dostęp otwarty

Tom 6, Nr 4 (2004)
Opublikowany online: 2005-01-26
Pobierz cytowanie

Osteoradionekroza żuchwy — ocena czynników promujących i sposobów leczenia w materiale własnym

Magdalena Jędrusik-Pawłowska, Jan Drugacz, Halina Borgiel-Marek, Iwona Niedzielska, Daria Wziątek-Kuczmik
Chirurgia Polska 2004;6(4):245-251.

dostęp otwarty

Tom 6, Nr 4 (2004)
Opublikowany online: 2005-01-26

Streszczenie

Wstęp: Osteoradionekroza (ORN) jest jednym z najcięższych i najpoważniejszych powikłań leczenia skojarzonego nowotworów regionu głowy i szyi. Celem pracy była retrospektywna analiza 13 przypadków ORN żuchwy z uwzględnieniem anatomicznej lokalizacji ogniska pierwotnego i rodzaju nowotworu złośliwego, czasu, jaki upłynął od zakończenia leczenia do pojawienia się ORN, oraz związku pomiędzy wystąpieniem ORN a urazem tkanek jamy ustnej i stanem uzębienia. Prześledzono również zastosowane metody leczenia ORN i uzyskane wyniki.
Materiał i metody: Materiał stanowiła dokumentacja medyczna 13 chorych (10 mężczyzn i 3 kobiety), leczonych z powodu ORN żuchwy w Klinice Chirurgii Szczękowo-Twarzowej Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach w latach 1993–2003.
Wyniki: W 11 przypadkach ORN rozwinęła się u chorych leczonych z powodu raka płaskonabłonkowego jamy ustnej, w 1 przypadku z powodu mięsaka kościopochodnego żuchwy i w 1 przypadku z powodu leczenia histiocytozy komórek Langerhansa. Czas wystąpienia ORN po zakończeniu terapii wahał się od 1 miesiąca do 7 lat (średnio 20 miesięcy). W większości przypadków ORN była wywoływana urazem. Wszystkich chorych początkowo poddano leczeniu konserwatywnemu. Ten model leczenia dał pozytywne wyniki w 7 przypadkach. W pozostałych 6 przypadkach, na skutek postępu ORN, terapia polegała na odcinkowej resekcji trzonu żuchwy lub hemimandibulektomii z jednoczesną plastyką przetok skórnych i śluzówkowych płatami regionalnymi.
Wnioski: Osteoradionekroza żuchwy rozwija się najczęściej po leczeniu skojarzonym raków płaskonabłonkowych jamy ustnej. Każda interwencja chirurgiczna w obszarze naświetlanym (nawet taka jak ekstrakcja zęba) stanowi podstawowy czynnik ryzyka wystąpienia ORN. W przypadkach ostrej i postępującej ORN terapia konserwatywna nie przynosi zadowalających efektów.

Streszczenie

Wstęp: Osteoradionekroza (ORN) jest jednym z najcięższych i najpoważniejszych powikłań leczenia skojarzonego nowotworów regionu głowy i szyi. Celem pracy była retrospektywna analiza 13 przypadków ORN żuchwy z uwzględnieniem anatomicznej lokalizacji ogniska pierwotnego i rodzaju nowotworu złośliwego, czasu, jaki upłynął od zakończenia leczenia do pojawienia się ORN, oraz związku pomiędzy wystąpieniem ORN a urazem tkanek jamy ustnej i stanem uzębienia. Prześledzono również zastosowane metody leczenia ORN i uzyskane wyniki.
Materiał i metody: Materiał stanowiła dokumentacja medyczna 13 chorych (10 mężczyzn i 3 kobiety), leczonych z powodu ORN żuchwy w Klinice Chirurgii Szczękowo-Twarzowej Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach w latach 1993–2003.
Wyniki: W 11 przypadkach ORN rozwinęła się u chorych leczonych z powodu raka płaskonabłonkowego jamy ustnej, w 1 przypadku z powodu mięsaka kościopochodnego żuchwy i w 1 przypadku z powodu leczenia histiocytozy komórek Langerhansa. Czas wystąpienia ORN po zakończeniu terapii wahał się od 1 miesiąca do 7 lat (średnio 20 miesięcy). W większości przypadków ORN była wywoływana urazem. Wszystkich chorych początkowo poddano leczeniu konserwatywnemu. Ten model leczenia dał pozytywne wyniki w 7 przypadkach. W pozostałych 6 przypadkach, na skutek postępu ORN, terapia polegała na odcinkowej resekcji trzonu żuchwy lub hemimandibulektomii z jednoczesną plastyką przetok skórnych i śluzówkowych płatami regionalnymi.
Wnioski: Osteoradionekroza żuchwy rozwija się najczęściej po leczeniu skojarzonym raków płaskonabłonkowych jamy ustnej. Każda interwencja chirurgiczna w obszarze naświetlanym (nawet taka jak ekstrakcja zęba) stanowi podstawowy czynnik ryzyka wystąpienia ORN. W przypadkach ostrej i postępującej ORN terapia konserwatywna nie przynosi zadowalających efektów.
Pobierz cytowanie

Słowa kluczowe

osteoradionekroza; żuchwa; czynniki ryzyka; metody leczenia

Informacje o artykule
Tytuł

Osteoradionekroza żuchwy — ocena czynników promujących i sposobów leczenia w materiale własnym

Czasopismo

Chirurgia Polska

Numer

Tom 6, Nr 4 (2004)

Strony

245-251

Data publikacji on-line

2005-01-26

Rekord bibliograficzny

Chirurgia Polska 2004;6(4):245-251.

Słowa kluczowe

osteoradionekroza
żuchwa
czynniki ryzyka
metody leczenia

Autorzy

Magdalena Jędrusik-Pawłowska
Jan Drugacz
Halina Borgiel-Marek
Iwona Niedzielska
Daria Wziątek-Kuczmik

Ważne: serwis https://journals.viamedica.pl/ wykorzystuje pliki cookies. Więcej >>

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies m.in. w celach statystycznych, dostosowania serwisu do potrzeb użytkownika (np. język interfejsu) i do obsługi logowania użytkowników. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić opcje dotyczące cookies. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci komputera. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Czym są i do czego służą pliki cookie możesz dowiedzieć się na stronie wszystkoociasteczkach.pl.

Czasopismo Chirurgia Polska dostęne jest również w Ikamed - księgarnia medyczna

Wydawcą serwisu jest "VM Media sp. z o.o. VM Group sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk

tel.:+48 58 320 94 94, faks:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl