dostęp otwarty

Tom 3, Nr 2 (2002): Diabetologia Praktyczna
Prace oryginalne (tłumaczone)
Opublikowany online: 2002-05-13
Pobierz cytowanie

Wpływ długotrwałego doustnego stosowania L-argininy na poprawę insulinowrażliwości obwodowej i wątrobowej u chorych na cukrzycę typu 2

PierMarco Piatti, Lucilla D. Monti, Gianpietro Valsecchi, Fulvio Magni, Emanuela Setola, Federica Marchesi, Marzia Galli-Kienle, Guido Pozza, K. George M.M. Alberti
Diabetologia Praktyczna 2002;3(2):83-90.

dostęp otwarty

Tom 3, Nr 2 (2002): Diabetologia Praktyczna
Prace oryginalne (tłumaczone)
Opublikowany online: 2002-05-13

Streszczenie

WSTĘP. Celem badania była ocena wpływu przewlekłego doustnego stosowania L-argininy, działającej przez normalizację szlaku NO/cykliczny 3’,5’-guanozyno monofosforan (cGMP), na poprawę insulinowrażliwości obwodowej i wątrobowej u 12 szczupłych osób chorych na cukrzycę typu 2.
MATERIAŁ I METODY. Badanie, przeprowadzone metodą podwójnie ślepej próby, trwało 3 miesiące. W pierwszym miesiącu chorych leczono typową dietą cukrzycową. Następnie losowo przydzielono ich do dwóch grup. W grupie 1 przez 2 miesiące stosowano typową dietę i placebo (doustnie 3 × d.). W grupie 2 pacjentów leczono przez miesiąc dietą i placebo (doustnie 3 × d.) i następnie przez miesiąc dietą i L-argininą (3 g 3 × d.). Po pierwszymi i drugim miesiącu wykonano badanie za pomocą klamry euglikemiczno-hiperinsulinemicznej z jednoczesnym wlewem dożylnym znakowanej izotopowo glukozy (glukoza 6,6- 2H2). Grupą kontrolną stanowiło 10 zdrowych osób, u których również wykonano badanie za pomocą klamry.
WYNIKI. W grupie 1 w czasie badania nie zaobserwowano zmian podstawowego stężenia cGMP, skurczowego ciśnienia tętniczego, przepływu krwi w przedramieniu, wykorzystania glukozy i endogennej produkcji glukozy. W grupie 2 przyjmowanie L-argininy spowodowało normalizację podstawowego stężenia cGMP, poprawę przepływu w przedramieniu o 36%, oraz wykorzystania glukozy w badaniu metodą klamry metabolicznej o 34%, jak również obniżenie skurczowego ciśnienia tętniczego i endogennej produkcji glukozy odpowiednio o 14 i 29%. Pomimo tego w porównaniu z grupą kontrolną podawanie L-argininy nie normalizuje całkowicie metabolizmu glukozy.
WNIOSKI. Podawanie L-argininy u chorych na cukrzycę typu 2 znacznie poprawia insulinowrażliwość obwodową i wątrobową, lecz nie normalizuje jej całkowicie.

Streszczenie

WSTĘP. Celem badania była ocena wpływu przewlekłego doustnego stosowania L-argininy, działającej przez normalizację szlaku NO/cykliczny 3’,5’-guanozyno monofosforan (cGMP), na poprawę insulinowrażliwości obwodowej i wątrobowej u 12 szczupłych osób chorych na cukrzycę typu 2.
MATERIAŁ I METODY. Badanie, przeprowadzone metodą podwójnie ślepej próby, trwało 3 miesiące. W pierwszym miesiącu chorych leczono typową dietą cukrzycową. Następnie losowo przydzielono ich do dwóch grup. W grupie 1 przez 2 miesiące stosowano typową dietę i placebo (doustnie 3 × d.). W grupie 2 pacjentów leczono przez miesiąc dietą i placebo (doustnie 3 × d.) i następnie przez miesiąc dietą i L-argininą (3 g 3 × d.). Po pierwszymi i drugim miesiącu wykonano badanie za pomocą klamry euglikemiczno-hiperinsulinemicznej z jednoczesnym wlewem dożylnym znakowanej izotopowo glukozy (glukoza 6,6- 2H2). Grupą kontrolną stanowiło 10 zdrowych osób, u których również wykonano badanie za pomocą klamry.
WYNIKI. W grupie 1 w czasie badania nie zaobserwowano zmian podstawowego stężenia cGMP, skurczowego ciśnienia tętniczego, przepływu krwi w przedramieniu, wykorzystania glukozy i endogennej produkcji glukozy. W grupie 2 przyjmowanie L-argininy spowodowało normalizację podstawowego stężenia cGMP, poprawę przepływu w przedramieniu o 36%, oraz wykorzystania glukozy w badaniu metodą klamry metabolicznej o 34%, jak również obniżenie skurczowego ciśnienia tętniczego i endogennej produkcji glukozy odpowiednio o 14 i 29%. Pomimo tego w porównaniu z grupą kontrolną podawanie L-argininy nie normalizuje całkowicie metabolizmu glukozy.
WNIOSKI. Podawanie L-argininy u chorych na cukrzycę typu 2 znacznie poprawia insulinowrażliwość obwodową i wątrobową, lecz nie normalizuje jej całkowicie.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

insulinowrażliwość; cukrzyca; L-arginina

Informacje o artykule
Tytuł

Wpływ długotrwałego doustnego stosowania L-argininy na poprawę insulinowrażliwości obwodowej i wątrobowej u chorych na cukrzycę typu 2

Czasopismo

Clinical Diabetology

Numer

Tom 3, Nr 2 (2002): Diabetologia Praktyczna

Strony

83-90

Data publikacji on-line

2002-05-13

Rekord bibliograficzny

Diabetologia Praktyczna 2002;3(2):83-90.

Słowa kluczowe

insulinowrażliwość
cukrzyca
L-arginina

Autorzy

PierMarco Piatti
Lucilla D. Monti
Gianpietro Valsecchi
Fulvio Magni
Emanuela Setola
Federica Marchesi
Marzia Galli-Kienle
Guido Pozza
K. George M.M. Alberti

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Diabetologia Kliniczna dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest  "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail:  viamedica@viamedica.pl