaneous urticaria: the devil's itch. J Allergy Clin Immunol Pract. 2018; 6(4): 1097–1106.
  12. Bracken SJ, Abraham S, MacLeod AS. Autoimmune theories of chronic spontaneous urticaria. Front Immunol. 2019; 10: 627.
  13. Pozderac I, Lugović-Mihić L, Artuković M, et al. Chronic inducible urticaria: classification and prominent features of physical and non-physical types. Acta Dermatovenerol Alp Pannonica Adriat. 2020; 29(3): 141–148.
  14. Criado RF, Criado PR, Baldavira N, et al. What lessons can we learn? Clinical and epidemiological retrospective analysis of 267 patients with urticaria in a Brazilian tertiary center. An Bras Dermatol. 2021; 96(4): 436–441.
  15. Balp MM, Lopes da Silva N, Vietri J, et al. The burden of chronic urticaria from brazilian patients' perspective. Dermatol Ther (Heidelb). 2017; 7(4): 535–545.
  16. Błaszczyk A, Jenerowicz D, Raciborski F, et al. Socio-demographic aspects of chronic urticaria and the structure of hospitalization in patients of the Department of Dermatology, Poznan University of Medical Sciences. Dermatol Rev/Przegl Dermatol. 2021; 108(5): 354–360.
  17. Maurer M, Khan DA, Elieh Ali Komi D, et al. Biologics for the use in chronic spontaneous urticaria: when and which. J Allergy Clin Immunol Pract. 2021; 9(3): 1067–1078.
  18. Dias GA, Pires GV, Valle SO, et al. Impact of chronic urticaria on the quality of life of patients followed up at a university hospital. An Bras Dermatol. 2016; 91(6): 754–759.
  19. Melo MC, Boas WW, Faria MD, et al. Anaesthetic approach for patient with hereditary angioedema. Turk J Anaesthesiol Reanim. 2020; 48(1): 68–70.
  20. Eun SJ, Lee JY, Kim DY, et al. Natural course of new-onset urticaria: results of a 10-year follow-up, nationwide, population-based study. Allergol Int. 2019; 68(1): 52–58.
  21. Alen Coutinho I, Regateiro FS, Fernandes RA, et al. Refractory chronic urticaria in adults: clinical characterization and predictors of severity. Allergy Asthma Clin Immunol. 2020; 16(1): 97.
  22. Antia C, Baquerizo K, Korman A, et al. Urticaria: A comprehensive review: Epidemiology, diagnosis, and work-up. J Am Acad Dermatol. 2018; 79(4): 599–614.
  23. Kostis WJ, Shetty M, Chowdhury YS, et al. ACE inhibitor-induced angioedema: a review. Curr Hypertens Rep. 2018; 20(7): 55.
  24. Brown T, Gonzalez J, Monteleone C. Angiotensin-converting enzyme inhibitor-induced angioedema: A review of the literature. J Clin Hypertens (Greenwich). 2017; 19(12): 1377–1382.
  25. Hennino A, Bérard F, Guillot I, et al. Pathophysiology of urticaria. Clin Rev Allergy Immunol. 2006; 30(1): 3–11.
  26. Sánchez-Borges M, Ansotegui IJ, Baiardini I, et al. The challenges of chronic urticaria part 1: Epidemiology, immunopathogenesis, comorbidities, quality of life, and management. World Allergy Organ J. 2021; 14(6): 100533.

Regulamin

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Wydawcą serwisu jest VM Media Group sp. z o.o., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl