Tom 4, Nr 3 (2002)
Opublikowany online: 2002-11-08
Wyświetlenia strony
1603
Wyświetlenia/pobrania artykułu
1436
Leczenie chirurgiczne śluzaków serca - 20 lat doświadczeń z zastosowaniem techniki transseptalnej
Chirurgia Polska 2002;4(3):125-131.
Streszczenie
Wstęp: Śluzaki serca są najczęstszymi pierwotnymi guzami serca. Celem niniejszej pracy była ocena wczesnych i odległych wyników chirurgicznego leczenia śluzaków serca z zastosowaniem techniki transseptalnej (przezprzegrodowej).
Materiał i metody: Badaniem objęto 23 chorych (9 mężczyzn i 14 kobiet) w wieku 21–74 lat (średnio 44,7 ± 13,5 roku) operowanych między 1981 a 2001 rokiem. Śluzaki były zlokalizowane w lewym przedsionku u 18 chorych (78,3%), w prawym przedsionku u 3 chorych (13,0%), w obu przedsionkach i w prawej komorze - w pojedynczych przypadkach. Wszystkich chorych operowano ze sternotomii pośrodkowej, w umiarkowanej hipotermii (26–28°C) z użyciem krążenia pozaustrojowego. Do usunięcia guza stosowano technikę transseptalną z otwarciem prawego przedsionka. W ostatnim badaniu obserwacji odległej chorych poddano badaniu klinicznemu i wykonano echokardiografię (M + 2D + Doppler).
Wyniki: Jeden chory zmarł we wczesnym okresie pooperacyjnym (śmiertelność 4,3%). Wszystkich operowanych poddano obserwacji odległej, trwającej średnio 5,8 ± 3,8 roku (od 3 miesięcy do 21 lat). W okresie obserwacji odległej zmarło dwóch chorych. Nie obserwowano nawrotu guza. Prawdopodobieństwo przeżycia po 5 latach obliczone z krzywej Kaplana-Meiera wyniosło 85,3%. W trakcie ostatniego badania wszystkich chorych zaliczono do I lub II klasy według NYHA.
Wnioski: Leczenie śluzaków serca z zastosowaniem techniki transseptalnej jest sposobem bezpiecznym i skutecznym, cechującym się małym ryzykiem wznowy.
Materiał i metody: Badaniem objęto 23 chorych (9 mężczyzn i 14 kobiet) w wieku 21–74 lat (średnio 44,7 ± 13,5 roku) operowanych między 1981 a 2001 rokiem. Śluzaki były zlokalizowane w lewym przedsionku u 18 chorych (78,3%), w prawym przedsionku u 3 chorych (13,0%), w obu przedsionkach i w prawej komorze - w pojedynczych przypadkach. Wszystkich chorych operowano ze sternotomii pośrodkowej, w umiarkowanej hipotermii (26–28°C) z użyciem krążenia pozaustrojowego. Do usunięcia guza stosowano technikę transseptalną z otwarciem prawego przedsionka. W ostatnim badaniu obserwacji odległej chorych poddano badaniu klinicznemu i wykonano echokardiografię (M + 2D + Doppler).
Wyniki: Jeden chory zmarł we wczesnym okresie pooperacyjnym (śmiertelność 4,3%). Wszystkich operowanych poddano obserwacji odległej, trwającej średnio 5,8 ± 3,8 roku (od 3 miesięcy do 21 lat). W okresie obserwacji odległej zmarło dwóch chorych. Nie obserwowano nawrotu guza. Prawdopodobieństwo przeżycia po 5 latach obliczone z krzywej Kaplana-Meiera wyniosło 85,3%. W trakcie ostatniego badania wszystkich chorych zaliczono do I lub II klasy według NYHA.
Wnioski: Leczenie śluzaków serca z zastosowaniem techniki transseptalnej jest sposobem bezpiecznym i skutecznym, cechującym się małym ryzykiem wznowy.
Słowa kluczowe: śluzak sercaleczenie chirurgicznetechnika transseptalna
