Vol 2, No 3 (1995): Elektrofizjologia i Stymulacja Serca
Original articles
Published online: 2000-03-06
Get Citation

Przydatność przezprzełykowej stymulacji lewego przedsionka serca dla oceny zagrożenia napadowym migotaniem i trzepotaniem przedsionków

Grzegorz Raczak, Grażyna Świątecka, Jacek Kubica
Elektrofizjologia i Stymulacja Serca 1995;2(3).
Vol 2, No 3 (1995): Elektrofizjologia i Stymulacja Serca
Original articles
Published online: 2000-03-06

Abstract


Celem pracy było określenie przydatności przezprzełykowej stymulacji lewego przedsionka serca (p.s.l.p.) w wykrywaniu napadowego migotania/trzepotania przedsionków (n.m./t.p.). W tym celu 110 osób w wieku 18-83 lat (średnio 54, 48 K, 62 M) poddano p.s.l.p., poprzedzonej standardowym EKG, EKG metodą Holtera oraz badaniem echokardiograficznym. Na podstawie analizy uzyskanych wyników stwierdzono, że: najbardziej agresywna stymulacja, pojedynczym impulsem, ich parą oraz trójką, a także wiązkami impulsów o częstości 300-1500 imp./min, z zachowaniem podanej kolejności, najlepiej różnicuje chorych z n.m./t.p. od osób zdrowych. Porównując grupę 59 chorych, u których wzbudzono ponad 30-sekundową tachyarytmię (ST), z grupą 51 osób, u których nie udano się wywołać częstoskurczu (NS-T), stwierdzono, iż zjawisko nadpobudliwości przedsionków oraz choroba węzła zatokowego występowały znamiennie częściej, a średnia wielkość przedsionka była istotnie większa w grupie ST niż NS-T. Nie potwierdzono wartości pomiaru efektywnej refrakcji lewego przedsionka serca przy rytmie wiodącym zatokowym ani czasu trwania załamka P w badanych grupach chorych w przewidywaniu zagrożenia n.m./t.p.

Abstract


Celem pracy było określenie przydatności przezprzełykowej stymulacji lewego przedsionka serca (p.s.l.p.) w wykrywaniu napadowego migotania/trzepotania przedsionków (n.m./t.p.). W tym celu 110 osób w wieku 18-83 lat (średnio 54, 48 K, 62 M) poddano p.s.l.p., poprzedzonej standardowym EKG, EKG metodą Holtera oraz badaniem echokardiograficznym. Na podstawie analizy uzyskanych wyników stwierdzono, że: najbardziej agresywna stymulacja, pojedynczym impulsem, ich parą oraz trójką, a także wiązkami impulsów o częstości 300-1500 imp./min, z zachowaniem podanej kolejności, najlepiej różnicuje chorych z n.m./t.p. od osób zdrowych. Porównując grupę 59 chorych, u których wzbudzono ponad 30-sekundową tachyarytmię (ST), z grupą 51 osób, u których nie udano się wywołać częstoskurczu (NS-T), stwierdzono, iż zjawisko nadpobudliwości przedsionków oraz choroba węzła zatokowego występowały znamiennie częściej, a średnia wielkość przedsionka była istotnie większa w grupie ST niż NS-T. Nie potwierdzono wartości pomiaru efektywnej refrakcji lewego przedsionka serca przy rytmie wiodącym zatokowym ani czasu trwania załamka P w badanych grupach chorych w przewidywaniu zagrożenia n.m./t.p.
Get Citation

Keywords

migotanie przedsionków; stymulacja przezprzełykowa

About this article
Title

Przydatność przezprzełykowej stymulacji lewego przedsionka serca dla oceny zagrożenia napadowym migotaniem i trzepotaniem przedsionków

Journal

Cardiology Journal

Issue

Vol 2, No 3 (1995): Elektrofizjologia i Stymulacja Serca

Published online

2000-03-06

Bibliographic record

Elektrofizjologia i Stymulacja Serca 1995;2(3).

Keywords

migotanie przedsionków
stymulacja przezprzełykowa

Authors

Grzegorz Raczak
Grażyna Świątecka
Jacek Kubica

Important: This website uses cookies. More >>

The cookies allow us to identify your computer and find out details about your last visit. They remembering whether you've visited the site before, so that you remain logged in - or to help us work out how many new website visitors we get each month. Most internet browsers accept cookies automatically, but you can change the settings of your browser to erase cookies or prevent automatic acceptance if you prefer.

By "Via Medica sp. z o.o." sp.k., ul. Świętokrzyska 73, 80–180 Gdańsk, Poland
tel.:+48 58 320 94 94, fax:+48 58 320 94 60, e-mail: viamedica@viamedica.pl