dostęp otwarty

Tom 6, Nr 3 (2004)
Opublikowany online: 2004-10-04
Pobierz cytowanie

Ocena odległych wyników leczenia proksymalnej zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych

Alfred Jerzy Meissner, Wojciech Jaśkowiak, Jacek Proniewski, Andrzej Misiak, Sławomir Wisławski, Adam Wiszniewski
Chirurgia Polska 2004;6(3):165-174.

dostęp otwarty

Tom 6, Nr 3 (2004)
Opublikowany online: 2004-10-04

Streszczenie

Wstęp: Przewlekła niewydolność żylna jest następstwem zakrzepicy żył głębokich (DVT). Heparyny drobnocząsteczkowe (LMWH) są obecnie lekami z wyboru w leczeniu zakrzepicy żył głębokich. Leczenie heparyną nie powoduje jednak udrożnienia światła naczynia, zapobiega jedynie narastaniu skrzepliny w kierunku obwodowym i dogłowowym. Celem pracy była ocena odległych wyników leczenia zakrzepicy żył głębokich na podstawie badań klinicznych i ultrasonograficznych układu żylnego w okresie 2–10 lat po leczeniu heparyną proksymalnej zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych.
Materiał i metody: Badaniem objęto 60 chorych, u których z powodu proksymalnej zakrzepicy żylnej stosowano heparyny drobnocząsteczkowe w dawkach terapeutycznych. Przeciętny okres trwania objawów zakrzepicy żylnej do rozpoczęcia leczenia wynosił 12,5 dnia. Wtórną profilaktykę przeciwzakrzepową prowadzono, podając doustnie antykoagulanty przez co najmniej 6 miesięcy. Aby porównać objawy podmiotowe i przedmiotowe zakrzepicy żył głębokich i przewlekłej niewydolności żylnej przed leczeniem heparyną i w okresie 2-10 lat po nim, opracowano i zastosowano ankietę z punktacją liczbową objawów klinicznych. U wszystkich chorych rozpoznanie kliniczne zakrzepicy żył głębokich potwierdzono za pomocą badania ultrasonograficznego, które ponownie wykonano w czasie odległego badania klinicznego.
Wyniki: Suma punktów przyporządkowanych objawom podmiotowym podawanym przez chorych przed leczeniem heparyną wynosiła 172, a w okresie obserwacji odległej - 171. Suma punktów objawów przedmiotowych przed leczeniem wynosiła 248, a w odległym okresie obserwacji zmniejszyła się do 130 (p < 0,05). W badaniu USG przed rozpoczęciem leczenia u wszystkich chorych stwierdzono poszerzenie żył i dodatnią próbę uciskową oraz obrzęk tkanki podskórnej. Całkowitą niedrożność żył głębokich opisano w 87,9%, natomiast częściową niedrożność z przyściennymi kanałami przepływu w 12,1%. W okresie 2–10 lat po leczeniu w dopplerowskim badaniu USG u 45 chorych (75%) wykazano częściową rekanalizację lub odcinkową niedrożność, a jedynie u 15 chorych (25%) stwierdzono całkowite udrożnienie światła segmentów żylnych zajętych procesem zakrzepowym. Obecność refluksu w układzie żylnym zaobserwowano u 50 chorych (83,3%).
Wnioski: Z przeprowadzonych badań wynika, że u większości chorych z przebytą zakrzepicą żył głębokich leczonych heparyną drobnocząsteczkową stwierdza się nieprawidłowy przepływ krwi w naczyniach żylnych spowodowany zniszczeniem zastawek lub ściany żył. Najczęściej obserwowanym objawem patologii żylnej, związanym z przebytą zakrzepicą żylną, jest refluks w badaniu USG Doppler oraz obrzęk w badaniu klinicznym. Należy sądzić, że jedną z przyczyn niepomyślnego wyniku leczenia jest zbyt późne rozpoznanie zakrzepicy żył głębokich i odroczenie wdrożenia leczenia antykoagulacyjnego.

Streszczenie

Wstęp: Przewlekła niewydolność żylna jest następstwem zakrzepicy żył głębokich (DVT). Heparyny drobnocząsteczkowe (LMWH) są obecnie lekami z wyboru w leczeniu zakrzepicy żył głębokich. Leczenie heparyną nie powoduje jednak udrożnienia światła naczynia, zapobiega jedynie narastaniu skrzepliny w kierunku obwodowym i dogłowowym. Celem pracy była ocena odległych wyników leczenia zakrzepicy żył głębokich na podstawie badań klinicznych i ultrasonograficznych układu żylnego w okresie 2–10 lat po leczeniu heparyną proksymalnej zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych.
Materiał i metody: Badaniem objęto 60 chorych, u których z powodu proksymalnej zakrzepicy żylnej stosowano heparyny drobnocząsteczkowe w dawkach terapeutycznych. Przeciętny okres trwania objawów zakrzepicy żylnej do rozpoczęcia leczenia wynosił 12,5 dnia. Wtórną profilaktykę przeciwzakrzepową prowadzono, podając doustnie antykoagulanty przez co najmniej 6 miesięcy. Aby porównać objawy podmiotowe i przedmiotowe zakrzepicy żył głębokich i przewlekłej niewydolności żylnej przed leczeniem heparyną i w okresie 2-10 lat po nim, opracowano i zastosowano ankietę z punktacją liczbową objawów klinicznych. U wszystkich chorych rozpoznanie kliniczne zakrzepicy żył głębokich potwierdzono za pomocą badania ultrasonograficznego, które ponownie wykonano w czasie odległego badania klinicznego.
Wyniki: Suma punktów przyporządkowanych objawom podmiotowym podawanym przez chorych przed leczeniem heparyną wynosiła 172, a w okresie obserwacji odległej - 171. Suma punktów objawów przedmiotowych przed leczeniem wynosiła 248, a w odległym okresie obserwacji zmniejszyła się do 130 (p < 0,05). W badaniu USG przed rozpoczęciem leczenia u wszystkich chorych stwierdzono poszerzenie żył i dodatnią próbę uciskową oraz obrzęk tkanki podskórnej. Całkowitą niedrożność żył głębokich opisano w 87,9%, natomiast częściową niedrożność z przyściennymi kanałami przepływu w 12,1%. W okresie 2–10 lat po leczeniu w dopplerowskim badaniu USG u 45 chorych (75%) wykazano częściową rekanalizację lub odcinkową niedrożność, a jedynie u 15 chorych (25%) stwierdzono całkowite udrożnienie światła segmentów żylnych zajętych procesem zakrzepowym. Obecność refluksu w układzie żylnym zaobserwowano u 50 chorych (83,3%).
Wnioski: Z przeprowadzonych badań wynika, że u większości chorych z przebytą zakrzepicą żył głębokich leczonych heparyną drobnocząsteczkową stwierdza się nieprawidłowy przepływ krwi w naczyniach żylnych spowodowany zniszczeniem zastawek lub ściany żył. Najczęściej obserwowanym objawem patologii żylnej, związanym z przebytą zakrzepicą żylną, jest refluks w badaniu USG Doppler oraz obrzęk w badaniu klinicznym. Należy sądzić, że jedną z przyczyn niepomyślnego wyniku leczenia jest zbyt późne rozpoznanie zakrzepicy żył głębokich i odroczenie wdrożenia leczenia antykoagulacyjnego.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

proksymalna zakrzepica żył głębokich; heparyna drobnocząsteczkowa; badanie kliniczne; badanie ultrasonograficzne

Informacje o artykule
Tytuł

Ocena odległych wyników leczenia proksymalnej zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych

Czasopismo

Chirurgia Polska

Numer

Tom 6, Nr 3 (2004)

Strony

165-174

Data publikacji on-line

2004-10-04

Rekord bibliograficzny

Chirurgia Polska 2004;6(3):165-174.

Słowa kluczowe

proksymalna zakrzepica żył głębokich
heparyna drobnocząsteczkowa
badanie kliniczne
badanie ultrasonograficzne

Autorzy

Alfred Jerzy Meissner
Wojciech Jaśkowiak
Jacek Proniewski
Andrzej Misiak
Sławomir Wisławski
Adam Wiszniewski

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Chirurgia Polska dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest "VM Media sp. z o.o. VM Group sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl